زخم تیشه های جهالت بر تن یادگار صفویان+ تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نیریمیز، به دلیل بی توجهی مسئولان میراث فرهنگی به این اثر تاریخی با ارزش و حفاریهای انجام شده در این مکان تاریخی موجب شده این کاروانسرا در معرض تخریب قرار گیرد.

 

به دلیل عمق زیاد حفاری های انجام گرفته در این محل،احتمال سقوط بازدیدکنندگان و وقوع حوادث ناگوار بسیار بالاست که لازم است مسئولین حداقل نسبت به پر کردن محل حفاری و غارت های انجام شده اقدام کنند.

 

متاسفانه کاروانسرای شاه عباسی نیر به جای ایجاد منبعی برای کسب درآمد و توسعه گردشگری به محلی برای نگهداری گوسفندان و حفاری سودجویان تبدیل شده است.

 

شایان ذکر است این قلعه تنها محل هجوم غارتگران میراث فرهنگی نیست و متاسفانه در سایه غفلت مسولان ذیربط هیچ یک از آثار باستانی و حتی غیر باستانی شهرستان در امان نبوده و افراد سودجو در هر جایی که احتمال وجود اشیاء عتیقه می داده اند اقدام به حفاری کرده اند و در موارد بسیار نادری که منجر به دستگیری این افراد شده با محکومیت بسیار سبک تبرئه شده اند.

 

علیرغم اطلاع رسانی های پایگاه خبری تحلیلی نیریمیز و هشدار های بسیار، متاسفانه مسولان امر وقعی ننهاده و به نظر می رسد اراده ای برای برخورد با این پدیده شوم وجود ندارد و شهرستان نیر به بهشتی حفاران بومی و حتی غیر بومی تبدیل شده است.

 

بی شک میراث فرهنگی شهرستان بخشی از هویت و شناسنامه منطقه است و با از بین رفتن این آثار باستانی علاوه بر مخدوش شدن وجهه  تاریخی شهرستان، امکان کارآفرینی و بهره گیری از صنعت توریسم به منظور هموار کردن مسیر توسعه و کاهش مهاجرت از بین می رود.

 

لازم به ذکر است تاکنون تحقیقات جامعی در خصوص آثار باستانی منطقه صورت نگرفته و بسیاری از رازهای تاریخی منطقه زیر خاک ها مدفون است و اشیاء تاریخی شهرستان به جای موزه ها و باستان شناسان، بین قاچاقچیان دست به دست می شود.

 

کاروانسرای شاه عباسی در کنار جاده قدیمی نیر به سراب در 10 کیلومتری شهر نیر و در یکی از برف گیرترین گردنه‌های کشور یعنی در گردنه صایین در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بنا شده و جزو یکی از 999 کاروانسرای ساخته شده در این دوره است.

 

مصالح موجود کوهستان یعنی سنگ عمده ساختار آن را تشکیل می دهد و علاوه بر سهولت دسترسی و فراوانی آن در محل عنصر مقاوم و پایداری هم به شمار می رود.

.

طراحی این کاروانسرا کاملا سازگار با اقلیم و شرایط محل صورت گرفته، چرا که عرض و ارتفاع ورودی های فضاهای زیستی داخل، به حداقل ممکن کاهش یافته طوری که با اندک وسایلی می‌توان آن را مسدود و از نفوذ سرما و کوران برف به داخل آن جلوگیری کرد.

 

 

روزنه‌های سقفی این کاروانسرا در حداقل اندازه در نظر گرفته شده و از نظر تبادل هوا در صورت نیاز و نیز تامین روشنایی فضاهای داخل عملکرد منطبق با نیاز را به رخ می کشد. ورودی های فضاهای ارتباطی داخل در مرکز بنا نسبت به فضاهای جانبی مقداری بزرگتر در نظر گرفته شده تا چهار پایانی که همراه و مورد استفاده کاروانیان بوده نیز بتوانند در داخل پناه بگیرند.

 

 

ملات اتصال دهنده سنگ های بنا ساروج است و یک گنبد کوچک سنگی نیز بر روی یک فضای مربع شکل در مرکز بنا قرار دارد، این گنبد بر روی چهار سکنج اجرا شده است.

 

 

کاروانسرای شاه عباسی نیر در تاریخ چهارم فروردین 1362 با شماره ملی 1653 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

 

 

 

 

به دلیل عمق زیاد حفاری های انجام گرفته در این محل،احتمال سقوط بازدیدکنندگان و وقوع حوادث ناگوار بسیار بالاست که لازم است مسئولین حداقل نسبت به پر کردن محل حفاری و غارت های انجام شده اقدام کنند.

 

متاسفانه کاروانسرای شاه عباسی نیر به جای ایجاد منبعی برای کسب درآمد و توسعه گردشگری به محلی برای نگهداری گوسفندان و حفاری سودجویان تبدیل شده است.

 

شایان ذکر است این قلعه تنها محل هجوم غارتگران میراث فرهنگی نیست و متاسفانه در سایه غفلت مسولان ذیربط هیچ یک از آثار باستانی و حتی غیر باستانی شهرستان در امان نبوده و افراد سودجو در هر جایی که احتمال وجود اشیاء عتیقه می داده اند اقدام به حفاری کرده اند و در موارد بسیار نادری که منجر به دستگیری این افراد شده با محکومیت بسیار سبک تبرئه شده اند.

 

علیرغم اطلاع رسانی های پایگاه خبری تحلیلی نیریمیز و هشدار های بسیار، متاسفانه مسولان امر وقعی ننهاده و به نظر می رسد اراده ای برای برخورد با این پدیده شوم وجود ندارد و شهرستان نیر به بهشتی حفاران بومی و حتی غیر بومی تبدیل شده است.

 

بی شک میراث فرهنگی شهرستان بخشی از هویت و شناسنامه منطقه است و با از بین رفتن این آثار باستانی علاوه بر مخدوش شدن وجهه  تاریخی شهرستان، امکان کارآفرینی و بهره گیری از صنعت توریسم به منظور هموار کردن مسیر توسعه و کاهش مهاجرت از بین می رود.

 

لازم به ذکر است تاکنون تحقیقات جامعی در خصوص آثار باستانی منطقه صورت نگرفته و بسیاری از رازهای تاریخی منطقه زیر خاک ها مدفون است و اشیاء تاریخی شهرستان به جای موزه ها و باستان شناسان، بین قاچاقچیان دست به دست می شود.

 

کاروانسرای شاه عباسی در کنار جاده قدیمی نیر به سراب در 10 کیلومتری شهر نیر و در یکی از برف گیرترین گردنه‌های کشور یعنی در گردنه صایین در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بنا شده و جزو یکی از 999 کاروانسرای ساخته شده در این دوره است.

 

مصالح موجود کوهستان یعنی سنگ عمده ساختار آن را تشکیل می دهد و علاوه بر سهولت دسترسی و فراوانی آن در محل عنصر مقاوم و پایداری هم به شمار می رود.

.

طراحی این کاروانسرا کاملا سازگار با اقلیم و شرایط محل صورت گرفته، چرا که عرض و ارتفاع ورودی های فضاهای زیستی داخل، به حداقل ممکن کاهش یافته طوری که با اندک وسایلی می‌توان آن را مسدود و از نفوذ سرما و کوران برف به داخل آن جلوگیری کرد.

 

 

روزنه‌های سقفی این کاروانسرا در حداقل اندازه در نظر گرفته شده و از نظر تبادل هوا در صورت نیاز و نیز تامین روشنایی فضاهای داخل عملکرد منطبق با نیاز را به رخ می کشد. ورودی های فضاهای ارتباطی داخل در مرکز بنا نسبت به فضاهای جانبی مقداری بزرگتر در نظر گرفته شده تا چهار پایانی که همراه و مورد استفاده کاروانیان بوده نیز بتوانند در داخل پناه بگیرند.

 

 

ملات اتصال دهنده سنگ های بنا ساروج است و یک گنبد کوچک سنگی نیز بر روی یک فضای مربع شکل در مرکز بنا قرار دارد، این گنبد بر روی چهار سکنج اجرا شده است.

 

 

کاروانسرای شاه عباسی نیر در تاریخ چهارم فروردین 1362 با شماره ملی 1653 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

 

 

 

 

به دلیل عمق زیاد حفاری های انجام گرفته در این محل،احتمال سقوط بازدیدکنندگان و وقوع حوادث ناگوار بسیار بالاست که لازم است مسئولین حداقل نسبت به پر کردن محل حفاری و غارت های انجام شده اقدام کنند.

 

متاسفانه کاروانسرای شاه عباسی نیر به جای ایجاد منبعی برای کسب درآمد و توسعه گردشگری به محلی برای نگهداری گوسفندان و حفاری سودجویان تبدیل شده است.

 

شایان ذکر است این قلعه تنها محل هجوم غارتگران میراث فرهنگی نیست و متاسفانه در سایه غفلت مسولان ذیربط هیچ یک از آثار باستانی و حتی غیر باستانی شهرستان در امان نبوده و افراد سودجو در هر جایی که احتمال وجود اشیاء عتیقه می داده اند اقدام به حفاری کرده اند و در موارد بسیار نادری که منجر به دستگیری این افراد شده با محکومیت بسیار سبک تبرئه شده اند.

 

علیرغم اطلاع رسانی های پایگاه خبری تحلیلی نیریمیز و هشدار های بسیار، متاسفانه مسولان امر وقعی ننهاده و به نظر می رسد اراده ای برای برخورد با این پدیده شوم وجود ندارد و شهرستان نیر به بهشتی حفاران بومی و حتی غیر بومی تبدیل شده است.

 

بی شک میراث فرهنگی شهرستان بخشی از هویت و شناسنامه منطقه است و با از بین رفتن این آثار باستانی علاوه بر مخدوش شدن وجهه  تاریخی شهرستان، امکان کارآفرینی و بهره گیری از صنعت توریسم به منظور هموار کردن مسیر توسعه و کاهش مهاجرت از بین می رود.

 

لازم به ذکر است تاکنون تحقیقات جامعی در خصوص آثار باستانی منطقه صورت نگرفته و بسیاری از رازهای تاریخی منطقه زیر خاک ها مدفون است و اشیاء تاریخی شهرستان به جای موزه ها و باستان شناسان، بین قاچاقچیان دست به دست می شود.

 

کاروانسرای شاه عباسی در کنار جاده قدیمی نیر به سراب در 10 کیلومتری شهر نیر و در یکی از برف گیرترین گردنه‌های کشور یعنی در گردنه صایین در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بنا شده و جزو یکی از 999 کاروانسرای ساخته شده در این دوره است.

 

مصالح موجود کوهستان یعنی سنگ عمده ساختار آن را تشکیل می دهد و علاوه بر سهولت دسترسی و فراوانی آن در محل عنصر مقاوم و پایداری هم به شمار می رود.

.

طراحی این کاروانسرا کاملا سازگار با اقلیم و شرایط محل صورت گرفته، چرا که عرض و ارتفاع ورودی های فضاهای زیستی داخل، به حداقل ممکن کاهش یافته طوری که با اندک وسایلی می‌توان آن را مسدود و از نفوذ سرما و کوران برف به داخل آن جلوگیری کرد.

 

 

روزنه‌های سقفی این کاروانسرا در حداقل اندازه در نظر گرفته شده و از نظر تبادل هوا در صورت نیاز و نیز تامین روشنایی فضاهای داخل عملکرد منطبق با نیاز را به رخ می کشد. ورودی های فضاهای ارتباطی داخل در مرکز بنا نسبت به فضاهای جانبی مقداری بزرگتر در نظر گرفته شده تا چهار پایانی که همراه و مورد استفاده کاروانیان بوده نیز بتوانند در داخل پناه بگیرند.

 

 

ملات اتصال دهنده سنگ های بنا ساروج است و یک گنبد کوچک سنگی نیز بر روی یک فضای مربع شکل در مرکز بنا قرار دارد، این گنبد بر روی چهار سکنج اجرا شده است.

 

 

کاروانسرای شاه عباسی نیر در تاریخ چهارم فروردین 1362 با شماره ملی 1653 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

 

 

 

 

به دلیل عمق زیاد حفاری های انجام گرفته در این محل،احتمال سقوط بازدیدکنندگان و وقوع حوادث ناگوار بسیار بالاست که لازم است مسئولین حداقل نسبت به پر کردن محل حفاری و غارت های انجام شده اقدام کنند.

 

متاسفانه کاروانسرای شاه عباسی نیر به جای ایجاد منبعی برای کسب درآمد و توسعه گردشگری به محلی برای نگهداری گوسفندان و حفاری سودجویان تبدیل شده است.

 

شایان ذکر است این قلعه تنها محل هجوم غارتگران میراث فرهنگی نیست و متاسفانه در سایه غفلت مسولان ذیربط هیچ یک از آثار باستانی و حتی غیر باستانی شهرستان در امان نبوده و افراد سودجو در هر جایی که احتمال وجود اشیاء عتیقه می داده اند اقدام به حفاری کرده اند و در موارد بسیار نادری که منجر به دستگیری این افراد شده با محکومیت بسیار سبک تبرئه شده اند.

 

علیرغم اطلاع رسانی های پایگاه خبری تحلیلی نیریمیز و هشدار های بسیار، متاسفانه مسولان امر وقعی ننهاده و به نظر می رسد اراده ای برای برخورد با این پدیده شوم وجود ندارد و شهرستان نیر به بهشتی حفاران بومی و حتی غیر بومی تبدیل شده است.

 

بی شک میراث فرهنگی شهرستان بخشی از هویت و شناسنامه منطقه است و با از بین رفتن این آثار باستانی علاوه بر مخدوش شدن وجهه  تاریخی شهرستان، امکان کارآفرینی و بهره گیری از صنعت توریسم به منظور هموار کردن مسیر توسعه و کاهش مهاجرت از بین می رود.

 

لازم به ذکر است تاکنون تحقیقات جامعی در خصوص آثار باستانی منطقه صورت نگرفته و بسیاری از رازهای تاریخی منطقه زیر خاک ها مدفون است و اشیاء تاریخی شهرستان به جای موزه ها و باستان شناسان، بین قاچاقچیان دست به دست می شود.

 

کاروانسرای شاه عباسی در کنار جاده قدیمی نیر به سراب در 10 کیلومتری شهر نیر و در یکی از برف گیرترین گردنه‌های کشور یعنی در گردنه صایین در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بنا شده و جزو یکی از 999 کاروانسرای ساخته شده در این دوره است.

 

مصالح موجود کوهستان یعنی سنگ عمده ساختار آن را تشکیل می دهد و علاوه بر سهولت دسترسی و فراوانی آن در محل عنصر مقاوم و پایداری هم به شمار می رود.

.

طراحی این کاروانسرا کاملا سازگار با اقلیم و شرایط محل صورت گرفته، چرا که عرض و ارتفاع ورودی های فضاهای زیستی داخل، به حداقل ممکن کاهش یافته طوری که با اندک وسایلی می‌توان آن را مسدود و از نفوذ سرما و کوران برف به داخل آن جلوگیری کرد.

 

 

روزنه‌های سقفی این کاروانسرا در حداقل اندازه در نظر گرفته شده و از نظر تبادل هوا در صورت نیاز و نیز تامین روشنایی فضاهای داخل عملکرد منطبق با نیاز را به رخ می کشد. ورودی های فضاهای ارتباطی داخل در مرکز بنا نسبت به فضاهای جانبی مقداری بزرگتر در نظر گرفته شده تا چهار پایانی که همراه و مورد استفاده کاروانیان بوده نیز بتوانند در داخل پناه بگیرند.

 

 

ملات اتصال دهنده سنگ های بنا ساروج است و یک گنبد کوچک سنگی نیز بر روی یک فضای مربع شکل در مرکز بنا قرار دارد، این گنبد بر روی چهار سکنج اجرا شده است.

 

 

کاروانسرای شاه عباسی نیر در تاریخ چهارم فروردین 1362 با شماره ملی 1653 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

 

 

 

به دلیل عمق زیاد حفاری های انجام گرفته در این محل،احتمال سقوط بازدیدکنندگان و وقوع حوادث ناگوار بسیار بالاست که لازم است مسئولین حداقل نسبت به پر کردن محل حفاری و غارت های انجام شده اقدام کنند.

متاسفانه کاروانسرای شاه عباسی نیر به جای ایجاد منبعی برای کسب درآمد و توسعه گردشگری به محلی برای نگهداری گوسفندان و حفاری سودجویان تبدیل شده است.

شایان ذکر است این قلعه تنها محل هجوم غارتگران میراث فرهنگی نیست و متاسفانه در سایه غفلت مسولان ذیربط هیچ یک از آثار باستانی و حتی غیر باستانی شهرستان در امان نبوده و افراد سودجو در هر جایی که احتمال وجود اشیاء عتیقه می داده اند اقدام به حفاری کرده اند و در موارد بسیار نادری که منجر به دستگیری این افراد شده با محکومیت بسیار سبک تبرئه شده اند.

علیرغم اطلاع رسانی های پایگاه خبری تحلیلی نیریمیز و هشدار های بسیار، متاسفانه مسولان امر وقعی ننهاده و به نظر می رسد اراده ای برای برخورد با این پدیده شوم وجود ندارد و شهرستان نیر به بهشتی حفاران بومی و حتی غیر بومی تبدیل شده است.

بی شک میراث فرهنگی شهرستان بخشی از هویت و شناسنامه منطقه است و با از بین رفتن این آثار باستانی علاوه بر مخدوش شدن وجهه  تاریخی شهرستان، امکان کارآفرینی و بهره گیری از صنعت توریسم به منظور هموار کردن مسیر توسعه و کاهش مهاجرت از بین می رود.

لازم به ذکر است تاکنون تحقیقات جامعی در خصوص آثار باستانی منطقه صورت نگرفته و بسیاری از رازهای تاریخی منطقه زیر خاک ها مدفون است و اشیاء تاریخی شهرستان به جای موزه ها و باستان شناسان، بین قاچاقچیان دست به دست می شود.

کاروانسرای شاه عباسی در کنار جاده قدیمی نیر به سراب در 10 کیلومتری شهر نیر و در یکی از برف گیرترین گردنه‌های کشور یعنی در گردنه صایین در دوره صفوی به فرمان شاه عباس بنا شده و جزو یکی از 999 کاروانسرای ساخته شده در این دوره است.

مصالح موجود کوهستان یعنی سنگ عمده ساختار آن را تشکیل می دهد و علاوه بر سهولت دسترسی و فراوانی آن در محل عنصر مقاوم و پایداری هم به شمار می رود.

.

طراحی این کاروانسرا کاملا سازگار با اقلیم و شرایط محل صورت گرفته، چرا که عرض و ارتفاع ورودی های فضاهای زیستی داخل، به حداقل ممکن کاهش یافته طوری که با اندک وسایلی می‌توان آن را مسدود و از نفوذ سرما و کوران برف به داخل آن جلوگیری کرد.

روزنه‌های سقفی این کاروانسرا در حداقل اندازه در نظر گرفته شده و از نظر تبادل هوا در صورت نیاز و نیز تامین روشنایی فضاهای داخل عملکرد منطبق با نیاز را به رخ می کشد. ورودی های فضاهای ارتباطی داخل در مرکز بنا نسبت به فضاهای جانبی مقداری بزرگتر در نظر گرفته شده تا چهار پایانی که همراه و مورد استفاده کاروانیان بوده نیز بتوانند در داخل پناه بگیرند.

ملات اتصال دهنده سنگ های بنا ساروج است و یک گنبد کوچک سنگی نیز بر روی یک فضای مربع شکل در مرکز بنا قرار دارد، این گنبد بر روی چهار سکنج اجرا شده است.

کاروانسرای شاه عباسی نیر در تاریخ چهارم فروردین 1362 با شماره ملی 1653 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

 

 

 

انتهای پیام/م