چرا رسانه های اصلاح طلبان، کاندیدا می سازند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "منبری ها" یعقوب ربیعی- عطریانفر: رقیب روحانی در انتخابات ۹۶ باهنر است ( آرمان(۹۵/۵/۴  

پرویز فتاح رقیب روحانی می شود؟ ( آفتاب یزد، 94/3/12 (

قالیباف سوار بر«بی‌آرتی» پاستور؛ شهردار تهران کاندیدای انتخابات 96 می شود؟ (آرمان،( 6/5/95

سردار سلیمانی سودای ریاست جمهوری دارد؟ (فرارو، ۲۵ تیر (۱۳۹۵

داستان رسانه های اصلاح طلب داستان جالبی است ، هر روز یک تیتر و هر تیتر یک رقیب. یک روز باهنر رقیب دکتر روحانی می شود و روز دیگر مهندس فتاح را به هماوردی با روحانی فرا می خوانند. در این میان قالیباف داستان جدایی دارد چرا که یک چهره سیاسی است و امروز سیاسیون اصلاح طلب به دنبال پستش هستند اما عجیب این است که از حاج قاسم سلیمانی همرزم سابق قالیباف و قهرمان امروز منطقه غرب آسیا اسم می برند، کسی که هیچ وقت در سیاست داخله تلاشی  نداشته و همه هم و غمش منطقه غرب آسیا و نبرد با تکفیری ها است.

در پاسخ به این سئوال که علت تیترزنی هر روزه اصلاح طلبان چیست؟ و چرا هر روز برای روحانی یک رقیب می تراشند ؟  باید به چند نکته اشاره کرد:

رقیب قوی تر، قدرت چانه زنی بالاتر

اصلاح طلبان پس از کناره گیری از سر اکراه عارف در انتخابات ۹۲،دولت را مدیون خود می دانند ؛ اما در این میان برخی  رفتارهای مستقل دولت روحانی مانند حمایت از لاریجانی در ریاست مجلس ، برخی انتصابات و ... باعث گلایه اصلاح طلبان گردیده است لذا اصلاح طلبان طی یک مکانیسم، کاندیدامی سازند و با چماق کردن آن برسر دولت روحانی از این دولت امتیاز می گیرند؛ البته این کاندیداسازی صرفا مختص به کاندیداهای اصولگرا نیست بلکه اگر روزنامه های اصلاح طلب را مرور کنیم از چهره هایی مانند ظریف ، جهانگیری و ... هم به کرات اسم برده شده که دلیلی غیر از امتیازگیری از روحانی نمی توان آن را قلمداد کرد.

کاندیدا سوزی فرصتی برای مقابله با موج سازی

از طرفی اصلاح طلبان این محاسبه را دارندکه اعلام دفعی یک کاندیدا می تواند یک موج رسانه ای ایجاد کند ؛  لذا به دنبال این هستند با اسم بردن هرکسی که تحت مظان اتهام کاندیداتوری است ، کاندیدای مقابل را سوخته و فرصت موج سازی را از او بگیرند. در این میان روزنامه اعتماد مورخه 5 تیر95 از گزینه هایی مانند علی نیکزاد ، سید محمد حسینی و صفار هرندی هم عبور نکرده و سعی نموده به نوعی آنها را وارد گود کند و از تیغ تیز خود بگذراند.

دوقطبی برای بازگشت سرمایه اجتماعی

انتخابات های ریاست جمهوری از سال 84 در یک فضای دوقطبی پدید آمده اند.دوقطبی هاشمی – احمدی نژاد در همه ی دوره ها وجود داشته است . حتی در دوره ای که رقیب احمدی نژاد فرد دیگری به غیر از هاشمی بود احمدی نژاد با حمله به هاشمی سعی کرد از این دوقطبی استفاده کند و تندترین حملات را علیه هاشمی شکل داد تا بواسطه دوقطبی مذکور سبد آراء خاکستری را به نفع خود کند ؛ البته قاعدتا در سال 92 هم یک دو قطبی تقریبا کاذب ایجاد شد : روحانی نماینده تفکر تغییر و جلیلی نماینده وضع موجود. آنچه از برخی قرائن و بعضی رفتارهای مشاورین رسانه ای دولت برمی آید  در این شرایط که دولت نتوانسته است مشکلات اقتصادی را رفع  کند دوباره باید این دوقطبی ایجاد شود ؛ دوقطبی احمدی نژاد و روحانی . در  روزنامه های اصلاح طلب این دوقطبی این گونه تفسیر می شود : احمدی نژاد نماینده عوامگرایی و تنش در سیاست خارجی و روحانی همچنان همان شیخ دیپلمات هست. هر چند هنوز منافع برجام برای ما " تقریبا هیچ " هست اما این دوقطبی می تواند برای روحانی در طبقه متوسط جلب آرا کند و رای از جوی رفته روحانی را دوباره به جوی برگردانده و برایش یک پایگاه اجتماعی ایجاد کند ؛ پایگاه اجتماعی متشکل از کسانی که چشم آمدن احمدی نژاد را ندارند.

کاندیداسازی و کاندیداسوزی برای فتح  بلدیه

اصلاح طلبان- علاوه بر انتخابات ریاست جمهوری - گوشه چشمی هم به شورای شهر دارند و طبق گفته محمدعلی نجفی نگاهشان به کسب 70 درصد کرسی های شوراهای شهر و روستا است(آرمان ، 6/5/95).بی شک اولین کسی که باید مورد تخریب قرار بگیرد محمدباقر قالیباف است. برای همین است که در یکماه گذشته یک پروپاگاندای رسانه ای علیه قالیباف شکل گرفته است. از ازدواج دخترش تا رانش زمین در خیابان شهران باعث موج سازی رسانه ای می شود.این موج ها با دو هدف مطرح می شود سوختن مهره قالیباف در انتخابات ریاست جمهوری و عزم جدی اصلاح طلبان برای مدیریت شهری.

شعار نه غزه نه لبنان هنوز هم باقی است

شاید کمتر کسی فکر آن را بکند که حاج قاسم سلیمانی کاندیدای انتخابات شود؛ کسی که همه هم و غمش را برای مسائل منطقه ای کف دست گذاشته و برخی اخبار رسمی و غیررسمی نشان می دهد که چندین بار تا مرز شهادت پیش رفته است. اما این ماشین کاندیداسازی به حاج قاسم هم رحم نکرد و ایشان را هم وارد لیست کرد. اگر به کسانی که از حاج قاسم اسم بردند نگاه کنیم متوجه می شویم که برخی از این افراد همانهایی هستند که در سال 88 از شعار نه غزه نه لبنان حمایت کردند. این عقبه تاریخی نشان می دهد که عده ای در مقابل عظمت روزافزون حاج قاسم درمانده اند لذا به هر نحو اراده کرده اند تا او را تخریب کنند. یک سناریو که می تواند ایجاد شود این است که با این کاندیداسازی حرفه ای اما خبیثانه برای مردم ، این ذهنیت را ایجاد می کنند که رشادت های حاج قاسم فقط برای مطامع شخصی است و حاج قاسم بازیگری است که پست ریاست جمهوری را در فراتر از مرزها جست و جو می کند.

علت دیگری که باید برای کاندیداسازی ها جست، جلوگیری از وحدت اصولگرایان است. اصلاح طلبان با تعدد کاندیدا به دنبال تشتت در اصولگرایان هستند. اصولگرایان در این برهه باید به این جمع بندی برسند که عدم وحدت در سال 92 سمی بود که چهار سال سیستم آن ها را به کما برد و اگر بار دیگر همان خطای 92 را تکرار کنند ضربه ای خواهند خورد که رسیدن به وحدت در آینده را برای آنها سخت تر خواهد کرد ؛ لذا باید دست به کارشد ، مطامع کوچک را برای اهداف بزرگ باید زمین گذاشت و باید دست یکدیگر را برای وحدت فشرد چرا که رسیدن به هدف ، نیازمند عزم جدی و وحدت قلبی و عملی است./ انتهای پیام