تسلط انسان بر دنیا خیانتی که زمین پاک را از طبیعت گرفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ زمین، یکی از شگفتی های آفرینش است. این سیاره منظومه شمسی، از آن رو با دیگر سیاره ها فرق دارد که در جوّ آن اکسیژن هست و در نتیجه، زیستن در آن امکان پذیر شده است.

با آغاز عصر ماشین و پیشرفت های صنعتی و علمی و رشد روزافزون علم گرایی، راه تسلط انسان بر آرزوی دیرینه اش، یعنی تسلط بر طبیعت تا اندازه زیادی هموار شد. اما خودخواهی ها و سودجویی های انسان، اندیشه سیطره و آگاهی بیشتر او از جهان اطرافش را به صحنه کارزاری نابرابر میان او و طبیعت تبدیل کرده است.  تقریباً چند دهه است که زنگ های خطر برای زمین به صدا درآمده است.

همراه باعصر محصولات الکترونیکی دیجیتال و روند سریع تغییرات در این حوزه، شرکت های تولیدکننده برای حفظ برتری تجاری خود و افزایش سودآوری، به تولید انواع کالاهای خوش آب و رنگ و روزآمد، با موادی شیک و پرزرق و برق و در عین حال شکننده، با بهره گیری از مواد ارزان قیمت روی آورده اند.

 روز جهانی زمین پاک هر ساله در 22 آوریل مصادف با 2 اردیبهشت در تمام دنیا برگزار و به همه مردم روی زمین یادآوری می شود که نباید سیاره خود "زمین" را فراموش کنند و به فکر حفظ آن باشند.

در سال 1969، جان مک مونل فرزند یک مبلغ دینی مستقل و علاقمند به عرصه دین، علم و صلح، ایده برگزاری یک روز جهانی به نام روز زمین پاک را در همایش یونسکو درباره محیط زیست مطرح کرد و در همان سال پرچم زمین پاک را طراحی کرد. اوتانت دبیر کل وقت سازمان ملل (1962-1971) از ایده مک کونل استقبال کرد و این روز به یک روز جهانی در تقویم‌های سراسر دنیا تبدیل شد.

آلودگی خاک، انباشت زباله ، آلودگی آب امحای جنگلها و انباشتن فضا از گازهای گلخانه ای همگی تاثیراتی است که بشر بر کره خاک گذاشته است.
 

در ایران نیز همزمان با دیگر کشورهای جهان هفته زمین پاک از روز دوم اردیبهشت به مدت یک هفته در سراسر کشور برپا می‌شود و نخستین روز این هفته (دوم اردیبهشت ماه) به نام روز زمین پاک نامگذاری شده‌است.

فلسفه برگزاری روز زمین، پاک نگهداشتن زمین از آلودگی و پاکسازی آن از آلاینده‌هاست و آنچه در این روز بر جهانیان واجب است کم کردن حتی ذره ای از آلودگی خود بر این زمین است ولی شاید ایرانیان در برابر این روز مسئولیتی بس بیشتر از سایر ملت‌ها داشته باشند و آن به سبب پیشینه و پشتوانه بزرگی به نام فرهنگ ایرانی است که در جای جای آن احترام به زمین و پدیده‌های طبیعی را مشاهده می‌کنیم، قرن‌ها پیش ایرانیان باستان نه تنها به معنی واقعی پاسداری از زمین را تجربه می‌کردند بلکه روزی را نیز به نام روز زمین جشن می‌گرفته‌اند و امروز جهانیان به این نکته رسیده‌اند که اگر می‌خواهند فرزندانشان نیز از نعمت زندگی در زمین برخوردار باشند باید اندکی با زمین مهربان تر باشند و روزی را به نام آن کرده‌اند.

فقر فرهنگی مردم علی الخصوص شهر نشینان در پاسداشت محیط زیست بسیار دامنه دار است اما اقداماتی نظیر حرکت به سمت استفاده از انرژی های نوین و پاک و حذف بنزین پتروشیمی ، برنامه ریزی برای تفکیک زباله که از طرف شهرداری ها نیز دنبال می شود و بالاخره استمداد از بزرگان نظام و تایید آنان برای جلوگیری از جنگل خواری از جمله این اقدامات است که می تواند جایگاه از دست رفته ایران در شاخصه های محیط زیستی را بازگرداند و آن را در سالیان دیگر ارتقا دهد.

انتهای پیام/