حضرت علی اکبر(ع) الگوی بی نظیر جوان ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی بهجت نیوز؛جوانان به دنبال الگویی هستند که نخست هم‏سن و سالشان باشدو همانند آنها در توفان جوانی بوده و در نشیب و فراز حوادث حضورداشته باشد. معصوم نباشد; زیرا با آنها فرق خواهد داشت و دربحرانهای اجتماعی سیاسی و حتی اقتصادی درگیر شده باشد تا به‏ خوبی او را همانند خود بدانند و از شیوه زندگانی، روش برخورد او با دیگران، چگونگی سخن گفتن، شهامت، شجاعت، دلیرمردی و بی‏ باکی وی برای خود سرمشق بگیرند و او را نمونه‏ ای تمام عیار برای ‏امروز و فردای زندگی خود بدانند.

دفتر زندگانی چنین الگویی را، که برخی هجده ساله و پاره‏ ای‏ سالهایی بیشتر دانسته‏ اند، می‏ گشاییم و با یکدیگر به صحیفه صفات‏ و ارزش های چشمگیر او می‏ نگریم. آرام آرام با او همراه شده وبیشتر از گذشته به ناگفته‏ های گفتنی ‏اش که همگی برایمان مشعلی‏ فروزان خواهد بود، دل می‏سپاریم. 

علی اکبر در جوانی با ویژگیهای اخلاقی و رفتاری خود نگاه انبوه‏ جوانان را به سوی خود جلب می‏کرد. آنچه در این فراز از داستان‏ او گفته می‏ شود، نکته‏ هایی است که بی تردید با مطالعه و رد شدن‏ تاثیری بسزا نخواهد داشت، از این رو، باید از سر صبر و تامل‏ بیشتر مطالعه و مرور کنیم و به خاطر بسپاریم.

علی صفات جد خود را می‏دانست، از این‏ رو، هماره در آینه اخلاق ورفتار او نظر می‏کرد و خود را بدان صفات می ‏آراست.

به هنگام‏ جوانی در میان جمع و با دوستان خود، گشاده رو و شادمان بود ولی در درتنهایی اهل تفکر و همراه با حزن بود. علاقه فراوانی به‏خلوت با خدای خود و پرداختن به راز و نیاز و گفتگو باخالق هستی‏ داشت. در زندگی آسان‏گیر، ملایم و خوش‏خو بود، نگاهش کوتاه می‏ نمود و به روی کسی خیره نمی ‏شد. بیشتر اوقات بر زمین چشم می‏ دوخت و بابینوایان و فقرا که از نظر ظاهری در جامعه و نگاه دنیا طلبان‏ احترام چشمگیری نداشتند، نشست و برخاست می‏کرد، با آنان همسفر می‏ شد و با دست‏ خود در دهان شان غذا می‏گذارد. اصالت های فکری و استواری های روحی، وی را چنان کرده بود که هیچگاه و از هیچ‏ حاکمی هراس نداشت.

هرگز عیب‏جویی نمی‏کرد و از مداحی نابجا و شنیدن چاپلوسی افراد دوری می‏کرد. تمامی انسانها را بندگان خدا می‏دانست و از تحقیر آنان خود داری می ‏ورزید. در طول عمر خویش به کسی دشنام نداد وناسزا نگفت. از دروغ تنفر داشت و صداقت و راستگویی شیوه همیشه‏ او بود. بخشنده بود و آنچه به دست می‏آورد، به دیگران بویژه‏ نیازمندان انفاق می‏کرد. هرگاه کسی هدیه‏ ای به او تقدیم می‏کرد،با گشاده رویی می‏پذیرفت. اگر فردی مهمانی داشت و او را دعوت‏ می‏کرد، می‏پذیرفت. به عیادت بیماران می‏رفت، هرچند خانه بیمار در دور افتاده ‏ترین نقطه شهر باشد. در تشییع پیکر مردگان حاضر می‏شد و هیچ یار از دست رفته‏ ای را تنها نمی‏ گذاشت.

برای همسالان برادری مهربان و برای کودکان پدری پرمحبت ‏بود ومسلمانان را مورد لطف و عطوفت ‏خویش قرار می‏داد. امور دنیوی واضطراب‏ های مادی او را متزلزل نمی‏ ساخت.

زندگی علی ساده و بی پیرایه بود و در آن از تجمل، اسراف وتبذیر اثری دیده نمی‏شد. آنان که اخلاقی نیکو و فضایلی شایسته‏ داشتند، همیشه مورد تکریم و احترام وی بودند و خویشاوندان از صله او بهره‏ مند می‏ شدند. از صبری عظیم برخوردار بود و از هیچ کس‏ توقع و انتظاری نداشت.

با مطالعه خصوصیات این الگوی بی نظیر در می یابیم که اسلام چنین الگویی را برای جوانان مسلمان قرار داده است،الگویی که جوانان ایران زمین در دوران جنگ تحمیلی با تاثیرپذیری از صفات و ویژگی های فردی او به جبهه های نبرد حق علیه باطل شتافتند و جان خویش را تقدیم امام و انقلاب کردند و نمونه بارز این جوانان شهید والامقام شهید حسین فهمیده است که امام بزرگوار در رابطه با این شهید فرمود:رهبر ما آن طفل سیزده ساله‌ای است که با قلب کوچک خود که ارزشش از صدها زبان و قلم بزرگ‌تر است، با نارنجک، خود را زیر تانک دشمن انداخت و آن را منهدم نمود و خود نیز شربت شهادت نوشید.

اگر جوان دیروز توانست با الگو پذیری از این اسوه اخلاقی به تعالی برسد قطعا جوان امروز هم می تواند از این بستر بر خرمن دانش و فضایل خویش بیفزاید به شرط آنکه توسط همه صاحبان فکر و رسانه های فکری و تبلیغی در کشور این اسوه اسلامی به درستی به نسل جوان ما معرفی گردد.