به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، حضرت زینب(س) زن بزرگی است، ولی نمی‌شود این بزرگی را به خاطر آن دانست که ایشان دختر امیرالمومنین(ع) و فاطمه زهرا(س) یا خواهر حسن و حسین(ع) است. این نسبت‌ها هرگز برای کسی بزرگی نمی‌آفریند. بلکه عاملی که عظمت آن حضرت را به وجود آورد، حرکت عظیم انسانی و اسلامی او بر اساس تکلیف است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن،,موقعیت شناسی زینب کبری(س)
سه مقطع عظیم در حادثه‌ی کربلا با حضور حضرت زینب(س) رقم خورد: اول قبل از عزیمت امام حسین(ع) به کربلا تا رسیدن به آن جا که زمان فشارهای حکومت نوپای یزید بر ایشان بود و حضرت زینب(س) با حضور خود با سنگین مشکلات را برای برادرشان سبک می‌کردند؛ دوم حوادث کربلا که از سد شدن راه حضرت توسط حر تا روز عاشورا ادامه یافت و حضور حضرت زینب(س) بسیار مهم بود؛ سومین مقطع هم پس از شهادت امام(ع) بود که حرکت کاروان اسرا از کوفه تا شام و حضور آنان در مقر حکومت جائر آن زمان را در بر می‌گرفت که اوج حماسه آفرینی زینب کبری(س) به شمار می‌آید.
حضرت زینب(س) در هر مقطع متناسب با وضعیتی که وجود داشت، موقعیت را شناخت و بر اساس آن انتخاب‌هایی انجام داد که همین انتخاب‌ها شخصیت عظیم ایشان را نشان می‌دهد. در مواقعی که قوی ترین اذهان بشری از فعالیت باز می‌ماند و نمی‌تواند تصمیم درست را بگیرد، آن حضرت تجزیه و تحلیل درستی داشت و به خوبی از پس هر کار بر آمد.
آمادگی برای فداکاری
در روز عاشورا علی رغم تمام مصائبی که بر ایشان وارد شده بود، احساسات زنانه هرگز مانع ایشان نشد و تا لحظات آخر پشتیبان رزمندگان باقی ماند و آنان را آماده‌ی شهادت کرد. حتی با وجود آن که در تاریخ سند محکمی مبنی بر رضایت عبدالله جعفر برای همراهی پسرانش با کاروان اباعبدالله(ع) ندارد، به نظر می‌رسد زینب کبری(س) آنان را همراه خود برد تا اگر جایی نیاز به جان فشانی در راه ولایت احساس شد، آنان را پیش قدم کند.
بار سنگین کاروان حسین(ع)
پس از عاشورا روزگار سختی بر زینب کبری(س) گذشت. وضعیتی که ایشان تجربه کرد، با هیچ کدام از زنان کاروان و حتی امام سجاد(ع) قابل مقایسه نیست. تمام مردان در عصر عاشورا به شهادت رسیده بودند و جز امام سجاد(ع) هیچ مردی در کل خیمه گاه باقی نمانده بود که ایشان هم بنا بر حکمت الهی بیمار بودند و شاید در حال بیهوشی به سر می‌بردند.
حضرت زینب(س) در میان این همه دشمن بار سنگین اداره و حراست این کاروان داغدار را بر عهده داشتند. در چند ساعتی که پس از شهادت امام حسین(ع) و شام غریبان گذشت، حضرت زینب(س) دائما در حال دوندگی بودند تا کاروان متفرق پس از اباعبدالله(ع) را منسجم کنند.
عامل پیروزی کربلا
عامل پیروزی حرکت اباعبدالله(ع) حضرت زینب(س) بود. اگر ایشان نبودند، خون‌ها در همان کربلا می‌ماند و از کربلا همان شکست نظامی امام حسین(ع) به جهان اسلام مخابره می‌شد. پیام رسانی و حضور مقتدرانه‌ی حضرت زینب(س) در مراکز حاکمیتی آن روز باعث شد مظلومیت اباعبدالله(ع) در سراسر جهان اسلام بپیچد و پیام آن حضرت فراگیر شود.
حضرت زینب(س) کاری کرد که آن پیروزی ظاهری میدان نبرد هم به چشم هیچ کس نیامد، گویا این حسین(ع) بوده که لشکر یزید را تار و مار کرده است. ننگ و حقارتی که در مقر حکومت یزید بر وی وارد شد، شاید هرگز با شکست در میدان جنگ ظاهری حاصل نمی‌شد…
زن در متن حوادث تاریخ است
حضور زینب کبری(س) در حوادث کربلا نشان داد زن در حاشیه‌ی تاریخ نیست. در اسلام زمانی که یک زن مکلف به انجام تکالیف الهی شود باید قدم در میدان بگذارد و وارد کارزار شود. همان طور که حضرت زینب(س) در متن تاریخ حضور یافت و آن رشادت‌ها را به تاریخ عرضه کرد.
حجت الاسلام محمد تازه مرد
انتهای پیام/
موقعیت شناسی زینب کبری(س)
سه مقطع عظیم در حادثه‌ی کربلا با حضور حضرت زینب(س) رقم خورد: اول قبل از عزیمت امام حسین(ع) به کربلا تا رسیدن به آن جا که زمان فشارهای حکومت نوپای یزید بر ایشان بود و حضرت زینب(س) با حضور خود با سنگین مشکلات را برای برادرشان سبک می‌کردند؛ دوم حوادث کربلا که از سد شدن راه حضرت توسط حر تا روز عاشورا ادامه یافت و حضور حضرت زینب(س) بسیار مهم بود؛ سومین مقطع هم پس از شهادت امام(ع) بود که حرکت کاروان اسرا از کوفه تا شام و حضور آنان در مقر حکومت جائر آن زمان را در بر می‌گرفت که اوج حماسه آفرینی زینب کبری(س) به شمار می‌آید.
حضرت زینب(س) در هر مقطع متناسب با وضعیتی که وجود داشت، موقعیت را شناخت و بر اساس آن انتخاب‌هایی انجام داد که همین انتخاب‌ها شخصیت عظیم ایشان را نشان می‌دهد. در مواقعی که قوی ترین اذهان بشری از فعالیت باز می‌ماند و نمی‌تواند تصمیم درست را بگیرد، آن حضرت تجزیه و تحلیل درستی داشت و به خوبی از پس هر کار بر آمد.
آمادگی برای فداکاری
در روز عاشورا علی رغم تمام مصائبی که بر ایشان وارد شده بود، احساسات زنانه هرگز مانع ایشان نشد و تا لحظات آخر پشتیبان رزمندگان باقی ماند و آنان را آماده‌ی شهادت کرد. حتی با وجود آن که در تاریخ سند محکمی مبنی بر رضایت عبدالله جعفر برای همراهی پسرانش با کاروان اباعبدالله(ع) ندارد، به نظر می‌رسد زینب کبری(س) آنان را همراه خود برد تا اگر جایی نیاز به جان فشانی در راه ولایت احساس شد، آنان را پیش قدم کند.
بار سنگین کاروان حسین(ع)
پس از عاشورا روزگار سختی بر زینب کبری(س) گذشت. وضعیتی که ایشان تجربه کرد، با هیچ کدام از زنان کاروان و حتی امام سجاد(ع) قابل مقایسه نیست. تمام مردان در عصر عاشورا به شهادت رسیده بودند و جز امام سجاد(ع) هیچ مردی در کل خیمه گاه باقی نمانده بود که ایشان هم بنا بر حکمت الهی بیمار بودند و شاید در حال بیهوشی به سر می‌بردند.
حضرت زینب(س) در میان این همه دشمن بار سنگین اداره و حراست این کاروان داغدار را بر عهده داشتند. در چند ساعتی که پس از شهادت امام حسین(ع) و شام غریبان گذشت، حضرت زینب(س) دائما در حال دوندگی بودند تا کاروان متفرق پس از اباعبدالله(ع) را منسجم کنند.
عامل پیروزی کربلا
عامل پیروزی حرکت اباعبدالله(ع) حضرت زینب(س) بود. اگر ایشان نبودند، خون‌ها در همان کربلا می‌ماند و از کربلا همان شکست نظامی امام حسین(ع) به جهان اسلام مخابره می‌شد. پیام رسانی و حضور مقتدرانه‌ی حضرت زینب(س) در مراکز حاکمیتی آن روز باعث شد مظلومیت اباعبدالله(ع) در سراسر جهان اسلام بپیچد و پیام آن حضرت فراگیر شود.
حضرت زینب(س) کاری کرد که آن پیروزی ظاهری میدان نبرد هم به چشم هیچ کس نیامد، گویا این حسین(ع) بوده که لشکر یزید را تار و مار کرده است. ننگ و حقارتی که در مقر حکومت یزید بر وی وارد شد، شاید هرگز با شکست در میدان جنگ ظاهری حاصل نمی‌شد…
زن در متن حوادث تاریخ است
حضور زینب کبری(س) در حوادث کربلا نشان داد زن در حاشیه‌ی تاریخ نیست. در اسلام زمانی که یک زن مکلف به انجام تکالیف الهی شود باید قدم در میدان بگذارد و وارد کارزار شود. همان طور که حضرت زینب(س) در متن تاریخ حضور یافت و آن رشادت‌ها را به تاریخ عرضه کرد.
حجت الاسلام محمد تازه مرد
انتهای پیام/
موقعیت شناسی زینب کبری(س)
, موقعیت شناسی زینب کبری(س),سه مقطع عظیم در حادثه‌ی کربلا با حضور حضرت زینب(س) رقم خورد: اول قبل از عزیمت امام حسین(ع) به کربلا تا رسیدن به آن جا که زمان فشارهای حکومت نوپای یزید بر ایشان بود و حضرت زینب(س) با حضور خود با سنگین مشکلات را برای برادرشان سبک می‌کردند؛ دوم حوادث کربلا که از سد شدن راه حضرت توسط حر تا روز عاشورا ادامه یافت و حضور حضرت زینب(س) بسیار مهم بود؛ سومین مقطع هم پس از شهادت امام(ع) بود که حرکت کاروان اسرا از کوفه تا شام و حضور آنان در مقر حکومت جائر آن زمان را در بر می‌گرفت که اوج حماسه آفرینی زینب کبری(س) به شمار می‌آید.
,حضرت زینب(س) در هر مقطع متناسب با وضعیتی که وجود داشت، موقعیت را شناخت و بر اساس آن انتخاب‌هایی انجام داد که همین انتخاب‌ها شخصیت عظیم ایشان را نشان می‌دهد. در مواقعی که قوی ترین اذهان بشری از فعالیت باز می‌ماند و نمی‌تواند تصمیم درست را بگیرد، آن حضرت تجزیه و تحلیل درستی داشت و به خوبی از پس هر کار بر آمد.
,آمادگی برای فداکاری
, آمادگی برای فداکاری,در روز عاشورا علی رغم تمام مصائبی که بر ایشان وارد شده بود، احساسات زنانه هرگز مانع ایشان نشد و تا لحظات آخر پشتیبان رزمندگان باقی ماند و آنان را آماده‌ی شهادت کرد. حتی با وجود آن که در تاریخ سند محکمی مبنی بر رضایت عبدالله جعفر برای همراهی پسرانش با کاروان اباعبدالله(ع) ندارد، به نظر می‌رسد زینب کبری(س) آنان را همراه خود برد تا اگر جایی نیاز به جان فشانی در راه ولایت احساس شد، آنان را پیش قدم کند.
,بار سنگین کاروان حسین(ع)
, بار سنگین کاروان حسین(ع),پس از عاشورا روزگار سختی بر زینب کبری(س) گذشت. وضعیتی که ایشان تجربه کرد، با هیچ کدام از زنان کاروان و حتی امام سجاد(ع) قابل مقایسه نیست. تمام مردان در عصر عاشورا به شهادت رسیده بودند و جز امام سجاد(ع) هیچ مردی در کل خیمه گاه باقی نمانده بود که ایشان هم بنا بر حکمت الهی بیمار بودند و شاید در حال بیهوشی به سر می‌بردند.
,حضرت زینب(س) در میان این همه دشمن بار سنگین اداره و حراست این کاروان داغدار را بر عهده داشتند. در چند ساعتی که پس از شهادت امام حسین(ع) و شام غریبان گذشت، حضرت زینب(س) دائما در حال دوندگی بودند تا کاروان متفرق پس از اباعبدالله(ع) را منسجم کنند.
,عامل پیروزی کربلا
, عامل پیروزی کربلا,عامل پیروزی حرکت اباعبدالله(ع) حضرت زینب(س) بود. اگر ایشان نبودند، خون‌ها در همان کربلا می‌ماند و از کربلا همان شکست نظامی امام حسین(ع) به جهان اسلام مخابره می‌شد. پیام رسانی و حضور مقتدرانه‌ی حضرت زینب(س) در مراکز حاکمیتی آن روز باعث شد مظلومیت اباعبدالله(ع) در سراسر جهان اسلام بپیچد و پیام آن حضرت فراگیر شود.
,حضرت زینب(س) کاری کرد که آن پیروزی ظاهری میدان نبرد هم به چشم هیچ کس نیامد، گویا این حسین(ع) بوده که لشکر یزید را تار و مار کرده است. ننگ و حقارتی که در مقر حکومت یزید بر وی وارد شد، شاید هرگز با شکست در میدان جنگ ظاهری حاصل نمی‌شد…
,زن در متن حوادث تاریخ است
, زن در متن حوادث تاریخ است,حضور زینب کبری(س) در حوادث کربلا نشان داد زن در حاشیه‌ی تاریخ نیست. در اسلام زمانی که یک زن مکلف به انجام تکالیف الهی شود باید قدم در میدان بگذارد و وارد کارزار شود. همان طور که حضرت زینب(س) در متن تاریخ حضور یافت و آن رشادت‌ها را به تاریخ عرضه کرد.
,حجت الاسلام محمد تازه مرد
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه