لشگر بیکاران تهدید امنیتی، اقتصادی و اجتماعی برای کشور هستند/میزان شغل ایجاد شده با مدل دولت تناسب ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمد خوش چهره، استاد دانشگاه تهران و اقتصاددان برجسته کشور در گفت و گو با  تهران نیوز با اشاره به سخنان رئیس‌جمهور مبنی بر اینکه در دو سال گذشته یک میلیون و ۱۷۹هزار نفر شاغل شده‌اند، گفت: قطعا نسبت ایجاد شغل مطرح شده با مدل هایی که دولت قبلا مطرح کرده، تناسب ندارد.

وی با بیان اینکه میزان شغل را ارتباط مستقیم می دهند با میزان سرمایه گذاری های انجام شده و آن وقت بدون اینکه در نظر گرفته شود این اتفاق رخ داده یا خیر، نتیجه گیری می کنند، اظهار کرد: ایجاد شغل هدفی استراتژیک برای دولت ها است زیرا لشگر بیکاران تهدید امنیتی، اقتصادی و اجتماعی برای کشور هستند.

این استاد دانشگاه تهران ضمن تاکید بر اینکه تمام تلاش ها در ۲ دهه گذشته بر مبنای حل شدن مشکل بیکاری بوده است، ادامه داد: اشتباه صورت گرفته در رویکردها، اتخاذ نوع سیاست ها و تصمیم گیری ها موجب شد تا این امر با ایجاد شغل در تناقض باشد.

خوش چهره با اشاره به اینکه فرصت های شغلی با آمال و آرزو ایجاد نشده بلکه با رونق بخش تولید ایجاد می شود، افزود: اگر چه برای رونق نیز شاخصی به نام نرخ رشد اقتصادی مطرح می شود.

وی تصریح کرد: مسئولان معتقد هستند هر چقدر نرخ رشد اقتصادی بالاتر باشد، شغل بیشتری تولید می شود؛ این مطلب تاثیر گذار است اما گاها شیوه هایی که به تولید ملی می انجامد جای بحث دارد. به عبارت دیگر اگر شغل را ارتباط دهیم به میزان سرمایه گذاری که در مدلهای رشد اقتصاد کلان که در کشورمان استفاده می شود، این انحراف ایجاد می شود که هر میزانی از سرمایه گذاری منجر به ایجاد شغل شده است.

این اقتصاددان با بیان اینکه اگر ۲۰ الی ۳۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری صورت گرفته باشد، بخش زیادی از آن در حوزه صنعت نفت و پالایشگاهی بوده، در حالیکه این حوزه ها سرمایه بر هستند نه کاربر، یعنی فرصت های شغلی ایجاد شده ناچیز است.

خوش چهره ضمن تاکید بر اینکه صرف میزان سرمایه گذاری به معنای ایجاد شغل نیست، تصریح کرد: یکی از غفلت ها این است که به نوع حوزه ها توجه نمی شود؛ به عنوان مثال صنایعی مثل پوشاک، کارگاه های زنجیره ای و غیره کارگرهای نیمه ماهر دارند و با ظرفیت کمی نسبت به ظرفیت اصلی کار می کنند لذا سایه رکود در بازار وجود دارد.

این استاد دانشگاه تهران با اشاره به اینکه این روش محاسبه فکری و انتزاعی است در حالی که این میزان سرمایه گذاری، صرفا شغل تولید نمی کند، خاطرنشان کرد: اینکه دولت ها قبول کنند بیکاری متغییر بحرانی کشور است، ۵۰ درصد کار حل می شود ولی اگر نتوانند موضوع را خوب درک کنند تفاوت بین ایده، باور و سلیقه اتفاق می افتد.