به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا غلامرضا رضایی در گفتگو با خاورستان، اظهارداشت: عیدهای اسارات با همه عیدهای فرق دارد، آنجا محرومیت و مظلومیت، کتک و شکنجه بود و در کنار همه اون سختی ها صداقت و ایثار موج می زد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, خاورستان,وی بابیان اینکه 8 سال عید در اسارت بوده است افزود: از تیر سال 61 اسیر شدم و تا 30 مرداد 69 اسیر بودم.
,جانباز آزاده به هفت سین اسارات اشاره کرد و گفت: هفت سین آنجا همش سین نبود گاهی باید حرفای دیگری هم به سین ها اضافه می کردی تا هفت سینت کامل شود.
,رضایی ادامه داد: سوزن، سورنگ، سنگ، سبزه، کابل های برق، شیلنگ آب و غم هفت سین اسارت بود.
,وی با بیان اینکه ما لحظه سال تحویل را از روی روزنامه های عراقی تشخیص می دادیم گفت: یکی از افرادی که با ما اسیر بود روزنامه های عراقی را ترجمه می کرد وزمان تحویل سال را به ما می گفت.
,جانباز آزاده خاطرنشان کرد: چند روز قبل از عید قوطی های حلبی را برای خود سینی می کردیم و خمیرهای نان را از وسطش جدا می کردیم و کمی آب شکر به آن می زدیم تا به شکل شیرینی شود.
,رضایی تصریح کرد: زمان اسارات، به هر اسیری 1500 فلس(30تومان) حقوق می دادند و ما حقوق تمام سال را جمع می کردیم تا برای عید شکر بخریم و از همدیگر با آب شکر پذیرایی کنیم.
,وی از دلتنگی های اسارت هنگام سال تحویل گفت و یادآورشد: لحظه تحویل سال دلتنگی ما به اوج خود می رسید و کسانی هم که در طول سال خبر فوت شدن نزدیکانشان را به آن ها می دادند آن لحظه غمی عمیق وجودشان را فرا می گرفت.
,جانباز آزاده ادامه داد: بعد از تحویل سال خیلی آرام، آسایشگاه به آسایشگاه به دیدار هم می رفتیم.
,وی اذعان داشت: همیشه لحظه های سال تحویل، دلم هوایی سختی ها و قشنگی های سال تحویل های اسارات می شود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه