به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، از جمله شعارهای انتخاباتی حسن روحانی تأکید بر «در میان گذاشتنِ مسائل و مشکلات کشور با عموم مردم» بوده است، به گونه‌ای که شعار «دانستن حق مردم است» هیچ‌گاه از زبان او جدا نمی‌شد و حتی بعدها پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری نیز این شعار را تکرار کرد. مثلا در یک نمونه بیست‌وچهارم خردادماه سال گذشته در جلسه‌ی توسعه و سرمایه‌گذاران خراسان شمالی مدعی شد: «دانستن واقعیت‌ها، مشکلات و راه‌حل‌ها، حق مردم است.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,روحانی این کلید واژه را اخیرا در سخنرانی خود در همایش گرامی‌داشت قوه قضائیه نیز تکرار کرد، اما با معنا و منظوری دیگر. او از میان همه‌ی مشکلاتی که در جامعه وجود دارد اعم از فقر، بیکاری، گرانی، رکود، تعطیلی کارخانه‌ها، حقوق‌های نجومی و غیره، شعار «دانستن حق مردم است» را متوجه قوه قضائیه کرد و گفت: «مردم می‌خواهند بدانند که اگر یک عده‌ای خودسر به یک سفارت خارجی بر خلاف قانون و امنیت عمومی کشور حمله کردند که عاملان‌شان و آمران‌شان به خوبی روشن هستند قوه قضاییه چگونه برخورد می‌کند و چگونه اجرای این حکم به سمع و نظر مردم می‌رسد. این به معنای آن است که یک کشور در برابر امنیت سفارت‌خانه‌های خارجی مسئولیت دارد و امنیت آن سرزمین را بردوش و برعهده گرفته است.»
,البته رئیس‌جمهور درست می‌گوید و حتما مردم چنین مطالبه‌ای از قوه قضائیه دارند، اما آیا مطالبات مردم به همین یک مورد خاص محدود می‌شود که روحانی از پاسخ به آنها روی‌گردان است؟ در چنین شرایطی که هر روز خبر جدیدی درباره‌ی حقوق‌های نجومی، تعطیلی کارخانه‌ها، اخراج کارگران، نرخ بیکاری نزدیک به بیست درصدی فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، رکود بی‌سابقه و گرانی می‌آید، برجسته‌سازی موضوع حمله به سفارت عربستان چه جایگاهی دارد؟ و به فرض، عاملان این قضیه هم مشخص گردیده و به سزای اعمال‌شان برسند، اما آیا گرهی از مشکلات مردم وا می‌کند؟
,اتفاقا مردم می‌خواهند بدانند نتیجه‌ی برخورد دولت با عاملان قتل‌عام فاجعه منا چه بوده است؟ مردم بیش از آنکه پیگیر مجازات عاملان حمله به سفارت عربستان باشند، خواهان پیگیری و اعلام عذرخواهی سعودی‌ها و مجازات عاملان تعرض به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده هستند. مردم می‌خواهند بدانند که دولت در فاصله‌ی یک‌صد روز از زمان رخ‌دادن فاجعه منا تا اعدام شیخ نمر، چه اقدامات دیپلماتیکی برای محکوم‌نمودن عربستان انجام داده است که آنها حتی به وزرای ایرانی، اجازه‌ی ورود به عربستان را هم نداده‌اند و دریغ از یک عذرخواهی!
,مردم علاوه بر این‌ها سؤالات مهم دیگری نیز دارند؛ از جمله این‌که می‌خواهند بدانند نتیجه‌ی «پیگیری قاطع» معاون اول دولت در موضوع حقوق‌های نجومی چه بوده است؟ مردم می‌خواهند بدانند چرا در سال‌های 90 تا 92 که اوج تحریم‌های غرب و آمریکا علیه ایران بود، وضعیت کارخانه‌ها و صنایع بهتر از حالا بوده و کارگران اتوبوسی اخراج نمی‌شدند. مردم می‌خواهند بدانند چرا روزبه‌روز اندازه‌ی سفره‌شان کوچک و کوچک‌تر می‌شود و به موازات با آن مخارج زندگی بیشتر!
,در حوزه‌ی سیاست خارجی نیز مردم خواهان آن‌اند که رئیس‌جمهور گشایش‌های هر روزه‌ی دولت در دوران پسابرجام را فهرست کند؛ گشایش‌هایی که ظاهرا فقط به نفع مدیران دولتی و شرکت‌های خارجی بوده و بس!
,مردم می‌خواهند بدانند که نتیجه‌ی پیگیری دولت در بیرون کشیدن اموالِ بلوکه‌شده‌ی ایران از «حلقوم آمریکایی‌ها» چه بوده است؟ چرا دولت همه‌ی آنچه را که مربوط به خود می‌باشد را «مشمول گذر زمان» می‌کند اما از دیگران انتظار اقدامات گازانبری دارد؟
,همه‌ی این‌ها نشان‌دهنده‌ی آن است که روحانی و تیم اقتصادی دولت یازدهم، به شدت در تنگنا قرار گرفته و تنها گریزگاه خود از «واقعیات موجود» را در حمله به قوای دیگر و ایجاد انتظار از آنها یافته است. البته روحانی تقریبا دیگر نمی‌تواند چنین حملاتی را به «مجلس» داشته باشد، چرا که مجلس دهم بیشتر از آنکه اصول‌گرایانه و اصلاح‌طلبانه باشد، چهره‌ای دولتی به خود گرفته که بعید است در یک سال باقی‌مانده از عمر تدبیر و امید، سر ناسازگاری با آن نشان بدهد.
,انتهای خبر/
,]
ارسال دیدگاه