به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا خانم زهرا جعفری کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی در گفتگو مرآت نیوز در خصوص ریشه دروغگویی در کودکان اظهار داشت:
, شبکه اطلاع رسانی دانا, مرآت نیوز,کودکان در سنین پایین در جهانی زندگی می کنند که کنترل رفتار برایشان دشوار است و ممکن است در هر کاری که ناآگاهانه انجام می دهند جنبه بد و اشتباه آن دیده شود. به همین دلیل ترجیح می دهند آنرا انکار کنند.
انکار رفتارهایشان یکی از ساده ترین راه هایی است که به نظرشان می رسد و دروغ از همین جا نشات می گیرد.وقتی فرزند شما چیزی را اشتباها و سهوا می شکند طبیعی است که کل ماجرا را انکار می کند. بدین ترتیب احساس می کند واکنشی که از شما می گیرد بهتر از این است که بگوید وسیله مذکور را او شکسته است.
وی در ادامه افزود:چنانچه واقعا می خواهید فرزندتان کارهای اشتباهش را به گردن بگیرد باید او را در این راه کمک کنید نه این که به سرزنش او بپردازید.در غیر این صورت او هرگز نخواهد گفت که کار او بوده و برای این که از زیر بار سرزنش شما خارج شود دست به انکار و دروغ می زند.بسیاری از فرزندان ما در دوران کودکی خیال و واقعیت را باهم اشتباه می گیرند و مرز خاصی برای تمایز آنها از یکدیگر ندارند.در بسیاری موارد آرزوها و خیالاتشان را در قالب تعریف کردن وقایع حقیقی بیان می کنند. به همین دلیل نیز هست که داستان های تخیلی و غیر واقعی را زودتر و راحت تر قبول می کنند.
جعفری در پایان خاطرنشان کرد:اگر برای کودکتان داستانی خیالی می خوانید کاری کنید که از آن لذت ببرد. اما به او بفهمانید که چیزهای خیالی ساخته و پرداخته ذهن است و اشکالی ندارد، اما بیان آنها در قالب واقعیت دروغ نام دارد و از نظر اخلاقی به هیچ وجه قابل قبول نیست. گاهی اوقات کودک می بیند و می شنود که بزرگترها برای اعلام موافقت با دیگران صحبت های آنها را مورد تایید قرار می دهند و برای این که با فردی همراهی کنند در صحبت هایشان می گویند که ما هم همینطور مانند شما هستیم و رفتار می کنیم.در صورتی که این طور نیست. کودک که قوه تمیز قوی ای ندارد تصور می کند برای خوش آمدن اطرافیان باید چیزهایی را بگوید که واقعیت هم ندارد. مسوولیت والدین و بزرگترهاست که به او بفهمانند ما مجبور نیستیم برای موافقت گرفتن از دیگران اخلاقیات و واقعیت ها را زیر پا بگذاریم. نشان دهید که خوب بودن و درست رفتار کردن اولویت اول است حتی اگر برخی افراد با ما موافق نباشند.
انتهای پیام/
کودکان در سنین پایین در جهانی زندگی می کنند که کنترل رفتار برایشان دشوار است و ممکن است در هر کاری که ناآگاهانه انجام می دهند جنبه بد و اشتباه آن دیده شود. به همین دلیل ترجیح می دهند آنرا انکار کنند.
انکار رفتارهایشان یکی از ساده ترین راه هایی است که به نظرشان می رسد و دروغ از همین جا نشات می گیرد.وقتی فرزند شما چیزی را اشتباها و سهوا می شکند طبیعی است که کل ماجرا را انکار می کند. بدین ترتیب احساس می کند واکنشی که از شما می گیرد بهتر از این است که بگوید وسیله مذکور را او شکسته است.
وی در ادامه افزود:چنانچه واقعا می خواهید فرزندتان کارهای اشتباهش را به گردن بگیرد باید او را در این راه کمک کنید نه این که به سرزنش او بپردازید.در غیر این صورت او هرگز نخواهد گفت که کار او بوده و برای این که از زیر بار سرزنش شما خارج شود دست به انکار و دروغ می زند.بسیاری از فرزندان ما در دوران کودکی خیال و واقعیت را باهم اشتباه می گیرند و مرز خاصی برای تمایز آنها از یکدیگر ندارند.در بسیاری موارد آرزوها و خیالاتشان را در قالب تعریف کردن وقایع حقیقی بیان می کنند. به همین دلیل نیز هست که داستان های تخیلی و غیر واقعی را زودتر و راحت تر قبول می کنند.
جعفری در پایان خاطرنشان کرد:اگر برای کودکتان داستانی خیالی می خوانید کاری کنید که از آن لذت ببرد. اما به او بفهمانید که چیزهای خیالی ساخته و پرداخته ذهن است و اشکالی ندارد، اما بیان آنها در قالب واقعیت دروغ نام دارد و از نظر اخلاقی به هیچ وجه قابل قبول نیست. گاهی اوقات کودک می بیند و می شنود که بزرگترها برای اعلام موافقت با دیگران صحبت های آنها را مورد تایید قرار می دهند و برای این که با فردی همراهی کنند در صحبت هایشان می گویند که ما هم همینطور مانند شما هستیم و رفتار می کنیم.در صورتی که این طور نیست. کودک که قوه تمیز قوی ای ندارد تصور می کند برای خوش آمدن اطرافیان باید چیزهایی را بگوید که واقعیت هم ندارد. مسوولیت والدین و بزرگترهاست که به او بفهمانند ما مجبور نیستیم برای موافقت گرفتن از دیگران اخلاقیات و واقعیت ها را زیر پا بگذاریم. نشان دهید که خوب بودن و درست رفتار کردن اولویت اول است حتی اگر برخی افراد با ما موافق نباشند.
انتهای پیام/
کودکان در سنین پایین در جهانی زندگی می کنند که کنترل رفتار برایشان دشوار است و ممکن است در هر کاری که ناآگاهانه انجام می دهند جنبه بد و اشتباه آن دیده شود. به همین دلیل ترجیح می دهند آنرا انکار کنند.
انکار رفتارهایشان یکی از ساده ترین راه هایی است که به نظرشان می رسد و دروغ از همین جا نشات می گیرد.وقتی فرزند شما چیزی را اشتباها و سهوا می شکند طبیعی است که کل ماجرا را انکار می کند. بدین ترتیب احساس می کند واکنشی که از شما می گیرد بهتر از این است که بگوید وسیله مذکور را او شکسته است.
وی در ادامه افزود:چنانچه واقعا می خواهید فرزندتان کارهای اشتباهش را به گردن بگیرد باید او را در این راه کمک کنید نه این که به سرزنش او بپردازید.در غیر این صورت او هرگز نخواهد گفت که کار او بوده و برای این که از زیر بار سرزنش شما خارج شود دست به انکار و دروغ می زند.بسیاری از فرزندان ما در دوران کودکی خیال و واقعیت را باهم اشتباه می گیرند و مرز خاصی برای تمایز آنها از یکدیگر ندارند.در بسیاری موارد آرزوها و خیالاتشان را در قالب تعریف کردن وقایع حقیقی بیان می کنند. به همین دلیل نیز هست که داستان های تخیلی و غیر واقعی را زودتر و راحت تر قبول می کنند.
جعفری در پایان خاطرنشان کرد:اگر برای کودکتان داستانی خیالی می خوانید کاری کنید که از آن لذت ببرد. اما به او بفهمانید که چیزهای خیالی ساخته و پرداخته ذهن است و اشکالی ندارد، اما بیان آنها در قالب واقعیت دروغ نام دارد و از نظر اخلاقی به هیچ وجه قابل قبول نیست. گاهی اوقات کودک می بیند و می شنود که بزرگترها برای اعلام موافقت با دیگران صحبت های آنها را مورد تایید قرار می دهند و برای این که با فردی همراهی کنند در صحبت هایشان می گویند که ما هم همینطور مانند شما هستیم و رفتار می کنیم.در صورتی که این طور نیست. کودک که قوه تمیز قوی ای ندارد تصور می کند برای خوش آمدن اطرافیان باید چیزهایی را بگوید که واقعیت هم ندارد. مسوولیت والدین و بزرگترهاست که به او بفهمانند ما مجبور نیستیم برای موافقت گرفتن از دیگران اخلاقیات و واقعیت ها را زیر پا بگذاریم. نشان دهید که خوب بودن و درست رفتار کردن اولویت اول است حتی اگر برخی افراد با ما موافق نباشند.
انتهای پیام/
کودکان در سنین پایین در جهانی زندگی می کنند که کنترل رفتار برایشان دشوار است و ممکن است در هر کاری که ناآگاهانه انجام می دهند جنبه بد و اشتباه آن دیده شود. به همین دلیل ترجیح می دهند آنرا انکار کنند.
,انکار رفتارهایشان یکی از ساده ترین راه هایی است که به نظرشان می رسد و دروغ از همین جا نشات می گیرد.وقتی فرزند شما چیزی را اشتباها و سهوا می شکند طبیعی است که کل ماجرا را انکار می کند. بدین ترتیب احساس می کند واکنشی که از شما می گیرد بهتر از این است که بگوید وسیله مذکور را او شکسته است.
,وی در ادامه افزود:چنانچه واقعا می خواهید فرزندتان کارهای اشتباهش را به گردن بگیرد باید او را در این راه کمک کنید نه این که به سرزنش او بپردازید.در غیر این صورت او هرگز نخواهد گفت که کار او بوده و برای این که از زیر بار سرزنش شما خارج شود دست به انکار و دروغ می زند.بسیاری از فرزندان ما در دوران کودکی خیال و واقعیت را باهم اشتباه می گیرند و مرز خاصی برای تمایز آنها از یکدیگر ندارند.در بسیاری موارد آرزوها و خیالاتشان را در قالب تعریف کردن وقایع حقیقی بیان می کنند. به همین دلیل نیز هست که داستان های تخیلی و غیر واقعی را زودتر و راحت تر قبول می کنند.
,جعفری در پایان خاطرنشان کرد:اگر برای کودکتان داستانی خیالی می خوانید کاری کنید که از آن لذت ببرد. اما به او بفهمانید که چیزهای خیالی ساخته و پرداخته ذهن است و اشکالی ندارد، اما بیان آنها در قالب واقعیت دروغ نام دارد و از نظر اخلاقی به هیچ وجه قابل قبول نیست. گاهی اوقات کودک می بیند و می شنود که بزرگترها برای اعلام موافقت با دیگران صحبت های آنها را مورد تایید قرار می دهند و برای این که با فردی همراهی کنند در صحبت هایشان می گویند که ما هم همینطور مانند شما هستیم و رفتار می کنیم.در صورتی که این طور نیست. کودک که قوه تمیز قوی ای ندارد تصور می کند برای خوش آمدن اطرافیان باید چیزهایی را بگوید که واقعیت هم ندارد. مسوولیت والدین و بزرگترهاست که به او بفهمانند ما مجبور نیستیم برای موافقت گرفتن از دیگران اخلاقیات و واقعیت ها را زیر پا بگذاریم. نشان دهید که خوب بودن و درست رفتار کردن اولویت اول است حتی اگر برخی افراد با ما موافق نباشند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه