به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سلام کمیجان،امام موسی بن جعفر می فرمایند: برترین چیزی که بنده به وسیله آن به خداوند نزدیک می شود، پس از شناخت خدا، نماز، نیکی به پدر و مادر، ترک حسد، خودپسندی و تکبر است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سلام کمیجان, سلام کمیجان, سلام کمیجان, سلام کمیجان, سلام کمیجان,درود و سلام بر آن امامی که خشم خود را خورد و صبر خود را به سرحد کمال رساند، امامی که زندان های دراز مدت و شکنجه های سخت و بی حد و اندازه را با آرامش خود تحمل می کرد و تمامی زندانبان ها را از این رفتار خود به حیرت برانگیخته بود.
,سلام بر فرزند فاطمه(س) که هیچ زندانی نتوانست نور فروغش را خاموش کند و سلام بر پدر رضا(ع) که آرامگاهش دروزاه رحمت و مغفرت است برای ایرانیان.
,سلام بر تو که باب الحوائجی، و سلام برتو که کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالحی.
,امام موسی بن جعفر ملقب به کاظم، امام هفتم شیعیان، متولد سال ۱۲۸ قمری در قریه «ابواء»(میان مکه و مدینه) است.
,آن حضرت پس از شهادت پدرش امام جعفر صادق(ع)، از سال ۱۴۸ تا ۱۸۳، به مدت ۳۵ سال امامت شیعیان را بر عهده داشت و در بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ در زندان بغداد به دست سندی بن شاهک مسموم شد و به شهادت رسید.
,روایت های مختلفی از علت دستگیری امام ذکر کرده اند که برخی از آن ها جایگاه حضرت را در بین شیعیان روشن می سازد، بنابر بر نوشتار برخی از علما علت دستگیری امام شکایت شخصی به نام یحیی برمکی بود که بهانه ای شد تا امام دوبار به دست هارون به زندان بیافتد، که در بار دوم منجر به شهادت امام شد.
,امام موسی الکاظم(ع) در علم و حلم و تواضع و مکارم اخلاق و سخاوت و بخشندگى ضرب المثل همگان بود، شب ها به صورت مخفیانه در کوچه های مدینه به نیازمندان کمک می کرد، معروف بود که هر نیازمندی که از حضرت مبلغی را دریافت کرده است، بی نیاز می شود و منقول است که به قدری ساده زیست بود که در اتاقی که نماز به پا میداشت جز بوریا، مصحف و شمشیر چیزی نبود.
,
صلوات مخصوص بر امام موسی کاظم (علیه السلام)
خدایا، بر محمد و اهل بیت اش درود فرست و بر موسی بن جعفر علیه السلام ، وصی و جانشین خوبان و امام نکویان و منبع نورهای درخشان علم درود فرست، آن بزرگواری که همه شب تا صبح بیدار و شب زنده دار، و پیوسته در استغفار و در سجده های طولانی با چشمان اشک بار در راز و نیاز با تو بود و همواره به تضرع و زاری بر درگاه تو می ایستاد. او معدن خیر و فضل و عطا و احسان بود و با بلا و صبوری الفت داشت. در قعر زندان های تاریک و در تنگنای زیرزمین های مخوفْ پای مبارکش در حلقه زنجیر مجروح بود و رنجور. خدایا، چنان که او در بلا صبر کرد و جرعه جرعه تلخی ها را نوشید و پیوسته به خشنودی تو اندیشید و به اخلاصْ بندگی تو نمود و در راه تو قیام کرد، تو نیز بر او درود و رحمتی بی پایان، نیکو و بلندمرتبه فروفرست و ما را نیز به محبت او از فضل و احسان خود بهره مند ساز.
,
منابع:
,بحار الانوار، مجلسى، ج ۴۸
,سیر اعلام النبلاء، ذهبى، ج ۶.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه