بازی با جان و یا حیات بخشیدن بخش انکار ناپذیری از شغل کسانی است که شاید کمتر کسی شناختی نسبت به آنان دارد. جان را همچون ماهی از آب می گیرند و غرق شده را جانی دوباره می بخشند البته اگر عمرشان به دنیا باشد.
,راه دوری نباید رفت. منظور همان غریق های نجاتی هستند که گاها دل به دریا می زنند تا جنون جوانی برخی را با نجات جانشان جبران کنند.
,یقینا بخش مهمی از آمار پزشکی قانونی که حکایت از غرق شدن و فوت افراد در دریاها را دارد این نکته را به فراموشی سپرده که اگر غریق های نجات با وجود تمام کاستی ها و کمبودها در مناطق ساحلی حضور نداشتند این آمار به شکل جنون واری افزایش می یافت همانطور که هر روز بر تعداد افرادی که به " صوت های " کشیده شده برای اخطار و خطر بر لب ساحل توجه نمی کنند و گام به گام با حرکت در عمق دریا خود را ثانیه به ثانیه با مرگ بیشتر رو به رو می کنند.
,اما تاسف بار تر از این موضوع که برخی جان خود را به دلیل عدم توجه به اصول ایمنی شنا در دریا و محدوده های از پیش تعیین شده از دست می دهند؛ مرگ کسانی است که با عنوان غریق نجات مسئولیت نجات این دست از افراد را که تنها برای خوشی لحظه ای خود هر کاری می کنند؛ است. مرگی که تنها در راه وظیفه رقم می خورد و هیچ کس نگاه موشکافانه نسبت به آن ندارد.
,عدم وجود امکانات لازم برای نجات، عدم ساماندهی مناسب سواحل، عدم فرهنگسازی مردم قبل از ورود به دریا و هزار گیر دیگر یقینا از جمله عواملی به حساب می آید تا غریق های نجات در سکوت جان خود را از دست بدهند و کسی در این کوران به فکر بهبود شرایط و حذف تلخ کامی در این بخش نباشد.
,به نظر می رسد مسئولان سازمان میراث فرهنگی، یگان ویژه پاسداران انقلاب اسلامی، دریابانی ناجا، حلال احمر و اورژانس در این زمینه بیش از پیش باید ورود پیدا کرده و ایفای نقش کنند و با در اختیار گذاشتن امکانات لازم، نه تنها دقایقی خوش را برای مردم رقم بزنند بلکه از جان کسانی که در سواحل برای نجات دیگران روزها را سپری می کنند نیز حفاظت لازم را تامین نمایند
,البته بعد از 34سال پیروزی انقلاب اسلامی، اولین بار سپاه و بسیج با ورود به طرح سالم سازی دریا و طرحی به نام ساحل سالم با توجه به نیاز سنجی و مکان یابی در شهرهای ساحلی توانسته است با الگوی اسلامی بستر مناسبی برای مسافران و گردشگرانی که به استان های شمالی سفر می کنند فراهم آورد.
,باتوجه به هجمه های فرهنگی در سواحل شمالی ،سپاه و بسیج با برگزاری برنامه های متنوع من جمله جنگ های شادی ، برپایی ایستگاه های مختلف فرهنگی،هنری و ورزشی متناسب با موازین اسلامی در 20 نقطه از استان مازندران موفق شد نه تنها درجلب رضایت مسافران و گردشگران عملکرد خوبی داشته باشد(با یک حساب سرانگشتی برگزاری بیش از5 هزار جنگ شادی در سطح سواحل و تفرجگاه‌های ساحلی استان کارآسانی نبوده است) بلکه با ورود به این عرصه الگویی مناسب و درست را دراختیار متولیان طرح سالم سازی دریا در بحث مدیریت فرهنگی ارائه دهد.
,و لذا در بهبود خدمات هر چه بهتر این طرح کلان فرهنگی نیاز است تمامی دستگاهها و نهادهای اجرایی به کمک این طرح آمده تا بتوانیم با فرهنگ سازی هم لحظات خوبی را در کنار ساحل برای مسافران و گردشگران رقم بزنیم هم جلوی برخی از ناهنجاری های فرهنگی اجتماعی گرفته شود.
,نباید فراموش کرد که " کام مرگ " دریا حتی برای متبحرترین شناگران همیشه باز است و تنها با اتکا بر توانایی جسمی این افراد نمی توان راه به جایی رساند.
,از سوی دیگر غریق های نجات به عنوان سرمایه های ملی در نوار ساحلی کشور به حساب می آیند که در صورت عدم رسیدگی به سواحل و سامان بخشی این سرمایه ها از دست خواهند رفت با تمام آموزش های فراگرفته و پس از آن باید هر روز تعداد متوفیان ساحلی را شماره کرد و بر چوب خط پر شده آن افزود.
,شایان ذکر است با توجه به حساسیت موضوع و ضرورت های داشتن نگاه ویژه به آمار و ارقام متویانی که در زمزه غریقان نجات گنجانده می شوند اما متاسفانه هیچ گونه آمار رسمی و حتی غیر رسمی در مورد فوت این افراد در هیچ سازمان آماری وجود ندارد و این نشان از عمق کم توجهی به این قشر است که هم اکنون ناجی جان بسیاری از افراد در سطح سواحل می شوند.
,انتهای متن/
,منبع: بلاغ نیوز
, بلاغ نیوز]
ارسال دیدگاه