به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، فحاشی در فضای شبکه‌های اجتماعی، یکی از پدیده‌های جدید اجتماعی است که خصوصا در یکی دو سال اخیر با گسترش و همگانی شدن این شبکه‌ها، خودنمایی می‌کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن,تقریبا همیشه ایرانی‌ها با حضور در صفحات اجتماعی کسانی که مرتکب اشتباهی می‌شوند، یا حتی نام و شهرتی ناگهانی برای خود دست و پا می‌کنند، اثراتی از این رندی خود بر جای می‌گذارند. از داور بازی ایران و آرژانتین که پنالتی روی بازیکن کشورمان را اعلام نکرد گرفته، تا ژنرال ترک که نتوانست کودتای این کشور را به فرجام برساند، در صفحات اجتماعی خود یادگاری از ایرانیان دارند! این یادداشت با نگاهی به دلایل پدید آمدن این پدیده‌‌ی جدید، برخی نتایج آن را بررسی می‌کند.
***
هر چه جنبه معنوی و نگاه توحیدی انسان و جامعه ضعیف شود، گرایش افراد به حرکات و رفتارهای دون پایه‌‌ی مادی افزایش پیدا خواهد کرد. در نتیجه فرد و جامعه به سمت تندخویی و درشت گویی سوق پیدا خواهد کرد. پدیده‌‌ی فحاشی در فضای مجازی یکی از ثمره‌های این خشونت است و از آن جا که تقریبا از تمام سنین در آن حضور دارند، بزرگ و کوچک نمی شناسد.
تمایل به فحاشی از کجا می‌آید؟
لجبازی، کاهش صبوری، افزایش بی اعتمادی، ضعف تربیت و فرهنگ خانوادگی، فاصله گرفتن از ارزش‌های اخلاقی و حتی سپردن تربیت فرد به جامعه و شانه خالی کردن خانواده از این مسئولیت ذاتی و خطیر را می‌توان از علل دیگر روند رو به رشد خشونت در جامعه دانست. رواج فساد از همه نوع آن، اعم از مالی، اخلاقی و جنسی یکی دیگر از نتایجی است که عوامل گفته شده می‌تواند به آن دامن بزند. این فساد نه تنها افراد را به تباهی می‌کشاند، بلکه اگر در بین مسئولان جامعه رایج شود، به فروپاشی خواهد انجامید.
نقش جوانان پررنگ است!
متاسفانه نقش برخی جوانان و نوجوانان در پدیده‌‌ی زشت فحاشی در فضای مجازی، پررنگ است. در کنار تمام اتهاماتی که در این مورد به پدر و مادرها وارد است، نباید از کم کاری‌ها و بی اعتنایی‌های برخی از مدیران و مسئولان فرهنگی کشور نسبت به مقوله تهاجم فرهنگی و پیامدهای آن عبور کرد. خصوصا بعضی از آنان که باور ندارند کشور با یک هجمه سنگین و پیچیده با ابعاد مختلف مواجه است در حالی که حوزه‌های سینما، تئاتر، نشر و خصوصا فضای مجازی در غیاب مهندسی فرهنگی، هر کدام به نحوی گرفتار آسیب‌های مختلف شده‌اند که بخشی از این ناهنجاری‌ها و آسیب‌ها، به شکل رواج فحاشی و خشونت در جامعه تبلور می‌یابد.
فضای بی در و پیکر مجازی
امروزه فحاشی به افراد و شخصیت‌های مختلف، تخریب و حرمت شکنی، هرزه‌نگاری و انتشار محتواهای مستهجن، به شکل گسترده در شبکه‌های اجتماعی مشاهده می‌شود که در حال در هم شکستن مرزها، حریم‌ها و هنجارها است.
در دنیای مجازی نوشتن کامنت‌های توهین آمیز و رکیک پای عکس‌ها و پست‌های افراد مختلف، رو به فزونی است و چون اشخاص فحاش نگرانی از پیگرد ندارند، ساعت‌ها این کار را ادامه می‌دهند. افراد جامعه درفضای واقعی هر کاری انجام دهند، تبعات منفی یا مثبت آن را به سرعت می‌بینند، اما در فضای مجازی، اشخاصی بدون آن که به سرعت مورد بازخواست قرار گیرند اقدام به توهین می‌نمایند، تخریب می‌کنند، حرمت‌ها را زیر پا می‌گذارند، به حریم خصوصی افراد وارد می‌شوند، تهدید می‌کنند و در اغلب موارد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرند.
راه حل کجاست؟
شاید یکی از راهکارهای رفع این معضل اعمال نظارت‌های اصولی باشد، به گونه‌ای که بین فضای مجازی و فضای حقیقی تفاوت چندانی وجود نداشته باشد و چنین اعمالی در فضای مجازی هم جرم محسوب شود.
با این حال مشخص است که وضع قوانین بازدارنده یا اعمال جرائم سنگین، هرگز جای ادب فردی و تربیت درونی را نمی گیرد. از این رو پدر و مادرها و نظام آموزش و پرورش به همراه نهادهایی مثل صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد، باید بیشتر روی جنبه‌های معنوی تربیت کار کنند تا با افزایش باورهای دینی، تمایل افراد به خشونت و اعمال نامشروعی که در قالب فحاشی در فضای مجازی رخ می‌نماید، از بین برود.
انتهای پیام/متقریبا همیشه ایرانی‌ها با حضور در صفحات اجتماعی کسانی که مرتکب اشتباهی می‌شوند، یا حتی نام و شهرتی ناگهانی برای خود دست و پا می‌کنند، اثراتی از این رندی خود بر جای می‌گذارند. از داور بازی ایران و آرژانتین که پنالتی روی بازیکن کشورمان را اعلام نکرد گرفته، تا ژنرال ترک که نتوانست کودتای این کشور را به فرجام برساند، در صفحات اجتماعی خود یادگاری از ایرانیان دارند! این یادداشت با نگاهی به دلایل پدید آمدن این پدیده‌‌ی جدید، برخی نتایج آن را بررسی می‌کند.
***
هر چه جنبه معنوی و نگاه توحیدی انسان و جامعه ضعیف شود، گرایش افراد به حرکات و رفتارهای دون پایه‌‌ی مادی افزایش پیدا خواهد کرد. در نتیجه فرد و جامعه به سمت تندخویی و درشت گویی سوق پیدا خواهد کرد. پدیده‌‌ی فحاشی در فضای مجازی یکی از ثمره‌های این خشونت است و از آن جا که تقریبا از تمام سنین در آن حضور دارند، بزرگ و کوچک نمی شناسد.
تمایل به فحاشی از کجا می‌آید؟
لجبازی، کاهش صبوری، افزایش بی اعتمادی، ضعف تربیت و فرهنگ خانوادگی، فاصله گرفتن از ارزش‌های اخلاقی و حتی سپردن تربیت فرد به جامعه و شانه خالی کردن خانواده از این مسئولیت ذاتی و خطیر را می‌توان از علل دیگر روند رو به رشد خشونت در جامعه دانست. رواج فساد از همه نوع آن، اعم از مالی، اخلاقی و جنسی یکی دیگر از نتایجی است که عوامل گفته شده می‌تواند به آن دامن بزند. این فساد نه تنها افراد را به تباهی می‌کشاند، بلکه اگر در بین مسئولان جامعه رایج شود، به فروپاشی خواهد انجامید.
نقش جوانان پررنگ است!
متاسفانه نقش برخی جوانان و نوجوانان در پدیده‌‌ی زشت فحاشی در فضای مجازی، پررنگ است. در کنار تمام اتهاماتی که در این مورد به پدر و مادرها وارد است، نباید از کم کاری‌ها و بی اعتنایی‌های برخی از مدیران و مسئولان فرهنگی کشور نسبت به مقوله تهاجم فرهنگی و پیامدهای آن عبور کرد. خصوصا بعضی از آنان که باور ندارند کشور با یک هجمه سنگین و پیچیده با ابعاد مختلف مواجه است در حالی که حوزه‌های سینما، تئاتر، نشر و خصوصا فضای مجازی در غیاب مهندسی فرهنگی، هر کدام به نحوی گرفتار آسیب‌های مختلف شده‌اند که بخشی از این ناهنجاری‌ها و آسیب‌ها، به شکل رواج فحاشی و خشونت در جامعه تبلور می‌یابد.
فضای بی در و پیکر مجازی
امروزه فحاشی به افراد و شخصیت‌های مختلف، تخریب و حرمت شکنی، هرزه‌نگاری و انتشار محتواهای مستهجن، به شکل گسترده در شبکه‌های اجتماعی مشاهده می‌شود که در حال در هم شکستن مرزها، حریم‌ها و هنجارها است.
در دنیای مجازی نوشتن کامنت‌های توهین آمیز و رکیک پای عکس‌ها و پست‌های افراد مختلف، رو به فزونی است و چون اشخاص فحاش نگرانی از پیگرد ندارند، ساعت‌ها این کار را ادامه می‌دهند. افراد جامعه درفضای واقعی هر کاری انجام دهند، تبعات منفی یا مثبت آن را به سرعت می‌بینند، اما در فضای مجازی، اشخاصی بدون آن که به سرعت مورد بازخواست قرار گیرند اقدام به توهین می‌نمایند، تخریب می‌کنند، حرمت‌ها را زیر پا می‌گذارند، به حریم خصوصی افراد وارد می‌شوند، تهدید می‌کنند و در اغلب موارد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرند.
راه حل کجاست؟
شاید یکی از راهکارهای رفع این معضل اعمال نظارت‌های اصولی باشد، به گونه‌ای که بین فضای مجازی و فضای حقیقی تفاوت چندانی وجود نداشته باشد و چنین اعمالی در فضای مجازی هم جرم محسوب شود.
با این حال مشخص است که وضع قوانین بازدارنده یا اعمال جرائم سنگین، هرگز جای ادب فردی و تربیت درونی را نمی گیرد. از این رو پدر و مادرها و نظام آموزش و پرورش به همراه نهادهایی مثل صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد، باید بیشتر روی جنبه‌های معنوی تربیت کار کنند تا با افزایش باورهای دینی، تمایل افراد به خشونت و اعمال نامشروعی که در قالب فحاشی در فضای مجازی رخ می‌نماید، از بین برود.
انتهای پیام/متقریبا همیشه ایرانی‌ها با حضور در صفحات اجتماعی کسانی که مرتکب اشتباهی می‌شوند، یا حتی نام و شهرتی ناگهانی برای خود دست و پا می‌کنند، اثراتی از این رندی خود بر جای می‌گذارند. از داور بازی ایران و آرژانتین که پنالتی روی بازیکن کشورمان را اعلام نکرد گرفته، تا ژنرال ترک که نتوانست کودتای این کشور را به فرجام برساند، در صفحات اجتماعی خود یادگاری از ایرانیان دارند! این یادداشت با نگاهی به دلایل پدید آمدن این پدیده‌‌ی جدید، برخی نتایج آن را بررسی می‌کند.
,***
, ***,هر چه جنبه معنوی و نگاه توحیدی انسان و جامعه ضعیف شود، گرایش افراد به حرکات و رفتارهای دون پایه‌‌ی مادی افزایش پیدا خواهد کرد. در نتیجه فرد و جامعه به سمت تندخویی و درشت گویی سوق پیدا خواهد کرد. پدیده‌‌ی فحاشی در فضای مجازی یکی از ثمره‌های این خشونت است و از آن جا که تقریبا از تمام سنین در آن حضور دارند، بزرگ و کوچک نمی شناسد.
,تمایل به فحاشی از کجا می‌آید؟
, تمایل به فحاشی از کجا می‌آید؟,لجبازی، کاهش صبوری، افزایش بی اعتمادی، ضعف تربیت و فرهنگ خانوادگی، فاصله گرفتن از ارزش‌های اخلاقی و حتی سپردن تربیت فرد به جامعه و شانه خالی کردن خانواده از این مسئولیت ذاتی و خطیر را می‌توان از علل دیگر روند رو به رشد خشونت در جامعه دانست. رواج فساد از همه نوع آن، اعم از مالی، اخلاقی و جنسی یکی دیگر از نتایجی است که عوامل گفته شده می‌تواند به آن دامن بزند. این فساد نه تنها افراد را به تباهی می‌کشاند، بلکه اگر در بین مسئولان جامعه رایج شود، به فروپاشی خواهد انجامید.
,نقش جوانان پررنگ است!
, نقش جوانان پررنگ است!,متاسفانه نقش برخی جوانان و نوجوانان در پدیده‌‌ی زشت فحاشی در فضای مجازی، پررنگ است. در کنار تمام اتهاماتی که در این مورد به پدر و مادرها وارد است، نباید از کم کاری‌ها و بی اعتنایی‌های برخی از مدیران و مسئولان فرهنگی کشور نسبت به مقوله تهاجم فرهنگی و پیامدهای آن عبور کرد. خصوصا بعضی از آنان که باور ندارند کشور با یک هجمه سنگین و پیچیده با ابعاد مختلف مواجه است در حالی که حوزه‌های سینما، تئاتر، نشر و خصوصا فضای مجازی در غیاب مهندسی فرهنگی، هر کدام به نحوی گرفتار آسیب‌های مختلف شده‌اند که بخشی از این ناهنجاری‌ها و آسیب‌ها، به شکل رواج فحاشی و خشونت در جامعه تبلور می‌یابد.
,فضای بی در و پیکر مجازی
, فضای بی در و پیکر مجازی,امروزه فحاشی به افراد و شخصیت‌های مختلف، تخریب و حرمت شکنی، هرزه‌نگاری و انتشار محتواهای مستهجن، به شکل گسترده در شبکه‌های اجتماعی مشاهده می‌شود که در حال در هم شکستن مرزها، حریم‌ها و هنجارها است.
,در دنیای مجازی نوشتن کامنت‌های توهین آمیز و رکیک پای عکس‌ها و پست‌های افراد مختلف، رو به فزونی است و چون اشخاص فحاش نگرانی از پیگرد ندارند، ساعت‌ها این کار را ادامه می‌دهند. افراد جامعه درفضای واقعی هر کاری انجام دهند، تبعات منفی یا مثبت آن را به سرعت می‌بینند، اما در فضای مجازی، اشخاصی بدون آن که به سرعت مورد بازخواست قرار گیرند اقدام به توهین می‌نمایند، تخریب می‌کنند، حرمت‌ها را زیر پا می‌گذارند، به حریم خصوصی افراد وارد می‌شوند، تهدید می‌کنند و در اغلب موارد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرند.
,راه حل کجاست؟
, راه حل کجاست؟,شاید یکی از راهکارهای رفع این معضل اعمال نظارت‌های اصولی باشد، به گونه‌ای که بین فضای مجازی و فضای حقیقی تفاوت چندانی وجود نداشته باشد و چنین اعمالی در فضای مجازی هم جرم محسوب شود.
,با این حال مشخص است که وضع قوانین بازدارنده یا اعمال جرائم سنگین، هرگز جای ادب فردی و تربیت درونی را نمی گیرد. از این رو پدر و مادرها و نظام آموزش و پرورش به همراه نهادهایی مثل صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد، باید بیشتر روی جنبه‌های معنوی تربیت کار کنند تا با افزایش باورهای دینی، تمایل افراد به خشونت و اعمال نامشروعی که در قالب فحاشی در فضای مجازی رخ می‌نماید، از بین برود.
,]
ارسال دیدگاه