به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به بخش پاسخگویی به شبهات دینی و احکام شرعی :حجه الاسلام والمسلیمن محمد آذری در گفتگو با خبرنگار ما در خصوص احکام مربوط به دعانویسى و استخاره ، با استفاده از فتوای مراجع به طرح چندین سوال و پاسخ آن پرداخت:
سؤال :: آیا پرداخت و دریافت پول در قبال نوشتن دعا جایز است؟
جواب :دریافت یا پرداخت مبلغى به عنوان اجرت نوشتن دعاهاى وارده اشکال ندارد.
,
,
سؤال : دعاهایى که نویسندگان آنها ادعا مىکنند که در کتابهاى قدیمى دعا نقل شدهاند، چه حکمى دارند؟ و آیا این ادعیه از نظر شرعى معتبر هستند؟ مراجعه به آنها چه حکمى دارد؟
جواب : اگر دعاها از ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل و روایت شده باشند و یا مضامین آنها حق باشد، تبرّک جستن به آنها اشکال ندارد. همانگونه که تبرّک جستن به دعاهاى مشکوک به این امید که از معصوم(علیه‌السلام) باشند، اشکال ندارد.
سؤال : آیا عمل به استخاره واجب است؟
جواب : الزام شرعى در عمل به استخاره وجود ندارد ولى بهتر است بر خلاف آن عمل نشود.
سؤال : بنا بر آنچه گفته مىشود که در کارهاى خیر نیازى به استخاره نیست. آیا در مورد کیفیت انجام آنها و یا در مورد مشکلات پیش بینى نشدهاى که در خلال انجام آنها ممکن است پیش بیاید، استخاره جایز است؟ و آیا استخاره راهى براى شناخت غیب محسوب مىشود یا اینکه فقط خدا از آن آگاه است؟
جواب : استخاره براى رفع حیرت و تردید در انجام کارهاى مباح است، اعم از اینکه تردید در اصل عمل باشد یا در چگونگى انجام آن. بنا بر این در کارهاى خیر که در آنها حیرت وجود ندارد، استخاره لازم نیست و همچنین استخاره براى آگاهى از آینده شخص یا عمل نمىباشد.
سؤال : آیا در مواردى مثل تقاضاى طلاق یا عدم آن استخاره با قرآن صحیح است؟ و در صورتى که شخصى استخاره کند ولى طبق آن عمل نکند، حکم چیست؟
جواب : جواز استخاره با قرآن یا تسبیح اختصاص به مورد خاصى ندارد، بلکه در هر امر مباحى که شخص راجع به آن تردید و حیرت داشته باشد به‌طورى که قادر بر اتخاذ تصمیم نباشد، مىتوان استخاره گرفت و از نظر شرعى عمل به استخاره واجب نیست هرچند بهتر است انسان با آن مخالفت نکند.
سؤال : آیا استخاره با تسبیح یا قرآن در مسائل سرنوشت ساز مانند ازدواج جایز است؟
جواب : شایسته است انسان در امورى که مىخواهد راجع به آنها تصمیم بگیرد، ابتدا تأمل و دقت کند و یا با افراد با تجربه و مورد اطمینان مشورت نماید و در صورتى که با این کارها تحیّر او برطرف نشد، مىتواند استخاره کند.
سؤال : آیا چند بار استخاره براى یک کار صحیح است؟
ج: چون استخاره براى رفع حیرت است، بنا بر این بعد از برطرف شدن حیرت با استخاره اول، تکرار آن معنى ندارد مگر آنکه موضوع تغییر کند.
سؤال : گاهى مشاهده مىشود نوشتههایى که متضمّن معجزات امام رضا(علیه‌السلام) هستند با قرار دادن آنها بین صفحههاى کتابهاى زیارت که در زیارتگاهها و مساجد وجود دارند، در بین مردم توزیع مىشوند و ناشر آنها هم در زیر آنها نوشته است که هر کس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنویسد و در بین مردم توزیع کند تا به حاجت خود برسد، آیا این مطلب صحیح است؟ و آیا بر کسى که آنها را مىخواند، واجب است که به درخواست ناشر عمل نماید؟
جواب: از نظر شرعى دلیلى بر اعتبار این امور وجود ندارد و کسى هم که آنها را مىخواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نیست.
انتهای پیام/
سؤال : دعاهایى که نویسندگان آنها ادعا مىکنند که در کتابهاى قدیمى دعا نقل شدهاند، چه حکمى دارند؟ و آیا این ادعیه از نظر شرعى معتبر هستند؟ مراجعه به آنها چه حکمى دارد؟
جواب : اگر دعاها از ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل و روایت شده باشند و یا مضامین آنها حق باشد، تبرّک جستن به آنها اشکال ندارد. همانگونه که تبرّک جستن به دعاهاى مشکوک به این امید که از معصوم(علیه‌السلام) باشند، اشکال ندارد.
سؤال : آیا عمل به استخاره واجب است؟
جواب : الزام شرعى در عمل به استخاره وجود ندارد ولى بهتر است بر خلاف آن عمل نشود.
سؤال : بنا بر آنچه گفته مىشود که در کارهاى خیر نیازى به استخاره نیست. آیا در مورد کیفیت انجام آنها و یا در مورد مشکلات پیش بینى نشدهاى که در خلال انجام آنها ممکن است پیش بیاید، استخاره جایز است؟ و آیا استخاره راهى براى شناخت غیب محسوب مىشود یا اینکه فقط خدا از آن آگاه است؟
جواب : استخاره براى رفع حیرت و تردید در انجام کارهاى مباح است، اعم از اینکه تردید در اصل عمل باشد یا در چگونگى انجام آن. بنا بر این در کارهاى خیر که در آنها حیرت وجود ندارد، استخاره لازم نیست و همچنین استخاره براى آگاهى از آینده شخص یا عمل نمىباشد.
سؤال : آیا در مواردى مثل تقاضاى طلاق یا عدم آن استخاره با قرآن صحیح است؟ و در صورتى که شخصى استخاره کند ولى طبق آن عمل نکند، حکم چیست؟
جواب : جواز استخاره با قرآن یا تسبیح اختصاص به مورد خاصى ندارد، بلکه در هر امر مباحى که شخص راجع به آن تردید و حیرت داشته باشد به‌طورى که قادر بر اتخاذ تصمیم نباشد، مىتوان استخاره گرفت و از نظر شرعى عمل به استخاره واجب نیست هرچند بهتر است انسان با آن مخالفت نکند.
سؤال : آیا استخاره با تسبیح یا قرآن در مسائل سرنوشت ساز مانند ازدواج جایز است؟
جواب : شایسته است انسان در امورى که مىخواهد راجع به آنها تصمیم بگیرد، ابتدا تأمل و دقت کند و یا با افراد با تجربه و مورد اطمینان مشورت نماید و در صورتى که با این کارها تحیّر او برطرف نشد، مىتواند استخاره کند.
سؤال : آیا چند بار استخاره براى یک کار صحیح است؟
ج: چون استخاره براى رفع حیرت است، بنا بر این بعد از برطرف شدن حیرت با استخاره اول، تکرار آن معنى ندارد مگر آنکه موضوع تغییر کند.
سؤال : گاهى مشاهده مىشود نوشتههایى که متضمّن معجزات امام رضا(علیه‌السلام) هستند با قرار دادن آنها بین صفحههاى کتابهاى زیارت که در زیارتگاهها و مساجد وجود دارند، در بین مردم توزیع مىشوند و ناشر آنها هم در زیر آنها نوشته است که هر کس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنویسد و در بین مردم توزیع کند تا به حاجت خود برسد، آیا این مطلب صحیح است؟ و آیا بر کسى که آنها را مىخواند، واجب است که به درخواست ناشر عمل نماید؟
جواب: از نظر شرعى دلیلى بر اعتبار این امور وجود ندارد و کسى هم که آنها را مىخواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نیست.
انتهای پیام/
سؤال : دعاهایى که نویسندگان آنها ادعا مىکنند که در کتابهاى قدیمى دعا نقل شدهاند، چه حکمى دارند؟ و آیا این ادعیه از نظر شرعى معتبر هستند؟ مراجعه به آنها چه حکمى دارد؟
جواب : اگر دعاها از ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل و روایت شده باشند و یا مضامین آنها حق باشد، تبرّک جستن به آنها اشکال ندارد. همانگونه که تبرّک جستن به دعاهاى مشکوک به این امید که از معصوم(علیه‌السلام) باشند، اشکال ندارد.
سؤال : آیا عمل به استخاره واجب است؟
جواب : الزام شرعى در عمل به استخاره وجود ندارد ولى بهتر است بر خلاف آن عمل نشود.
سؤال : بنا بر آنچه گفته مىشود که در کارهاى خیر نیازى به استخاره نیست. آیا در مورد کیفیت انجام آنها و یا در مورد مشکلات پیش بینى نشدهاى که در خلال انجام آنها ممکن است پیش بیاید، استخاره جایز است؟ و آیا استخاره راهى براى شناخت غیب محسوب مىشود یا اینکه فقط خدا از آن آگاه است؟
جواب : استخاره براى رفع حیرت و تردید در انجام کارهاى مباح است، اعم از اینکه تردید در اصل عمل باشد یا در چگونگى انجام آن. بنا بر این در کارهاى خیر که در آنها حیرت وجود ندارد، استخاره لازم نیست و همچنین استخاره براى آگاهى از آینده شخص یا عمل نمىباشد.
سؤال : آیا در مواردى مثل تقاضاى طلاق یا عدم آن استخاره با قرآن صحیح است؟ و در صورتى که شخصى استخاره کند ولى طبق آن عمل نکند، حکم چیست؟
جواب : جواز استخاره با قرآن یا تسبیح اختصاص به مورد خاصى ندارد، بلکه در هر امر مباحى که شخص راجع به آن تردید و حیرت داشته باشد به‌طورى که قادر بر اتخاذ تصمیم نباشد، مىتوان استخاره گرفت و از نظر شرعى عمل به استخاره واجب نیست هرچند بهتر است انسان با آن مخالفت نکند.
سؤال : آیا استخاره با تسبیح یا قرآن در مسائل سرنوشت ساز مانند ازدواج جایز است؟
جواب : شایسته است انسان در امورى که مىخواهد راجع به آنها تصمیم بگیرد، ابتدا تأمل و دقت کند و یا با افراد با تجربه و مورد اطمینان مشورت نماید و در صورتى که با این کارها تحیّر او برطرف نشد، مىتواند استخاره کند.
سؤال : آیا چند بار استخاره براى یک کار صحیح است؟
ج: چون استخاره براى رفع حیرت است، بنا بر این بعد از برطرف شدن حیرت با استخاره اول، تکرار آن معنى ندارد مگر آنکه موضوع تغییر کند.
سؤال : گاهى مشاهده مىشود نوشتههایى که متضمّن معجزات امام رضا(علیه‌السلام) هستند با قرار دادن آنها بین صفحههاى کتابهاى زیارت که در زیارتگاهها و مساجد وجود دارند، در بین مردم توزیع مىشوند و ناشر آنها هم در زیر آنها نوشته است که هر کس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنویسد و در بین مردم توزیع کند تا به حاجت خود برسد، آیا این مطلب صحیح است؟ و آیا بر کسى که آنها را مىخواند، واجب است که به درخواست ناشر عمل نماید؟
جواب: از نظر شرعى دلیلى بر اعتبار این امور وجود ندارد و کسى هم که آنها را مىخواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نیست.
انتهای پیام/
سؤال : دعاهایى که نویسندگان آنها ادعا مىکنند که در کتابهاى قدیمى دعا نقل شدهاند، چه حکمى دارند؟ و آیا این ادعیه از نظر شرعى معتبر هستند؟ مراجعه به آنها چه حکمى دارد؟
جواب : اگر دعاها از ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل و روایت شده باشند و یا مضامین آنها حق باشد، تبرّک جستن به آنها اشکال ندارد. همانگونه که تبرّک جستن به دعاهاى مشکوک به این امید که از معصوم(علیه‌السلام) باشند، اشکال ندارد.
سؤال : آیا عمل به استخاره واجب است؟
جواب : الزام شرعى در عمل به استخاره وجود ندارد ولى بهتر است بر خلاف آن عمل نشود.
سؤال : بنا بر آنچه گفته مىشود که در کارهاى خیر نیازى به استخاره نیست. آیا در مورد کیفیت انجام آنها و یا در مورد مشکلات پیش بینى نشدهاى که در خلال انجام آنها ممکن است پیش بیاید، استخاره جایز است؟ و آیا استخاره راهى براى شناخت غیب محسوب مىشود یا اینکه فقط خدا از آن آگاه است؟
جواب : استخاره براى رفع حیرت و تردید در انجام کارهاى مباح است، اعم از اینکه تردید در اصل عمل باشد یا در چگونگى انجام آن. بنا بر این در کارهاى خیر که در آنها حیرت وجود ندارد، استخاره لازم نیست و همچنین استخاره براى آگاهى از آینده شخص یا عمل نمىباشد.
سؤال : آیا در مواردى مثل تقاضاى طلاق یا عدم آن استخاره با قرآن صحیح است؟ و در صورتى که شخصى استخاره کند ولى طبق آن عمل نکند، حکم چیست؟
جواب : جواز استخاره با قرآن یا تسبیح اختصاص به مورد خاصى ندارد، بلکه در هر امر مباحى که شخص راجع به آن تردید و حیرت داشته باشد به‌طورى که قادر بر اتخاذ تصمیم نباشد، مىتوان استخاره گرفت و از نظر شرعى عمل به استخاره واجب نیست هرچند بهتر است انسان با آن مخالفت نکند.
سؤال : آیا استخاره با تسبیح یا قرآن در مسائل سرنوشت ساز مانند ازدواج جایز است؟
جواب : شایسته است انسان در امورى که مىخواهد راجع به آنها تصمیم بگیرد، ابتدا تأمل و دقت کند و یا با افراد با تجربه و مورد اطمینان مشورت نماید و در صورتى که با این کارها تحیّر او برطرف نشد، مىتواند استخاره کند.
سؤال : آیا چند بار استخاره براى یک کار صحیح است؟
ج: چون استخاره براى رفع حیرت است، بنا بر این بعد از برطرف شدن حیرت با استخاره اول، تکرار آن معنى ندارد مگر آنکه موضوع تغییر کند.
سؤال : گاهى مشاهده مىشود نوشتههایى که متضمّن معجزات امام رضا(علیه‌السلام) هستند با قرار دادن آنها بین صفحههاى کتابهاى زیارت که در زیارتگاهها و مساجد وجود دارند، در بین مردم توزیع مىشوند و ناشر آنها هم در زیر آنها نوشته است که هر کس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنویسد و در بین مردم توزیع کند تا به حاجت خود برسد، آیا این مطلب صحیح است؟ و آیا بر کسى که آنها را مىخواند، واجب است که به درخواست ناشر عمل نماید؟
جواب: از نظر شرعى دلیلى بر اعتبار این امور وجود ندارد و کسى هم که آنها را مىخواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نیست.
انتهای پیام/
سؤال : دعاهایى که نویسندگان آنها ادعا مىکنند که در کتابهاى قدیمى دعا نقل شدهاند، چه حکمى دارند؟ و آیا این ادعیه از نظر شرعى معتبر هستند؟ مراجعه به آنها چه حکمى دارد؟
جواب : اگر دعاها از ائمه اطهار(علیهم‌السلام) نقل و روایت شده باشند و یا مضامین آنها حق باشد، تبرّک جستن به آنها اشکال ندارد. همانگونه که تبرّک جستن به دعاهاى مشکوک به این امید که از معصوم(علیه‌السلام) باشند، اشکال ندارد.
,
سؤال : آیا عمل به استخاره واجب است؟
جواب : الزام شرعى در عمل به استخاره وجود ندارد ولى بهتر است بر خلاف آن عمل نشود.
,
سؤال : بنا بر آنچه گفته مىشود که در کارهاى خیر نیازى به استخاره نیست. آیا در مورد کیفیت انجام آنها و یا در مورد مشکلات پیش بینى نشدهاى که در خلال انجام آنها ممکن است پیش بیاید، استخاره جایز است؟ و آیا استخاره راهى براى شناخت غیب محسوب مىشود یا اینکه فقط خدا از آن آگاه است؟
جواب : استخاره براى رفع حیرت و تردید در انجام کارهاى مباح است، اعم از اینکه تردید در اصل عمل باشد یا در چگونگى انجام آن. بنا بر این در کارهاى خیر که در آنها حیرت وجود ندارد، استخاره لازم نیست و همچنین استخاره براى آگاهى از آینده شخص یا عمل نمىباشد.
,
سؤال : آیا در مواردى مثل تقاضاى طلاق یا عدم آن استخاره با قرآن صحیح است؟ و در صورتى که شخصى استخاره کند ولى طبق آن عمل نکند، حکم چیست؟
جواب : جواز استخاره با قرآن یا تسبیح اختصاص به مورد خاصى ندارد، بلکه در هر امر مباحى که شخص راجع به آن تردید و حیرت داشته باشد به‌طورى که قادر بر اتخاذ تصمیم نباشد، مىتوان استخاره گرفت و از نظر شرعى عمل به استخاره واجب نیست هرچند بهتر است انسان با آن مخالفت نکند.
,
سؤال : آیا استخاره با تسبیح یا قرآن در مسائل سرنوشت ساز مانند ازدواج جایز است؟
جواب : شایسته است انسان در امورى که مىخواهد راجع به آنها تصمیم بگیرد، ابتدا تأمل و دقت کند و یا با افراد با تجربه و مورد اطمینان مشورت نماید و در صورتى که با این کارها تحیّر او برطرف نشد، مىتواند استخاره کند.
,
سؤال : آیا چند بار استخاره براى یک کار صحیح است؟
ج: چون استخاره براى رفع حیرت است، بنا بر این بعد از برطرف شدن حیرت با استخاره اول، تکرار آن معنى ندارد مگر آنکه موضوع تغییر کند.
,
سؤال : گاهى مشاهده مىشود نوشتههایى که متضمّن معجزات امام رضا(علیه‌السلام) هستند با قرار دادن آنها بین صفحههاى کتابهاى زیارت که در زیارتگاهها و مساجد وجود دارند، در بین مردم توزیع مىشوند و ناشر آنها هم در زیر آنها نوشته است که هر کس آن معجزه‌ها را بخواند واجب است آنها را به تعداد خاص بنویسد و در بین مردم توزیع کند تا به حاجت خود برسد، آیا این مطلب صحیح است؟ و آیا بر کسى که آنها را مىخواند، واجب است که به درخواست ناشر عمل نماید؟
جواب: از نظر شرعى دلیلى بر اعتبار این امور وجود ندارد و کسى هم که آنها را مىخواند ملزم به عمل به درخواست ناشر مبنى بر نوشتن آنها نیست.
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه