ترویج اقتصاد مقاومتی و تکریم سنت های ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاخه طوبی همه ساله مردم ایران در نزدیکی نوروز بنا بر رسوم آیینی خودسبزه های فراوانی را کشت می کنند که سرنوشت آن ها در زمان حال در پایان سیزدهمین روز نوروز متلاشی شدن زیر چرخ ماشین ها و رها شدن در رودخانه ها ویا ریخته شدن در سطل های زباله است. روز 14 نوروز،  روز پاک سازیشان از خیابان ها و اطراف توسط ماموران نارنجی پوش شهرداری است؛ در حالی که می توان از این سرمایه خداوندی بهینه استفاده کرد و به جای این که سرنوشت شان  مختوم به خشکی و از بین رفتن شود آنها را در جایی دیگر دوباره بهره برداری کرد.

ایرانیان باستان در گذشته 7 چیدنی یا روییدنی مانند عدس، ماش، لوبیا، نخود و ... را در اول سال سبز می کردند و در حیاط ها در معرض هوای بهار قرار می دادند و منتظر می ماندند تا ببینند کدام یک با آب وهوای آن سال بهتر پرورش می یابد ؛ سپس از آن گیاه مذکور در آن سال کشت می کردند.

اما امروزه سبزه  فقط جهت تزیین سفره هفت سین است که هر خانواده حداقل دو ظرف سبزه می کارند و اگر این تعداد را در تعداد خانوارهای ایرانی ضرب کنیم تعداد بسیاری از این سرمایه خدادادی هر سال به دور ریخته می شود.

بر اساس سر شماری سال 90 حداقل 20 میلیون خانوار داریم که اگر هر خانواده به طور متوسط300 گرم گندم را استفاده کند، در سال نو حدود 60 هزار تن گندم به دور ریخته می شود.که این اندازه گندم می تواند میلیون ها نان و مواد غذایی و غلات شود و در سبد غذایی مردم قرار گیرد و افراد زیادی  را در کشور سیر کند. این دور ریز کفران نعمت و ناسپاسی از نعمت خداوند است که بازخواستی از سوی خداوند را هم در انتظار ما می نشاند.

شعاری که درآغاز سال توسط مقام معظم رهبری اعلام می شود ، خطی مشی سالیانه ما را مشخص می کند، شاید بهتر باشد که ما هم در زمینه اقتصاد مقاومتی یک اقدام انقلابی کنیم که یکی از این راه ها سبز کردن گندم کمتر و راه دیگر بهره برداری درست از سبزه ی کشت شده است؛ تا هم جلوی اسراف و هم آلودگی فضای شهر و محیط زیست را بگیریم و در عین حال هزینه های زیاد کشور را نیز کم کنیم.

یکی از را حل هایی که امروزه در بسیاری از کشورهای پیشرفته که مکان برای کشاورزی ندارند و یا از آفتاب کمی برخوردارند علوفه ی دام خود را به صورت هیدروپونیک کشت می کنند همین روشی است که مادران سرزمین ما از باستان تا امروز سبزه عید خود را کشت می کردند.

ما این سرمایه را به صورت خودکار در کشور داریم و تنها تلاش مسئولان و دوست داران محیط زیست را کم داریم .اگر شهرداری ها و یا ngo های  محیط زیست  با هم همکاری کنند و در مکان هایی از شهرها ایستگاه هایی برقرارکنند تا مردم سبزه ها را در پایان تعطیلات به آنها بدهند و از طریق اطلاع رسانی این علوفه ی آماده و هدیه شده توسط مردم به دست دامداران و دامپروران منطقه برسد به غیر از حمایت از دامپروری، سبب جلوگیری از چرای بی حد دام در ایام عید، پاکیزگی شهر ، کم کردن کار مردان رفتگر ، اسراف نکردن نعمت های الهی و کمک به چرخه اقتصاد کشور است.

لازم به ذکر است که این علوفه نباید طوری پرورش یابد که بر روی آن قارچ و کپک باشد تا سبب آلودگی شیر دام ها شود..

انتهای پیام/رض