فقر امکانات، هنر تئاتر محمودآباد را رنج می دهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای‌شمال، تئاتر، یکی از شاخه های هنری بسیار موثر در جامعه است که همواره اهالی آن به دلایل گوناگون نسبت به عملکرد مدیران آن معترض بوده و از طرف دیگر علیرغم برخی شعارها با کم توجهی مسئولین مواجه شده که مصداق آن در تخصیص بودجه اندک، عدم توجه جدی به کمبود امکانات سخت افزاری این رشته هنری و هزاران مشکل دیگر است .

جامعه شناسان، نهادهای اجتماعی را به عنوان ساختارها و مفاهیم اصلی جامعه به شش گروه اصلی تقسیم می کنند که عبارتند از نهادهای خانواده، آموزش و پرورش، سیاست، اقتصاد، مذهب و فراغت و هنر.

در جوامع توسعه یافته و یا در حال توسعه، تئاتر از ارکان اصلی و تحول آفرین نهاد اجتماعی ششم (فراغت و هنر) محسوب می شود که دارای نهادهایی فرعی مانند سینما، تلویزیون و غیره است.

در شهرستان محمودآباد با توجه به فقدان سینما و بروز و ظهور هنرمندان تحصیل کرده در هنر تئاتر، شاهد جهشی چشمگیر بوده ایم .

اکنون در نظر داریم به واکاوی، موانع موجود در پیشرفت تئاتر شهرستان و تأثیر قابل توجه این حرفه در جامعه و رسالت خطیر آن بیان کنیم.

کلمهٔ تئاتر در اصل ریشه‌اى یونانى دارد و مشتق از واژهٔ تئاترون است، که تئا به معنى تماشا کردن یا محل تماشا و مشاهد است و این به‌دلیل آن است که در زمان‌هاى دور تماشاگران در شیب تپه‌ها مى‌نشستند و مراسم مذهبى را که با تشریفات خاص در پاى همان تپه و اغلب در جوار مقبرهٔ مردى مقدس و یا معبد یکى از خدایان برپا مى‌‌شد، نظاره مى‌کردند.

تئاتر هم به مکانى اطلاق مى‌شود که در آن این مراسم واقع مى‌شود و هم به فرآیندى ارتباطى که از طریق آن به منظورى خاص و در محلى معین واقعه‌اى توسط گروهى بازسازى مى‌شود و اندیشه‌اى از این گروه به گروهى دیگر انتقال مى‌یابد.

تئاتر یکى از قدیمى‌ترین و هم یکى از جدیدترین هنرهاست. تئاتر وسیلهٔ ارتباطى زنده مستقیم و رو در رو است و در هر بار طرح شدن تأثیر مى‌گیرد و تأثیر مى‌گذارد و حتى مى‌تواند وسیله‌اى براى تبلیغ و ترویج هر نوع اندیشه و یا طرح هرگونه سؤال شود.

این چهره از تئاتر از زمانى مطرح شد که اجراى تئاتر عرصهٔ طرح و شرح دردها و مسائل مختلف اجتماع خویش شد.

فعالیت هنری تئاتر حدود ۲۵ سال قبل در شهرستان محمودآباد توسط استاد جهانفر کاویانپور کلید خورد و پس از سال ها تلاش پیشکسوتان این هنر در شهرستان، امروزه شاهد حضور چهره های مستعد و جوان در عرصه هنر نمایش هستیم.

خوشبختانه با گسترش امکانات آموزش تحصیلی در کشور، نسل جوان در کنار استفاده از تجربه پیشکسوتان این عرصه، به صورت آکادمیک نیز مشغول یادگیری این هنر متعالی هستند.

شهرستان محمودآباد با اینکه در این عرصه جز پیشگامان محسوب می شود اما از لحاظ پیشرفت سخت افزاری بسیار ضعیف است.

مشکلاتی از قبیل نبود سالن و امکانات اجرایی مناسب جهت به صحنه بردن یک تئاتر فاخر، بسیار آزار دهنده است.

ضرفیت محدود سالن، پرده نامناسب بر روی صحنه، نورپردازی ضعیف و میتدی، اتاق گریم نامناسب و سیستم صدابرداری غیر اصولی از مشکلات عدیده این شهرستان است.

در کنار همه این موضوعات، عدم برگزاری کلاس های ورکشاپ (workshop) تخصصی، یکی از جدیدترین مشکلات هنر نمایش شهرمان است.

ورکشاپ ها فرصتی را برای بهبود و آموزش تخصصی تر این هنر فراهم می کنند که ما از آن بی بهره ایم، این در حالی است که برای بالا بردن سطح تئاتر شهرستان، برگزاری چنین کلاس های تخصصی امری ضروری است.

مشکلات مالی که از بدیهیات هر کاری در شهرستان است و نبود حامی مالی ضررهای بیشماری را به هنرمندان می زند که خود جای تأسف دارد.

آنچه که در نهایت باعث دلگرمی ما می شود، حمایت همه جانبه رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان است که با داشتن حداقل امکانات، سعی در تقویت و رشد جوان های مستعد شهر دارد و امیدوارم مسئولان دلسوز با ضرافت بیشتری با هنرمندان شهر برخورد کرده و از آنها حمایت کنند.

 انتهای پیام/م