به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، امام حسن(ع) فرزند علی بن ابی‌طالب(ع) و کریم اهل بیت(ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود. در سن 37 سالگی با ایشان جهت تصدی خلافت و جانشینی امام علی(ع) بیعت شد. اما تحت شرایط و عوامل خاص در سال 41 هـ.ق امام(ع) با معاویه صلح کرد و به مدینه مراجعت نمود و مدت ده سال در مدینه زندگی کرد، سرانجام با دسیسه و نیرنگ معاویه به دست همسرش (جعده دختر اشعث کندی) به شهادت رسید و در قبرستان بقیع در کنار قبر مادر بزرگش فاطمه بنت اسد به خاک سپرده شد..
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,مسلم مسرت در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دین و مذهب آناج، گفت: در روایتی از پیامبر(ص) آمده است که فرمودند اگر می خواهید حلم و بردباری را در قالب یک انسان تصور کنید، می شود علی بن ابی طالب؛ اگر می خواهید خوبی و نیکی را تصور کنید، می شود فاطمه(س)، اگر بخواهید حیا را تصور کنید، می شود علی بن الحسین(ع)، اگر عقل و خرد و تدبیر را تصور کنید، می شود امام حسن(ع).
, آناج,وی ادامه داد: یعنی هرچند جود و کرامت در زندگی امام حسن(ع) موج می زد اما دراین روایت پیامبر نه اینکه ایشان را با خر و تدبیر معرفی نمایند بلکه عقل و تدبیر را به وجود ایشان معرفی می کنند و این نشان می دهند علی رغم تصور باطلی که دشمنان سعی در القای آن دارند، امام حسن(ع) از روی روحیه ی سازشکاری صلح با معاویه را نپذیرفته است.
,این کارشناس دینی خاطرنشان کرد: از طرف دیگر فتنه زدایی در زندگی امام(ع) موج می زد و اگر زمانی اصرار به مبارزه داشت به دلیل زدودن فتنه و بقای اسلام بود و اگر هم صلح کرد باز در جهت زدودن فتنه ها و حفظ دین بود.
,وی عزت و اقتدار را یکی دیگر از ویژگی های بارز امام حسن(ع) دانست و اظهار کرد: روزی فردی امام حسن را دید که با عظمت و اقتدار تمام بر اسب سوار است؛ گفت یابن علی! من در تو تکبر را می بینم؛ امام(ع) فرمود آنچه در من می بینی عزت است تکبر نیست و فرق عزت و تکبر این است که عزت را خدا می دهد و تکبر را هر کسی خودش برای خودش می تراشد.
,مدرس دانشگاه با تاکید بر اینکه امام حسن(ع) نیز دقیقا بر موضع امام علی(ع) حرکت می کرد، توضیح داد: در حالی که امام علی (ع) داشت لشکر را برای مبارزه با معاویه آماده می کرد، قبل از آن به شهادت رسیدند و امام حسن (ع) به عنوان جانشین ایشان و مورد بیعت مردم، حکومت را به دست گرفته و فرمودند همان خط(مبارزه با معاویه) ادامه دارد.
,وی افزود: اما از یک سو حقه های صفینی معاویه و تطمیع، تزویر و تهدید های او در زمان امام حسن(ع) نیز ادامه داشت و از سوی دیگر متاسفانه عدم بصیرت مردم و عدم آگاهی ایشان به جایگاه امام(ع) و در کنار اینها مصیبت خوارج، اوضاع را بسیار سخت و دشوار کرده بود.
,مسرت یادآور شد: در واقع پس از رحلت پیامبر(ص) در اثر انحراف مسیر اسلام از ولایت، به نوعی خوی جاهلی مردم بازگشته و هنگامی که امام(ع) تصمیم به مقابله با معاویه گرفتند مردم با دید مادی، دنیایی و غارتگری به قضیه نگاه می کردند و می دانستند اگر کنار امام(ع) باشند برای آنان از مادیات دنیا بهره ای نخواهد بود و از همین رو هنگامی که امام حسن(ع) قبل از جنگ، با سپاه اتمام حجت می نمودند، فرمودند معاویه از من درخواست صلح کرده اما خود از پیامبر(ص) شنیده اید که فرمود خلافت بر بنی امیه حرام است و امروز اگر شما رضایت خدا و سعادت آخرت را می خواهید بمانید تا با معاویه مبارزه کنیم اما اگر دنیا را می خواهید، به درخواست او پاسخ مثبت بدهید؛ مردم جاهل نیز به یکپارچه اعلام کردند ما نعمت های دنیا را ترجیح می دهیم!
,وی اظهار کرد: درواقع به تعبیر رهبر انقلاب، اگر امام حسن(ع) در این شرایط صلح نمی کرد، دیگر آن امام و خلیفه ی مقتدر و مجاهد شجاعی شناخته نمی شد که در مقابل منکر ایستاده و کشته شده است، بلکه می شد حاکمی که به دست عوامل خود به قتل رسید؛ چون قرار نبود سپاهیان امام(ع) کنار ایشان بمانند کما اینکه خیلی نیز خود را به معاویه فروختند و گفته شده است کسی که در آن جنگ به پای امام(ع) ضربه وارد کرد از همان سپاهیان خودفروخته بودند.
,این کارشناس در پایان یادآور شد: در واقع این نوع موضع گیری همان خرد و تدبیری بود که امام(ع) به دست گرفت تا با آن تاریخ را از فتنه ی دیگر انحراف در خط امامت حفظ کند.
,***
,,
اینکه «مردم» نشناسند تو را
,غربت نیست
,غربت آن است که «یاران»
,ببرندت از یاد ...
,انتهای پیام/م
,
ارسال دیدگاه