سپیده توکلی: چرا باید تنها بمانم؟/ به من می‌گویند برو بعد از المپیک بیا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سپیده توکلی  با ابراز گلایه از شرایط فعلی خود گفت: حدود 20 روز است که تمرین نمی کنم اما هیچ کس از من نمی پرسد که چرا این اتفاق افتاده و شرایطت چگونه است. بعد از اینکه از مسابقه های داخل سالن قهرمانی آسیا در قطر با تنها مدال انفرادى در بخش بانوان به ایران آمدم به دلیل اینکه در این رقابت ها مریض شدم مشکلات زیادی برایم پیش آمد و مدت زمان طولانی سپری شد تا کاملا خوب شوم. بعد از عید من پیش آقای کیهانی رفتم و اعلام کردم که مربی من آقای سپهرزاد دیگر با من کار نمی کند.

توکلی ادامه داد: آقای کیهانی از من پرسید که آیا سهمیه المپیک می گیری؟ من هم گفتم نمی خواهم خودم را گول بزنم اما شانسی برای کسب سهمیه ندارم. آقای کیهانی گفت بعد از لیلا رجبی تو دومین شانس برای کسب مدال در بازی های آسیایی 2018 جاکارتا هستی. اما واقعا بدون برنامه ریزى و مربى این امکان پذیر نیست.

رکورددار ماده هفتگانه دوومیدانی بانوان ایران با بیان اینکه چون شانس کسب سهمیه نیست چرا نباید به او توجه شود، اظهار کرد: من اعلام کردم قبول که نمی توانم سهمیه بگیرم اما می توانم به مانند دیگران از امکانات استفاده کنم و براى مسابقات آسیایى آماده شوم. اسم من در لیست اعزامی به کازانف هم قرار ندارد و واقعا نمی دانم چرا؟ به من می گویند برو و بعد از المپیک بیا. آیا این درست که من تنها بمانم؟

توکلی ادامه داد: رییس فدراسیون هم اعلام کرد که اینگونه نیست من هر شخصی را به رقابت ها اعزام کنم بلکه با توجه به رکوردهای آن ها تصمیم می گیرم ولى ظاهرا چنین اتفاقى نیافتاده است. البته در مسابقه هایی مثل ترکیه افرادی اعزام شدند که واقعا رکوردهایى نزدیک به رکورد ورودى المپیک نداشتند هرچند من اصلا درباره دیگران صحبتی ندارم و فقط می خواهم به من هم مثل دیگران توجه شود.

او درباره رقابت های جایزه بزرگ تهران گفت: در بخش بانوان  درجایزه بزرگ تهران باید برای بانوانی که به ترکیه اعزام نمی شدند مسابقه می گذاشتند نه اینکه فقط در سه ماده مسابقه برگزار کنند. برای برخی افراد شاید همان یک سکه انگیزه بود من فقط خودم را نمی گویم اما می توانست انگیزه ای برای دیگران باشد.

توکلی درباره قطع همکاری با مربی خود گفت: آقای سپهرزاد اعلام کردند که بعد از قطر دیگر نمی خواهند مربی من باشند. به اجبار که نمی توانم به او بگویم مربی من بمان. اما فدراسیون اصلا نپرسید که آقای سپهرزاد برای چه دیگر با من کار نمی کند و تلاشى براى راضى نگهداشتن ایشان و زحمتى که براى من کشیدند نکرد. مگر نمی گویند که من شانس مدال بازی های آسیایی هستم؟ این چه شانس مدالی است که من باید در یک گوشه آفتاب انقلاب تنها کار کنم؟ خودم شخصی را آورده ام که در تمرین ها بالای سرم باشد چرا که واقعا نمی شود تنها کار کرد.

او در پایان گفت: از آقای کیومرث هاشمی و خانم رباب شهریان که می گویند می خواهیم در بخش پایه سرمایه گذاری کنیم می خواهم که بیشتر از ما حمایت کنند. مخصوصا از بانوان که در حق آن ها اجحاف شده است.