سایه سنگین بی‎تدبیری در حل معضلات زیست محیطی سنندج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، بدون شک محیط زیست سالم و عاری از هرگونه نابسامانی نظیر آلودگی، زباله و خطرات انسانی و طبیعی نظیر آتش سوزی، مرگ حیوانات و ... آرزوی هر فردی است که در قرن حاضر در شهرها سکنی گزیده که علی‌رغم شعارهای مختلف دولت‌ها و حتی شهروندان، آنچنان که شایسته این نعمت خدادای است، آن را حراست نکرده‌ایم.

طبیعت کُردستان و شهر سنندج و آب و هوای ناب آن – البته تا چند سال گذشته و قبل از آغاز ورود موج‌های گرد و خاک - همواره مورد توجه گردشگران بسیاری از سرتاسر کشور بوده که این خطه از ایران زمین را مقصدی بکر برای آنان تبدیل کرده است.

وقوع فجایع زیست محیطی نظیر آتش سوزی و همچنین معضل فزاینده ریزگردها چند سالی است که چهره و آوازه شهر سنندج را مخدوش کرده و مسئولین ذیربط نیز به مانند پایتخت نشینان تنها شعار حفظ محیط زیست را سر می‌دهند.

آتش سوزی کوه آبیدر – برای چندمین بار - در تابستان سال 94 را می‌توان بزرگترین فاجعه زیست محیطی شهر سنندج نام برد که اگر همت مردم طبیعت دوست سنندج و نیروهای سپاه و بسیج در کنترل و مهار آتش نبود، معلوم نبود چه سرنوشتی در انتظار نگین کُردستان و شهر سنندج بود.

نکته قابل تامل و تاسف این آتش سوزی وسیع، نبود برنامه و عملاً قفل سیستم امداد رسانی، آتش نشانی و ستاد بحران استان بود که تنها نظاره‌گر آتش گرفتن آبیدر، از بین رفتن محیط زیست و همچنین صدای ضجه سوختن حیوانات بیگناه بودند.

از طرف دیگر، ورود موج‌های پی در پی گرد و خاک در سال‌های اخیر – به ویژه در چند سال اخیر – به شهر سنندج، کیفیت آب و هوای بکر این شهر را بعضاً تا مرز بسیار خطرناک و در حد کلان شهرها پائین اورده تا زنگ خطری جدی در بیخ گوش مسئولین باشد که سلامتی مردم این شهر و دیار در خطر است و مسئولین کشوری و استانی نیز تنها به وعده‌های عملی نشده پی در پی در راستای حل این معضل بسنده کنند.

حتی در مقطعی نیز محیط زیست کُردستان اعلام کرد که سیستم سنجش کیفیت هوا در شهر سنندج و برخی از سنسورهای آن از کار افتاده و این خود نوعی ضعف شدید عملکری در دستگاه‌های مرتبط با این پدیده زیست محیطی است.

فراتر از این قضیه، اظهارات عجیب و بدون ابتکارِ ابتکار، رئیس سازمان محیط زیست بود که گفته بود که " مردم در نواحی غربی و جنوب غربی باید با این پدیده کنار بیایند!"

نکته قابل تامل در امر حفاظت از محیط زیست سنندج و کُردستان، وعده‌های عملی نشده دولتی‌ها در بهبود شرایط موجود است؛ روحانی در سفر تبلیغاتی خود به سنندج در خرداد 92 وعده‌های بسیاری به سنندجی‎ها داد که نه تنها عملی نشد بلکه وضع کُردستان منجمله کیفیت آب و هوا و کنترل محیط زیست وخیم‌تر شد.

نسرین.م یکی از شهروندان سنندجی به خبرنگار نوای آبیدر می‎گوید: هر بار که تابلوی سنجش کیفیت آب و هوای میدان آزادی به مرز ناسالم و خطرناک می‌رسد، از ترس مریض شدن و آلودگی بچه‌هایم را به مدرسه نمی‎فرستم و همین امر موجب افت تحصیلی آنها شده است.

وی همچنین در خصوص آتش سوزی تابستان سال گذشته در کوه آبیدر می‎افزاید: آبیدر در گذشته به عنوان نگین کُردستان و قطب گردشگری سنندج می‌شناختند اما متاسفانه در سایه ضعف عملکردی دستگاه‌ها و آتش سوزی‌ها متعدد، آبیدر علی‌رغم بارش‌های خوب امسال سبزی گذشته را ندارد.

در حالی امکان تکرار و رخ دادن مجدد فجایع محیط زیستی شهر سنندج وجود دارد که دولتی‌ها در کُردستان به دنبال سفر به کشور بحران زده عراق و جستجوی تجارت و سرمایه‌گذار در آنجا هستند!، در حالی که راه حل معضلات کُردستان از جمله محیط زیست آن، با تدبیر داخلی و برنامه مدون در استان و کشور میسر است.

نبود اقدام و عمل واقعی در امر کنترل ریزگردها و همچنین امکان وجود آتش سوزی در کوه آبیدر سنندج در سال‌های اخیر به عنوان بزرگترین معضلات این دیار بوده که نیازمند "اقدام و عمل" مسئولین در کنترل آن است و تاکنون برنامه‌ای برای آن با مشارکت افکار عمومی و رسانه‌ها تدوین نشده است.

انتهای پیام/م