نوروز؛ فرصتی غنیمت برای صله ارحام

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مارگون، لحظات نخستین تحویل سال و آغاز سال 1395، در شهرستان سپیدان،شور و عاطفه ، و جنب و جوش در سطح شهر را شاهد بودیم .بعد از چند روز شلوغی خیابانها برای خرید و تدارک ایام عید نوروز، امروز مردم در سطح شهر در حرکت بوده و سواره یا پیاده و همراه خانواده خود به دیدن بستگان و دوستان و آشنایان خود می روند.در سپیدان اکثر خانواده ها همدیگر را می شناسند و با دیدن هم در خیابان گاه از ماشین پیاده شده و سال نو را تبریک می گویند .

عید نوروز با دید و بازدیدهای خویشاوندی و عیدی دادن و عیدی گرفتن عجین شده است؛ رسوم زیبایی که گویا نوروز با همین ها معنی پیدا می کند؛ در واقع در ایام نوروز بهترین و بزرگترین عمل نیک یعنی "صله ارحام" را به جا می آورند.دید و بازدید یا عید دیدنی یکی از آیین های اصلی و مهم نوروزی است؛ درشهرستان سپیدان در نوروز رسم است نخست به دیدن بزرگان فامیل، طایفه و شخصیتهای علمی و اجتماعی می روند. در بسیاری از این عید دیدنی ها، همه اعضای خانواده شرکت دارند.  دیدنهای نوروزی از روزهای نخست فروردین آغاز شده و گاه تا سیزده فروردین و حتی تا آخر فروردین بین خویشاوندان و دوستان و آشنایان دور و نزدیک، تا پاسی از شب ادامه دارد.

تا زمانی که مسافرتهای نوروزی رسم نشده بود، در شهرستان سپیدان آشنایی های شغلی و همسایگی و روابط چهره به چهره جایی داشت، دید و بازدید های نوروزی، وظیفه ای کم و بیش الزامی به شمار می رفت؛ در حالی که اکنون چه بسا آشنایانی هستند که فقط سالی یک بار، آنهم در دید و بازدیدهای نوروزی، به خانه یکدیگر می روند.

گسترش شهرها، ازدیاد جمعیت، پراکندگی خانواده هشای سنتی، محدودیتهای شغلی و نیز فرهنگ آپارتمان نشینی از عواملی است که دید و بازدیدهای نوروزی ردر شهرستان ماا کاهش داده و بر اثر این دشواریها و محدودیتهای زمانی، بسیاری از خانواده هایی هم که به مسافرت نمی روند، برای دید و بازدیدهای نوروزی از پیش زمانی را معین می کنند.
همچنین در دید و بازدیدهای نوروزی رسم است که نخست به خانه کسانی بروند که نوروز اول درگذشت عضوی از آن خانواده است. خانواده های سوگوار افزون به سومین، هفتمین و چهلمین روز، که بیشتر در مسجد برگزار می شود، نخستین نوروز که ممکن است بیش از یازده ماه از مرگ متوفی بگذرد، در خانه می نشینند و در این روز است که خانواده های خویشاوند لباس سیاه را از تن سوگواران در می آورند. جلسه های نوروز اول که جنبه ی نمادین دارد، در عین حال از فضای دید و بازدیدهای نوروزی برخوردار است و دیدار کنندگان، در نوروزاول، به خانواده ی سوگوار تسلیت نمی گویند بلکه برای آنان آرزوی شادمانی می کنند.رسم نوروز اول بیشتر در شهرهایی برگزار می شود که آخرین روز اسفند را به عنوان یاد بود درگذشتگان سال سوگواری کنند.

روزهای اول بزرگتر فامیل در منزل مانده و فرزندان و نوادگان ، به دیدن آنها می روند و با سفره ای که به صورت ساده و سنتی باز شده و از انواع تنقلات و آجیل و میوه و شیرینی ، از مهمانان خود پذیرائی میکنند و با هدیه دادن پول نو به فرزندان از آنان دلجوئی کرده و محبت می کنند .در بعضی از سفره ها از  هنوز هم از اجیل قدیم (ذرت پنبه ؛ کشمش ومویز و....)وسوغاتی های  محلی استفاده می شود و اینها را از تابستان برای ایام عید تدارک می بینند.احترام و ادب به بزرگترها و دیدار از آنان حس آرامشی در قلب با محبتشان ایجاد می کند و در روزهای بعد این بزرگان فامیل هستند که به دیدن فرزندان خود می روند.با گذشت زمان و جایگزین شدن مسافرت های نوروزی در ایام عید، شاهد کمرنگ شدن این سنت حسنه هستیم.با حفظ ارزشهای اعتقادی و زیرساخت های فرهنگی خود به فرزندانمان بیاموزیم که در رفت و آمد و انجام فریضه پسندیده صله رحم ، خداوند محبت و مهر را در زندگی افزون کرده و به عمر و مال ما برکت می بخشد.

انتهای پیام/