به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از فرهنگ کده ؛ حسین پاسالاری که در سال ۱۳۶۸ در شهر لامرد در خانواده ای مذهبی متولد شده است، کار خبری را در سن ۲۳ سالگی با یکی از رسانه های شهرستانی آغاز کرد و هنوز به عنوان خبرنگار پارلمانی فعالیت می کند و در ادامه گفت و گوی خبرنگار پارسیان خبر را با وی می خوانید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از, فرهنگ کده , ؛ , حسین پاسالاری که در سال ۱۳۶۸ در شهر لامرد در خانواده ای مذهبی متولد شده است، کار خبری را در سن ۲۳ سالگی با یکی از رسانه های شهرستانی آغاز کرد و هنوز به عنوان خبرنگار پارلمانی فعالیت می کند و در ادامه گفت و گوی خبرنگار پارسیان خبر را با وی می خوانید.,
حسین پاسالاری یکی از خبرنگاران فعال شهرستان پارسیان در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار فرهنگ کده ؛ با اشاره به چگونگی انگیزه اش به این حرفه؛ افزود: هنگامی که در کنار دوستم می نشستم و خبر می نوشت من روی کاغذ یادداشت می کردم و بعضی مواقع حتی از من درخواست می کرد که در نوشتن تیترخبری و یا موضوعات به آن کمک کنم و می توان گفت یکی از مشوق های من دوستم بود.
وی اظهار کرد: از سال ٩٢ به صورت دست و پا شکسته با یکی از رسانه های شهرستان کار خبری را شروع کردم ودرسال ٩۴ به عنوان خبرنگار پارسیان خبر معرفی شدم.
پاسالاری گفت: علاوه بر علاقه به حرفه و کار خبرنگاری، همیشه دوست داشتم بتوانم گره کوچکی از مشکلات مردم را باز کنم که الحمدالله دراین شغل بیشترین گره ها را می توان باز کرد.
خبرنگار فعال پارسیان به بهترین تیتر خود اشاره کرد و بیان داشت : یکی از تیترهای خبری که خیلی دوست داشتم مصاحبه بامادرشهید قائدی از شهدای شهرستان لامرد در شب تدفین شهید که تیتر «پایان چشم انتظاری سی ساله/مادر شهیدقائدی: برای بازگشت پسرم حدیث کساء نذر کردم» بود.
وی ادغان کرد: یکی از مشوق های من دوستم بود که همیشه موقع خبر نوشتن دغدغه یاددادن به من را داشت و همیشه می گفت یک روز تو باید جای من باشی.
این خبرنگار هرمزگانی با بیان اینکه در شهرستان پارسیان مسئولان برای حرفه خبرنگاری اهمیتی قائل نیستند؛ تصریح کرد: تاکنون هیچ دوره خبرنگاری ندیده ام و تنها دوستم بود که همه چیز را به بنده یادداد.
پاسالاری ادامه داد: خبرنگاری شغل اصلی بنده نیست و من کارمند هستم و من در کنار سایت اصلی که مشغول به فعالیت هستم دوسایت دیگر نیز مدیریت می کنم که یکی از آنها را توانستم مقام دوم کشوری بیاورم ولی متأسفانه هنوز چشم انتظاروعده های مسئولان استانی هستم.
وی در پاسخ به سوال مبنی بر اینکه میانگین هزینه شما برای کار خبری در ماه چقدر است ؛ افزود: تاکنون حالا دقیق هزینه ها را حساب نکرده ام ولی هزینه ای که می کنم نسبت به دریافتی بیشتر است.
خبرنگار پارسیانی به مشکلات خبرنگاران اشاره کرد و ادغان داشت: خبرنگاران مشکلات فراوانی دارند و همیشه یکی از مظلوم ترین قشر هستند به عنوان مثال هر قشری درشهرستان متناسب با روز آن قشر برنامه هایی در خور شأن آنها گرفته می شود ولی خبرنگارکه هیچ مسئولی در شهر ندارد کسی هم توجه خاصی به آن نمی کند.
پاسالاری با بیان اینکه بارها در حرفه خبرنگاری از سوی افراد و نهاد خاصی مورد تهدید یا شکایت واقع شده‌ام ؛ افزود: متأسفانه یک خبری درباره بی حجابی در تنها پاساژ شهر کار کردم، که جدای ازاینکه در فضای مجازی از ساعت ١٠ صبح الی ١٠ شب توهین و انتقاد شنیدم، مغازه داران پاساژ من را نزد فرماندار شهرستان تهدید به شکایت کرده بودند، ولی همیشه روی حرف خودم هستم که بدون هیچ گونه قصد وغرضی من این خبر رانوشتم.
وی ادامه داد: در مورد یک تصادف که از سوی یک نهاد مورد تهدید قرار گرفتم که نباید آن تصادف که منجر به مرگ شده بود و مردم تجمع کرده بودند را پوشش دهم ولی با خریدن آن همه تهدید فقط و فقط هدفم برطرف کردن مشکل مردم بود که خدا را شکر با آن خبر گوشه ای از مشکل حل شد.
این خبرنگار پارسیانی اظهار کرد: هیچ وقت برای اینکه جزء سایت های برتر به شمار بروم تلاش نمی کنم، چون دوست دارم بخشی از مشکلات شهرم را حل کنم و دغدغه حل مشکل مردم را دارم.
پاسالاری با بیان اینکه ماهیت حرفه خبرنگاری ، ویژگی ها و اهمیت آن برای مردم ومسئولان پارسیان به اندازه کافی شناخته شده نیست؛ خاطر نشان کرد: هنوز برای برخی از مردم ومسئولین اهمیت و ویژگی های خبرنگاری جا نیفتاده است و نسبت به این جایگاه رفیع توجیه نیستند.
وی به یکی خاطرات خود در عرصه خبرنگاری اشاره کرد و گفت: یکی از خاطراتی که من در این عرصه دارم این است که من در صحنه تصادفی که در روستای عمانی اتفاق افتاد حضور پیدا کردم ومردم به صورت انبوه تجمع کرده بودند وترافیکی سرسام آور راه افتاده بود، ومن مشغول عکس بودم که دو نفر یقه ام را گرفتند ونزدیک بود من را کتک کاری کنند که خوشبختانه یکی از دوستان ما رامعرفی کرد، آنها به فکر این بودند که من نیروی انتظامی هستم و از تجمع کنندگان برای تشخیص چهره عکس برداری می کنم.
انتهای پیام/
,
,
حسین پاسالاری یکی از خبرنگاران فعال شهرستان پارسیان در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار فرهنگ کده ؛ با اشاره به چگونگی انگیزه اش به این حرفه؛ افزود: هنگامی که در کنار دوستم می نشستم و خبر می نوشت من روی کاغذ یادداشت می کردم و بعضی مواقع حتی از من درخواست می کرد که در نوشتن تیترخبری و یا موضوعات به آن کمک کنم و می توان گفت یکی از مشوق های من دوستم بود.
, فرهنگ کده,,
,
وی اظهار کرد: از سال ٩٢ به صورت دست و پا شکسته با یکی از رسانه های شهرستان کار خبری را شروع کردم ودرسال ٩۴ به عنوان خبرنگار پارسیان خبر معرفی شدم.
,,
پاسالاری گفت: علاوه بر علاقه به حرفه و کار خبرنگاری، همیشه دوست داشتم بتوانم گره کوچکی از مشکلات مردم را باز کنم که الحمدالله دراین شغل بیشترین گره ها را می توان باز کرد.
,
خبرنگار فعال پارسیان به بهترین تیتر خود اشاره کرد و بیان داشت : یکی از تیترهای خبری که خیلی دوست داشتم مصاحبه بامادرشهید قائدی از شهدای شهرستان لامرد در شب تدفین شهید که تیتر «پایان چشم انتظاری سی ساله/مادر شهیدقائدی: برای بازگشت پسرم حدیث کساء نذر کردم» بود.
,
,
,
وی ادغان کرد: یکی از مشوق های من دوستم بود که همیشه موقع خبر نوشتن دغدغه یاددادن به من را داشت و همیشه می گفت یک روز تو باید جای من باشی.
,,
,
این خبرنگار هرمزگانی با بیان اینکه در شهرستان پارسیان مسئولان برای حرفه خبرنگاری اهمیتی قائل نیستند؛ تصریح کرد: تاکنون هیچ دوره خبرنگاری ندیده ام و تنها دوستم بود که همه چیز را به بنده یادداد.
,,
,
پاسالاری ادامه داد: خبرنگاری شغل اصلی بنده نیست و من کارمند هستم و من در کنار سایت اصلی که مشغول به فعالیت هستم دوسایت دیگر نیز مدیریت می کنم که یکی از آنها را توانستم مقام دوم کشوری بیاورم ولی متأسفانه هنوز چشم انتظاروعده های مسئولان استانی هستم.
,,
,
وی در پاسخ به سوال مبنی بر اینکه میانگین هزینه شما برای کار خبری در ماه چقدر است ؛ افزود: تاکنون حالا دقیق هزینه ها را حساب نکرده ام ولی هزینه ای که می کنم نسبت به دریافتی بیشتر است.
,,
,
خبرنگار پارسیانی به مشکلات خبرنگاران اشاره کرد و ادغان داشت: خبرنگاران مشکلات فراوانی دارند و همیشه یکی از مظلوم ترین قشر هستند به عنوان مثال هر قشری درشهرستان متناسب با روز آن قشر برنامه هایی در خور شأن آنها گرفته می شود ولی خبرنگارکه هیچ مسئولی در شهر ندارد کسی هم توجه خاصی به آن نمی کند.
,,
,
پاسالاری با بیان اینکه بارها در حرفه خبرنگاری از سوی افراد و نهاد خاصی مورد تهدید یا شکایت واقع شده‌ام ؛ افزود: متأسفانه یک خبری درباره بی حجابی در تنها پاساژ شهر کار کردم، که جدای ازاینکه در فضای مجازی از ساعت ١٠ صبح الی ١٠ شب توهین و انتقاد شنیدم، مغازه داران پاساژ من را نزد فرماندار شهرستان تهدید به شکایت کرده بودند، ولی همیشه روی حرف خودم هستم که بدون هیچ گونه قصد وغرضی من این خبر رانوشتم.
,,
وی ادامه داد: در مورد یک تصادف که از سوی یک نهاد مورد تهدید قرار گرفتم که نباید آن تصادف که منجر به مرگ شده بود و مردم تجمع کرده بودند را پوشش دهم ولی با خریدن آن همه تهدید فقط و فقط هدفم برطرف کردن مشکل مردم بود که خدا را شکر با آن خبر گوشه ای از مشکل حل شد.
,
,
,
این خبرنگار پارسیانی اظهار کرد: هیچ وقت برای اینکه جزء سایت های برتر به شمار بروم تلاش نمی کنم، چون دوست دارم بخشی از مشکلات شهرم را حل کنم و دغدغه حل مشکل مردم را دارم.
,,
,
پاسالاری با بیان اینکه ماهیت حرفه خبرنگاری ، ویژگی ها و اهمیت آن برای مردم ومسئولان پارسیان به اندازه کافی شناخته شده نیست؛ خاطر نشان کرد: هنوز برای برخی از مردم ومسئولین اهمیت و ویژگی های خبرنگاری جا نیفتاده است و نسبت به این جایگاه رفیع توجیه نیستند.
,,
,
وی به یکی خاطرات خود در عرصه خبرنگاری اشاره کرد و گفت: یکی از خاطراتی که من در این عرصه دارم این است که من در صحنه تصادفی که در روستای عمانی اتفاق افتاد حضور پیدا کردم ومردم به صورت انبوه تجمع کرده بودند وترافیکی سرسام آور راه افتاده بود، ومن مشغول عکس بودم که دو نفر یقه ام را گرفتند ونزدیک بود من را کتک کاری کنند که خوشبختانه یکی از دوستان ما رامعرفی کرد، آنها به فکر این بودند که من نیروی انتظامی هستم و از تجمع کنندگان برای تشخیص چهره عکس برداری می کنم.
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه