به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تایبادخبر، شاید این جمله را زیاد شنیده باشیم که حتما اگر کودکان و نوجوانان شما از کامپیوتر استفاده می کنند، چیدمان اتاق و نحوه قرارگیری کامپیوتر به گونه ای باشد که صفحه نمایشگر در دید شما باشد و فرزندان شما در فضایی با کامپیوتر کار کنند که شما اشراف کامل داشته باشید. دلیل این تاکید را هم همه می دانیم و آن عدم اعتماد به فضای مجازی بوده است. اما حالا با وجود گوشی های موبایل و دسترسی آسان به اینترنت و شبکه های اجتماعی از طریق آن ، دیگر آن اشراف و نظارت از بین رفته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تایبادخبر,با این مقدمه به سراغ اوقات فراغت می رویم. شاید تا چند سال پیش وقتی حرف از اوقات فراغت می شد یاد کلاس قرآن، فوتبال، دید و بازدید و مسافرت می افتادیم اما حالا وقتی حرف از اوقات فراغت می شود یعنی مدرسه تعطیل و جای ساعاتی که در مدرسه سپری می کردیم به استفاده بیشتر از گوشی و فضای مجازی داده می شود. یعنی قبل از تعطیلات برنامه ما این بود: مدرسه ، فضای مجازی ، اندکی غذا ، فضای مجازی ، اندکی خواب و حالا در ایام تعطیلات و اوقات فراغت برنامه شده: فضای مجازی ، فضای مجازی ، اندکی غذا ، فضای مجازی ، اندکی خواب.
,شاید حداقل این شرایط تا چندسال قبل که اینترنت های پرسرعت به شهرهای کوچک تسری پیدا نکرده بود، حداقل در این شهرها هنوز حال و هوای اوقات فراغت واقعی با همان سبک کلاسهای قرآن و ورزش و مسافرت وجود داشت اما در یکی دو سال اخیر شهرهای کوچک با ساختار سنتی نیز گرفتار سرگرمی های دیجیتال و فضای مجازی شده اند. شاید در خوش بینانه ترین حالت هم نتوانیم بگویم خب حداقل در فضای مجازی مطالب مفید وجود دارد و استفاده های مفید هم می شود از آن نمود و حقیقت این است که برای یک نوجوان تنها استفاده از فضای مجازی چت بازی با دوستان یا سرگرم شدن در سایتهای متفاوت خارجی و ... می تواند باشد. شاید علاوه بر تمام آسیب های ذهنی و روانی فضای مجازی بتوان آسیب به سلامتی و تغذیه و خواب نامناسب بواسطه استفاده بی رویه از گوشی را نیز بعنوان معایب نام برد.
,اما مهم تر از اینها دوری اعضای خانواده از هم، تغییر سبک زندگی و دورهم بودن ها، تغییر فرهنگ و سنت های پسندیده اسلامی و آسیب های فراوان اجتماعی، جزو مواردی هستند که ما را وادار به واکاوی و کنکاش در این حوزه (استفاده از فناوری های دیجیتال و فضای مجازی) می نمایند تا با مدیریت این پدیده جدید و راهبری رفتار فرزندانمان در مواجهه با آن بتوانیم به درستی از این ابزار در جهت کیفیت دادن به زندگی استفاده کنیم نه اینکه در جهت تغییر شیوه زندگی از زندگی اسلامی و خانواده گرا، جمع گرا و ارزش گرا به سمت زندگی مجردگرا و دور از ارزشها و سنت های پسندیده سوق پیدا کنیم.
,آنچه در سالهای گذشته شاهد آن بودیم تعدد نهادهای برگزار کننده کلاسهای آموزشی و پرورشی و ورزشی در اوقات فراغت بوده است که این امر هم از این جهت که نهادهای زیادی به فکر غنی سازی این اوقات بوده اند مثبت و هم از جهت پراکندگی و عدم هماهنگی و انسجام لازم دارای نقطه ضعف بود. شاید اگر یک نهاد با برنامه ریزی مناسب و با قدرت تمام، وظیفه هماهنگی و برگزاری شایسته غنی سازی اوقات فراغت را داشت حالا نیز شاهد ادامه این امر در سالهای اخیر هم بودیم نه اینکه حالا کمترین رغبت و حداقل برنامه ریزی نیز در این نهادها وجود ندارد و شاید متولی برای برگزاری کلاسهای اوقات فراغت وجود ندارد.
,آنچه انتظار می رود مخصوصا با وجود ابزارهای ارتباطی جدید و ورود نوجوانان به فضای مجازی و خطرات ناشی از آن، این است که تمامی نهادهای مسئول به محوریت یک نهاد و مرجع هماهنگ کننده تمامی توان خود را برای برگزاری کلاسها، مسابقات و فعالیت حتی در حوزه فضای مجازی در اوقات فراغت بکار گیرند. وقتی واژه هایی مثل تهاجم فرهنگی، ابزارهای ارتباطی، فضای مجازی و ... را کنار هم می گذاریم به خودی خود ترس از دوری از ارزشهای فرهنگی و اسلامی در ذهن بوجود می آید حال اگر بی توجهی به پر کردن و غنی سازی اوقات فراغت را هم به آن اضافه کنیم این ترس را باید در واقعیت تجربه کنیم و بی توجهی به این موضوع کمک به تمام واژه های ترسناکی است که سالهاست تلاش می کنیم هرگز در دنیای واقعی ما به واقعیت نپیوندند.
,با این شرایط شاید برای سالهای بعد دیگر اثری از کلاس های قرآن و احکام ، کلاسهای ورزشی نباشد و فضای مجازی تمامی اوقات فراغت را پر کند و پیوند فضای مجازی و اوقات فراغت در صورت غفلت ما پیوند واقعا تلخ و وحشتناکی باشد و نتیجه آن جز یک فرزند ناخوانده به نام اوقات مجازی نخواهد بود . اوقاتی که دیگر در واقعیت وجود نخواهد داشت و فراغت آن نیز تنها در فراغت از ارزشها معنا خواهد شد.
,در پایان این یادداشت فقط می خواهم یک سوال از افرادی که ساعات زیادی را در اینترنت و مخصوصا اینترنت گوشی خود سپری می کنند، بپرسم و آن سوال این است: شما که اکثر ساعات شبانه روز خود را در اینترنت، شبکه های اجتماعی، گروهها و کانال ها و ... سپری می کنید واقعا به نسبت میزان وقتی که صرف این کارها می کنید چقدر سود و بهره برده اید؟
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه