صعودِ هزینه درمان در نزولِ اقتصاد و وجدان!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قم فردا، "خانوم اگه راه داره یه کاریش بکن، باور کن این قدر پول ندارم"

"نمیشه آقا! چرا اصرار می کنی، منم یه کارمندم، اگه می خوای برو با رییس بیمارستان صحبت کن ولی فکر نکنم راهی داشته باشه... باید 80 هزار تومن رو پرداخت کنی"

جملات فوق، بخشی از مشاهدات نگارنده از گفت و گوی واقع شده میان یکی از کارکنان حوزه درمان قم و بیماری است که برای رفع سنگ کلیه اش به یکی از بیمارستان های دولتی آمده بود و به علت تحت پوشش نبودن بیمه می بایست مبلغ فوق را می پرداخت اما از عهده پرداخت چنین رقمی برای رهاشدن از درد و رنج بیماری خود، عاجز بود.

تردید ندارم، کارکنان بیمارستان ها و یا منشی هایی که در مطب پزشکان کار می کنند، در شبانه روز با موارد متعددی از این قسم امور مواجه می شوند و البته چه کسی است که نداند در اوضاع نابسامان اقتصادی فعلی و گرانی و تورم افسارگسیخته، برحجم وقایع و دیالوگ هایی این چنینی افزوده شده که کاسته نشده است!

البته این گونه مسایل و مشکلات حاد مردم در حوزه بهداشت و سلامت بر مسئولان و متولیان امر، چندان پوشیده هم نیست، چندان که چند هفته پیش، معاون توسعه مدیریت و منابع نظارت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در برنامه مناظره شبکه اول سیما، با ابراز تاسف از این که کل منابعی که در حوزه سلامت از ناحیه دولت هزینه می شود، نسبتاً پایین است، به تصریح بیان داشته است:"باید هزینه‌های سلامت از جیب مردم حداکثر 17 تا 30 درصد باشد ولی متأسفانه بین 60 تا 70 درصد از هزینه‌های سلامت توسط مردم تأمین می شود".

وضعیت در این بخش به گونه ای است که به تازگی یکی از نمایندگان مجلس در صحن علنی از این تعبیر تکان دهنده استفاده کرد که:" هزینه های بالای درمان، خون مردم را در شیشه کرده است"

یادمان نرفته که یکی از وعده‌های دکتر روحانی پیش از برگزاری انتخابات یازدهم ریاست جمهوری این بود؛ «امروز هزینه‌های درمانی بلای جان مردم شده، طبق قانون برنامه پنجم قرار بود هزینه‌های درمانی پرداخت شده از جیب مردم به زیر 50درصد نزول پیدا کند اما امروز شاهد این مساله هستیم که به دلیل سیاست‌های غلط مردم 70 تا 80 درصد هزینه‌های درمانی را خودشان پرداخت می‌کنند.»

جالب و تامل برانگیز این که چندی پیش نیز سرپرست دانشگاه علوم پزشکی ایران اعلام کرد آمار افرادی که به دلیل هزینه‌های درمان به زیر خط فقر می‌روند، از 3 درصد به 7 درصد افزایش یافته و در نهایت هم این که رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس اعلام داشت که سالانه 14 درصد از جمعیت شهرنشین کشور به دلیل هزینه‌های بالای درمانی با یک‌بار مراجعه و طی فرآیند درمان به زیر خط فقر سقوط می‌کنند.

به هر حال ناگفته پیداست که در شرایط فعلی ، فشار قابل توجهی به اقشار متوسط و ضعیف جامعه از حیث تامین مخارج درمانی خویش وارد می شود، ضمن آن که چنین وضعیتی خود می تواند زمینه های نارضایتی عمومی را با توجه به هزینه های سرسام آور حوزه سلامت، در بخش بهداشت و درمان در پی داشته باشد.

راهکارهایی همچون لزوم حمایت بیمه ای فراگیرتر ، اصلاح سرانه درمان و تعرفه‌های پزشکی مناسب با واقعیت‌های اقتصادی کشور و نیز نظارت جدی تر بر بیمارستان ها و درمانگاه ها دولتی و خصوصی و نیز مطب ها شاید در نگاه اول، چاره کار به نظر برسد که درست هم می باشد اما واقعیت آن است که دولت باید بیش از این ها، سهم خویش را در عرصه سلامت جامعه که بر اساس قانون اساسی از جمله حقوق مسلم شهروندی است، بپردازد.

بی شک بخش قابل توجهی از کارآمدی اقتصاد سلامت کشور که به اذعان کارشناسان این بخش، چندان حال و روز خوشی را ندارد، در سایه حمایت های عملی دولتمردان محقق می شود و البته این را هم نباید از نظر دور داشت که بیان این گلایه ها و انتظارات، به هیچ وجه نافی زحمات و خدمات دلسوزانه مسئولان در حل مشکل توده های مردم به ویژه دهک های پایین درآمدی کشور نیست.

در کنار لزوم تلاش بیشتر و هوشمندانه تر مسئولان برای رفع و یا کاهش نگرانی ها و دغدغه های مردم در بخش بهداشت و درمان ، به نظر می رسد که یکی از الزامات در شرایط فعلی، مقابله با معضل پول های زیرمیزی و ناجوانمردانه و غیرشرعی برخی پزشکان است؛‌البته خوشبختانه این افراد فرصت طلب در اقلیت هستند ، اما به هر صورت همین مساله جزیی نیز می تواند به اعتبار جامعه پزشکی از سویی لطمه جدی وارد کرده و از سوی دیگر بر افزوده شدن مشکلات مردم دامن بزند و لذا باید برای حل آن ، گام های اساسی تری در عرصه نظارت و برخورد قانونی برداشت.