عالمی که تفرقه افکنی دشمنان را کم رنگ ساخت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید ملا مسلم جلالی زاده، فرزند شهید ملا علی جلالی زاده در روز چهارم فروردین ماه سال 1334 در روستای گلین از توابع شهرستان سنندج دیده به جهان گشود. ملا مسلم علوم دینی را ابتدا نزد پدرش آموخت و پس از آن به روستای آویهنگ رفت و از محضر ملا حیدر فهیم بهره برد و بعد از آن در روستای بالک از فضل ملا باقر بالک برخوردار شد.

ملا مسلم در طلب علم به شهرهای سلیمانیه و حلبچه عراق سفر کرد و سال 1350 به ایران بازگشت. در شهر پاوه ضمن تکمیل معلومات دینی اش به صورت متفرقه در امتحانات آموزش و پرورش شرکت کرد و مدرک ششم ابتدایی را اخذ کرد. سال 1352 به سنندج آمد و دوره علوم دینی را در تا سال 1355 به پایان رساند. هم زمان در دبیرستان نیز تحصیل می کرد از این روی سال 1356 موفق به اخذ دیپلمش شد و همان سال در آزمون ورودی دانشگاه تهران در رشته حقوق قضایی پذیرفته شد. پس از مدتی ملا مسلم جلالی زاده همگام با مسئولین و دانشجویان و قشرهای مختلف مردم به مبارزه با حکومت فاسد پهلوی روی آورد.

ملا مسلم پس از پیروزی انقلاب اسلامی و انقلاب فرهنگی و تعطیلی موقت دانشگاه ها به همراه تعدای از جوانان انقلابی کردستان کمیته انقلاب اسلامی سنندج را پی ریزی کرد و به عضویت آن درآمد.

شهید ملا مسلم جلالی زاده در صدا و سیمای مرکز کردستان به تفسیر قرآن و ارشاد مردم می پرداخت. وقتی گروهک های ضد انقلاب در منطقه دست به آشوب و فتنه زدند، ملا مسلم به مقابله با آنان پرداخت و دسیسه آنان را برای تفرقه افکنی میان مسلمانان و برهم زدن وحدت ملی مردم کم رنگ ساخت.

شهید مسلم جلالی زاده، روحی جستجو گر و تشنه آگاهی داشت، بدین سبب بود که پیوسته سفر می کرد و میان مدرسه، مسجد و دانشگاه در تکاپو بود. وی نسبت به دستورات دینی سخت پایبند بود. با مردم و خانوانده اش بسیار مهربان بود، حدیث خوشرویی وی هنوز هم زبانزد است. نسبت به پدر و مادرش احترام زیادی قائل بود. شهید جلالی زاده اهل عبادت و راز و نیاز با خداوند بود اما دعای مادر را نزدیک تر به اجابت می دید و از این روی همواره از مادرش می خواست در حق وی دعا کند.

منافقان تحمل سخنان منطقی و مستدل ملا مسلم و پدرش را نداشتند و نتوانستند آنان را وادار به تسلیم کنند، بدین سبب که شب نوزدهم تیر ماه 1360  ملا مسلم جلالی زاده و پدرش را جلوی درب منزلشان در محله قطارچیان سنندج به شهادت رساندند. و این زمانی بود که آنان پس از برگزاری نماز جماعت راهی خانه بودند، ولی به خانه نرسیدند و به بهشت رفتند. و پیکر مطهرشان در بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده شد.