خدایا! بهره ام را از مستحبات و نافله ها زیاد کن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از ندای تفرش، حجت الاسلام مجتبی سماواتی از مبلغین حوزه علمیه قم در تفرش، "اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ" را اولین فراز از دعای روز بیست و هشتم ماه رمضان عنوان کرد و گفت: در این فراز از دعا، انسان از خداوند می خواهد که بهره اش از نافله ها و مستحبات زیاد کند.

سماواتی در خصوص نمازهای نافله اظهار کرد: در شبانه روز برای نمازهای یومیه، نمازهای نافله وجود دارد که انسان به وسیله آن‌ها می‌تواند به خداوند (عزوجل) بیش از پیش تقرب جوید چرا که نمازهای نافله، نمازهای اضافه بر نمازهای واجب در شبانه روز هستند که ضعف‌های نمازگزار در نمازهای واجب را از نظر توجه و حضور قلب در نماز به سوی خالق یکتا جبران می‌نمایند.

وی با اشاره به کیفیت نمازهای نافله افزود: نمازهای نافله غیر از روز جمعه سی و چهار رکعت است که هشت رکعت آن نافله ظهر و هشت رکعت آن نافله عصر و چهار رکعت آن نافله مغرب و دو رکعت آن نافله عشا و یازده رکعت نافله شب (که هشت رکعت آن به عنوان نافله شب و دو رکعت شفع و یک رکعت وتر بوده) و دو رکعت نافله صبح هست که در روز جمعه نافله ظهر و عصر هر کدام ده رکعت می‌شود.

این مبلغ حوزه علمیه قم با اشاره به "وفرحظی فیه من النوافل" ادامه داد: همان‌طور که می‌دانیم در انجام هر کاری مخصوصاً کارهای نیک و صالح باید از طرف خداوند برای هر بنده‌ای توفیق حاصل شود تا بتواند آن را انجام دهد، لذا در این روز برای آنکه بتوانیم نمازهای نافله را بجا آورده و از حظ و بهره معنوی آن به طور وافر بهره‌مند شویم از خداوند خواستاریم که ما را در این روز از این موهبت بزرگ محروم نگرداند.

سماواتی "واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ" را دومین فراز از دعای روز بیست و هشتم ماه رمضان دانست و بیان کرد: در این فراز از دعا، انسان از خداوند می خواهد که  در احضار مسائل، گرامی داشته شود.

وی ادامه داد: منظور از ”‌باحضار المسائل”‌‌ همان آمادگی قبل از مرگ برای پاسخگویی به بازخواست‌هایی است که از طرف ذات اقدس از انسان می‌ شود، چرا که همه مسئولیم و داشتن مسئولیت در دنیا بسیار سنگین است و انسان را در عالم آخرت گرفتار بازخواست بیشتری می‌نماید.

این مبلغ حوزه علمیه قم "و قرب فیه وسیلتی الیک من بین الوسائل یا من لایشغله الحاح الملحین" را آخرین فراز دعای روز بیست و هشتم ماه رمضان عنوان کرد و گفت: انسان در این فراز از خداوند می خواهد که حتی با استفاده از وسایل نیز به خداوند نزدیک شود. اى آنکه سرگرمش نکند اصرار و سماجت اصرارکنندگان.

سماواتی با اشاره به منظور "وسیلتی" خاطر نشان کرد: همان طور که می‌دانیم در آخرت از تک تک اعضای بدن انسان، سوال خواهد شد که آیا در مسیر طاعت الهی بوده‌اند یا نه. با توجه به این در می‌یابیم شاید منظور از ”وسیلتی”‌ در این دعا همان اعضا و جوارح انسان باشد که از خداوند می‌خواهیم که وسایل (اعضا و جوارح) ما را نزدیک خود سازد. یعنی اعضا و جوارح ما را تابع و فرمان بردار ذات اقدسش کند نه تابع شیطان ملعون و رانده شده از درگاهش، که اطاعت و فرمانبرداری از ذات اقدس خداوند مساوی با سعادت جاودانی است. اما نافرمانی از ذات اقدس او شقاوت ابدی است. که ما نیز در این روز از خداوند خواستاریم تمام اعضا و جوارح ما را تابع دستوراتش نموده و از شیطان ملعون دور سازد.

اللهمّ وفّر حظّی فیهِ من النّوافِلِ واکْرِمْنی فیهِ بإحْضارِ المَسائِلِ وقَرّبِ فیهِ وسیلتی الیکَ من بینِ الوسائل یا من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّین .
خدایا زیاد کن بهره مرا در آن از اقدام به مستحبات و گرامى دار در آن به حاضر کردن و یا داشتن مسائل و نزدیک گردان در آن وسیله ‌ ام به سویت از میـان وسیله‌ها اى آنکه سرگرمش نکند اصرار و سماجت اصرارکنندگان.

انتهای پیام/ک