شهباز، بلندترین قله استان مرکزی و منبع گیاهان دارویی را بهتر بشناسیم+مسیرهای صعود

راه دسترسی به قله شهباز ابتدا استان مرکزی سپس شهرستان شازند در فاصله ۳۵ کیلومتری از شهر اراک(مرکز استان)و پس از آن روستای سورانه در ۶ کیلومتری شازند است.

راه های صعود به این قله شامل موارد زیر است:


۱-    مسیر شمالی
(پرتردد ترین ومعمول ترین مسیر): مبدا صعود روستای سورانه و امامزاده عبدالله واقع در این روستا است.
در نزدیکی امامزاده چشمه اب دائمی وجود دارد که می توان آب مورد نیاز را تهیه کرد چرا که در طول مسیر تا قله آب وجود ندارد مگر در فصلی که برف در ارتفاعات وجود داشته باشد.مدت زمان مورد نیاز جهت رسیدن به پناهگاه ۵/۱ تا ۲ ساعت کوهپیمایی مفید بوده این پناهگاه فاقد آب است

ظرفیت خواب آن ۱۰-۱۲ نفر است.مسیر پناهگاه تا قله روی یالی سنگی و شیب دار تا قله ادامه می یابد در زمستان برای صعود در برخی از قسمتها احتیاج به طناب است البته برای تیم های فنی و با تجربه این امر احتیاجی نیست.مسیر شمالی دارای یک راه فرعی است که به پناهگاه منتهی نمی شود و از کف دره (با نام محلی دره قیله که به معنای گود و عمیق است) به سمت قله ادامه پیدا می کند که برای صعود زمستانی بهتر است(در صورتی که بارش جدید در منطقه نیامده باشد)چرا که شیب زیاد باعث ایجاد بهمن و برفکوبی سنگین می شود.
 

۲- مسیر جنوبی
برای دسترسی به مسیر جنوبی از شازند به سمت نورآباد حرکت کرده تا به تابلو اردوگاه امیرکبیر رسیده که در سمت چپ جاده واقع شده است؛ حدود ۲ کیلومتر جاده آسفالت را طی کرده تا به اردوگاه فرهنگی تربیتی آموزش و پرورش رسیده در صورت هماهنگی می توان وارد شد یا از جاده خاکی کنار اردوگاه استفاده کرد تا به دامنه جنوبی شهباز رسید.


از اینجا می توان از چند مسیر مختلف صعود کرد؛ یک مسیر با نام بومی گِرِو به گردنه میرسد که روی خط الراس قرار دارد و میتوان قله سرو و شهباز را صعود کرد و چند مسیر نیز با سنگ چین در طول مسیر مشخص شده اند را  نام برد  که دارای سختی و شیب زیاد هستند.


۲-    مسیر غربی (خط الراس شازند)

مبدا صعود شهرستان شازند و جنب اداره اموزش و پرورش است؛ پس از یک ساعت به پناهگاه رسیده که در نزدیکی خط الراس قرار دارد در واقع این پناهگاه را می توان ابتدای خط الراس شهباز دانست.


 این پناهگاه دارای ظرفیت خاص برای ۱۵ نفر است و فاقد آب است و از انجا می توان تمام مسیر خط الراس را مشاهده کرد. مسیر قله برج و سپس قله علیخانی و بعد شهباز که در انتهای  خط الراس است.

 

این قله سرشار و مملو از گیاهان دارویی از جمله آویشن، و گیاهانی با نام محلی بُن سرخ، اندشت، گل آربونه، گل پشمینه، کما، ریواس و... است که دارای خواص دارویی و خوراکی بسیار فراوانی هستند.

هرچند برخی ناملایمتی ها از جمله ریختن زباله و آتش زدن گون ها توسط مردم در بعضی مواقع، خدشه ای به چهره قله شهباز وارد می کند اما این قله علاوه بر زمستان در ایام بهار و حتی تابستان نیز توریست پذیر بوده و منطقه ای بسیار زیبا و دیدنی را در خود جای داده است و می طلبد که افرادی که به این قله زیبا و سربه فلک کشیده سفر می کنند از ریختن زباله و آتش زدن گیاهان موجود در کوه پرهیز کنند تا شاهد نابودی پوشش گیاهی کم نظیر این قله نباشیم.



انتهای پیام/ک