به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سارال خبر در برنامه ریزی های توسعه شهری و روستایی، ارتقای سطح بهداشتی جوامع روستایی از مهمترین ابعاد می باشد که همواره دارای اهمیت و حساسیت بیش از حدی بوده و در نهایت بهبود سلامتی جامعه را به دنبال دارد. در مبحث کاربری اراضی روستایی(RLU ) یکی از کاربری های بیست و پنج گانه، استقرار مکان های دفن بهداشتی زباله می باشد. این کاربری نیز مانند کاربری های دیگر دارای اصول و ضوابطی از جمله: رعایت الگوی همجواری(proximity)، مطلوبیت(utilitarian)، سازگاری(consistency) ، فاصله، دسترسی(access) ، باد غالب، شیب و توپوگرافی، خطوط ارتباطی، مالکیت، فاصله از مراکز شهری و منابع آب، قوانین و مقررات موجود، مطالعات زیست محیطی و... می باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سارال خبر,در یک فرایند مناسب تصمیم گیری لازم است تمامی شاخص های فوق در نظر گرفته شود. مدل های تاپسیس، تحلیل سلسله مراتبیAHP ، و... از مدلهای مهم تصمیم گیری چند متغیره می باشد و چون مکانیابی مراکز دفن زباله هم یک بحث چند متغیره می باشد، برای اتخاذ تصمیم مناسب، می توان از این مدل ها استفاده کرد و مکان بهینه را با در نظر گرفتن تمام ضوابط انتخاب نمود. هدف نهایی این معیارها انتخاب مناسب ترین محلی است که کمترین اثرات سوء زیست محیطی را داشته باشد. به طور کلی یک محل دفن باید در مکانی استقرار یابد که از جهات گوناگون اعم از زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی کمترین زیان را به وجود آورد . یک مکان یابی صحیح می تواند نیمی از نگرانی های موجود در یک محل دفن را مرتفع سازد.
,در مکان یابی محل دفن بایستی به عواملی چون توپوگرافی و زمین شناسی محل، هیدرولوژی منطقه، شرایط اقلیمی، سطح زمین مورد نیاز، خاک پوششی، سطح آب زیرزمینی، موقعیت توسعه، خصوصیات زباله دفنی، کاربری زمین های مجاور، فاصله آب های سطحی از محل دفن، قیمت زمین، طول عمر جایگاه دفن و... توجه داشت.
,در حال حاضر یکی از مهمترین مسائل زیست محیطی کشور ، چگونگی دفن پسماندهای جامد است ، به گونه ای که بر منابع طبیعی به ویژه آب و خاک اثرات نامطلوب نداشته باشد . متأسفانه تاکنون شیوه دفن پسماندهای جامد در ایران در بیشتر موارد به گونه ای بوده که انباشت این مواد بدون هیچ گونه برنامه ریزی صحیح و مکان گزینی مناسب صورت گرفته است.
,با توجه به بررسی های به عمل آمده، ضعف مطالعاتی در مکانیابی مراکز دفن زباله برخی از روستاهای شهرستان دیواندره مشهود می باشد و در مواردی مشکلاتی نیز در پی داشته است. برای حل این معضل و بهبود سطح بهداشتی روستاها، لازم است جلسات مقدماتی با حضور معتمدین روستایی، دهیاران، اعضای شورا، کارشناسان شبکه بهداشت، کارشناسان منابع طبیعی و جهاد کشاورزی، بخشداران و سایر عوامل مرتبط، تشکیل و پس از تعیین شاخص ها و وزن دهی متناسب، و با در نظر گرفتن تمامی جوانب، بر اساس یکی از روشهای یاد شده نقاط دارای اولویت مشخص و با استفاده از نرم افزار GISخروجی آن طی نقشه های پیشنهادی در اختیار تصمیم گیران مربوطه قرار بگیرد. در نهایت بهتر است برای هر منظومه روستایی سه نقطه به ترتیب اولویت مشخص و پیشنهاد گردد.
,نگارش:ادریس عبودی محقق و استاد دانشگاه
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه