حملاتی از جنس قراردادها برای به یغما بردن منافع ایرانیان/ پهن شدن سفره برای خارجی ها با مخلفاتی از نفت تا برق

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرصاد، نگاهی به تاریخ چند صد ساله اخیر ایران در خصوص قرارداد های مختلفی که دولت ها با ایران داشته اند نشان دهنده این است که هر گاه در زمینه این قراردادها دقت کافی صورت نگرفته است، منابع ایران ضربات جبران ناپذیری خورده است.

ایران به واسطه دارا بودن منابع غنی همیشه طمع کشورهای مختلف را بر انگیخته است و هر یک به نوعی درصدد افزایش منافع خود در ایران بودند. از آنجایی که دستیابی به منابع غنی ایران از طریق جنگ غیر ممکن است و این جز ضرر برای کشورهای دیگر سودی نخواهد داشت، دستیابی به این منابع از طریق قراردادهای مختلف تنها راه جایگزین برای این کشورها شده است.

با این وجود آنچه که از ماه ها پیش در کشور نمایان شده است تلاش بیش از حد کشورهای غربی برای دستیابی دوباره به این منابع است. هر چند که از آغازین روزهای تاریخ انقلاب اسلامی تا به امروز این کشورها نتوانسته اند تاریخ را تکرار کنند و هماند قضایای نفت ایران در سال 32 منابع ایرانیان را به یغما ببرند اما در بازه های زمانی خاصی این تلاش ها صورت گرفته است.

قرار داد های نفتی

قرارداد های نفتی که اخیرا انتقادات زیادی به آن می شود یکی از حوزه هایی است که در آن تلاش زیادی برای حفظ منافع کشورهای غربی صورت گرفته است.

هدایت الله خادمی " الگوی قراردادهای جدید نفتی را به باجی بسیار بزرگ و خطرناک تشبیه کرد و گفت: این الگو با اقتصاد مقاومتی تناقض دارد و مفهوم اقتصاد مقاومتی در این الگو به سخره گرفته شده است.

عضو کمیسیون انرژی مجلس تاکید کرد: «دولت هنوز این الگو را به مجلس ارائه نداده و نمایندگان نمی دانند صحبت درباره چیست.» 

وی ادامه داد: «اگر نمایندگان این الگو را مطالعه کنند مطمئن باشید مخالف آن خواهند بود؛ کارشناسان اعلام کردند اشکالات این الگو حدود 200 مورد است و اگر منتقدین نبودند و این الگو اجرا می شد، مشکلات عدیده برای کشور ایجاد می شد.»

 خادمی گفت: «این الگو یکسری کاغذ است که از قراردادهای متفاوت گردآوری شده و بسیاری از آن ها باهم تضاد دارد و بخشی به مشارکت در تولید، بیع متقابل، نظرات دوستان و... باز می گردد و معجونی است که تا کنون در هیچ جای دنیا پیاده سازی نشده است.»

 وی تصریح کرد: «ما آزمایشگاه خارجی ها شده ایم و این الگو هیچگاه جواب نمی دهد و حاکمیت ما را نیز زیر سوال می برد؛ مطمئن هستم اگر این الگو را بدست خارجی ها می دادیم، اینگونه تهیه نمی شد و رحم و مروت بیشتری نسبت به مردم ما روا می داشتند.»(1)

قرارداد ساخت نیروگاه در ایران

یکی دیگر از حوزه هایی که به علاوه بر آنکه منافع زیادی برای طرف خارجی به دنبال دارد، می تواند توان کشور را نیز با ضرر مواجه کند، قراردادهای ساخت نیروگاه در ایران است که اخیرا توسط وزارت نیرو مطرح شده است.

چندی پیش بود که محمد باقر نوبخت، سخنگوی دولت در یک نشست خبری، از امضای یک قرارداد 6 میلیارد دلاری بین وزارت نیرو و یک شرکت اروپایی برای ساخت نیروگاه‌های سیکل ترکیبی و بادی در ایران خبر داد.

سخنگوی دولت در یک نشست خبری، خبر امضای قرارداد با شرکت ترکیه ای برای تولید برق را تایید کرد و گفت: این سرمایه‌گذاری خارجی در قالب نیروگاه‌هایی در اهواز، دهلران، زاهدان، ساوه، سوفیان و بناب به صورت مستقیم صورت می‌گیرد.

این قرارداد در حالی با این شرکت ترکیه ای بسته شده است که علاوه بر آنکه به توان شرکت های داخلی همچون مپنا بی توجهی صورت گرفته است، بلکه نوع قرار داد نیز به نوعی است که می تواند ضرر های زیادی نیز به منابع ایران بزند.

مواردی که منابع رسمی خبری و کارشناسان بر آن تاکید کرده اند بیان کننده اشکالات اساسی این قرارداد است. اعطای تضمین ویژه دولت برای پرداخت پول برق، دوره طولانی‌تر خرید تضمینی برق، احتمال اعطای امتیاز ویژه برای صادرات برق، نوع خاص قرارداد به طوری که خود مالک نیروگاه نخواهد بود بلکه این شرکت مالک نیروگاه می‌شود!، از جمله مواردی است که بر آن تاکید شده است.(2)

با این وجود آنچه که سوال برانگیز است اصرار عجیب وزرای دولت بر انعقاد این قرارداد هاست. قراردادهایی که بر توان شرکت های داخلی بی توجهی کرده اند و جز ضرر منافعی برای کشور و ایران ندارند چرا مورد توجه وزرای دولت حسن روحانی قرار گرفته اند؟

------------------

مراجع:

(1) سرویس اقتصادی تسنیم کشور

(2) صدا و سیما: قرارداد احداث نیروگاه برق با ترکیه و تناسب آن با اقتصاد مقاومتی

انتهای پیام/م