افزایش نشاط و امید به زندگی ضامن سلامت جامعه است / از راهکارهای گریز از نامیدی و یأس تا ضرورت های وجود شادابی و نشاط در جامعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  بازی دراز، آنچه مشخص است جامعه ایرانی از بسترها و بنیان های لازم برای ابراز شادمانی بویژه به شکل گروهی و همگانی برخوردار نیست و علاوه براین نیز شیوه های شناخته شده و تعریف شده کمتری برای شادمانی های همگانی در کشور وجود دارد. این در حالی است که بی گمان شاد بودن یکی از شاخصه ها و بنیان های زندگی مطلوب در هر گروه و جامعه ای به شمار می رود و در کلامی دیگر هر قدر مردمی شادتر باشد توان و پتانسیل بیشتری برای تلاش و حرکت به جلو دارند.

درسالهای گذشته بارها و بارها این جمله که ایرانیان مردمی شاد نیستند از گفتار و نوشتار بسیاری از کارشناسان نقل شده است . دراین بین هر چند شاد بودن و یا نبودن بحثی کارشناسانه است اما به طور کلی می توان عوامل و متغیرهای زیاد و گسترده ای را در شادی یک فرد و جامعه ای دخیل دانست.

باید پذیرفت که شادی و غم در زندگی اجتماعی ، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی انسانها، تأثیرات عمده ای دارد و در این بین بسیاری از کشورهای گوناگون در راه افزایش شادی همگانی و فردی در کشور خود برنامه ریزیهایی دقیق را انجام می دهند.

در این بین باید گفت که اگر به گستره پیامدهای مثبت شادی برحوزه های گوناگون، اقتصاد، فرهنگ ، اجتماع ، سیاست و ... نگاهی داشته باشیم درمی یابیم که درجامعه ای شاد جدا از نگرش خوشبینانه نسبت به زندگی و امور پیرامون ، رضایت و امید بیشتری از زندگی و احساس رفاه جریان دارد.

در این بین قابل توجه است که با توجه به وجود پتانسیلهای گوناگون در کشور ، سن امید به زندگی در ایران 75 سال است که خود حکایت از فاصله بسیار ما با کشورهای پیشرفته و اروپایی است.

با آنکه 65 درصد از جمعیت کشور ما را جوانان زیر سن 30 سال تشکیل می دهند، اما به دلیل فقدان شادی و نشاط اجتماعی ، 25 درصد از این افراد درافسردگی به سر می برند.

ناامیدی نسبت به آینده و مبهم بودن آینده حتی در نزد جوانان تحصیلکرده و بیکار موجب توقف بسیاری از جوانان مستعد کشور می شود و همین امر سبب بروز تشنجهایی به واسطه مسائل اقتصادی در میان بسیاری از خانواده ها می گردد.

عدم دستیابی جوانان به ایده ها و آرزوهای خود ، باعث افسردگی در بین جوانان کشور می شود لذا برای شاد بودن بایستی مؤلفه امید به زندگی را افزایش داد چرا که امید به زندگی و شاد بودن باعث پایین آمدن آسیب های اجتماعی از جمله اعتیاد ، خودکشی و... می شود پس برای افزایش امید به زندگی بایستی به دوران نوجوانی وجوانی بها وارزش دهیم.

رئیس دانشگاه پیام نور شهرستان سرپل زهاب با اشاره به ضرورت شادی در جامعه گفت: بی شک مقوله شادی و شاد زیستن یکی از مهمترین فاکتورها در سلامت هر جامعه ای است.

نصرت اله عزیزی درادامه افزود: شادی ، امید به زندگی را افزایش داده و فرد در پی بالفعل نمودن استعدادهای خود خواهد بود که این امر سبب احساس رضایت از خویش و ارتقاء سطح جامعه می گردد.

وی اذعان داشت : اما آنچه که مسلم است تعریف صحیح از شادی و شاد زیستن می باشد که در کنار خود به تعریف جامعی از تفریحات سالم نیازدارد. از منظر کارشناسان و محققین جامعه شناسی ، رفع خستگی و پرداختن به فعالیتهایی که با فکر و روان فرد سازگاری داشته باشد موجبات رضایتمندی افراد را پس از ساعتها کار فراهم می آورد و این مهم باید در پرداختن فعالیتهایی همسو با هنجارهای اجتماعی صورت پذیرد.

عزیزی تصریح کرد: سهم قابل توجهی از فعالیتهای روزمره نوجوانان و جوانان در تسخیر شبکه های مجازی است که خود سبب به وجود آمدن شادی کاذب می باشد اما نکته حائز اهمیت تدوین برنامه هایی در جهت ارتقاء سطح خودباوری و رضایتمندی فرد از خویشتن خویش است چرا که رضایت افراد از موجودیت و موقعیت خود موجبات بروز شادی در نهاد فرد را پدید آورده و امید به زیستن را بالا می برد.

وی خاطر نشان شد: تعلیم و تعلم و رشد استعدادها و بکارگیری فاکتورهای توسعه جامعه جهت بهره مندی نوجوانان و جوانان و تخلیه روحی و توانایی های آنان از جمله مهمترین امور در جهت ایجاد جامعه ای شاد می باشد.

شهرستان سرپل زهاب در غرب استان کرمانشاه دارای جمعیتی بالغ بر 90 هزارنفر و 48 کیلومتر مرز مشترک با کشورعراق می باشد.

انتهای پیام/م