رشادت خلبان سیستانی آمریکایی ها را شگفت زده کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرویس با شهداء طلوع کنارک، پیش از انقلاب بود که خانواده ای مومن و متدین، از طایفه مرادقلی، در مبارزه با خوانین دوران ظلم و ستم شاهی از سیستان و بلوچستان، به علت خشکسالی و آزار و اذیت، زورگوئی خوانین شاه معدوم، "میران" مرد این قبیله به شمال ایران کوچید و در گرگان مسکن گزید، زندگی شان ساده، لقمه نانی حلال، پاک و پاکیزه از دست رنجشان با کار در زمین های کشاورزی روزگار می گذراندند.

نخستین روز شهریور ماه «1335» بود که پسری به نام امیر در روستای کلاته گرگان زاده شد تا روزگاری اسمش در آسمان های کشورمان حک شود.

وی پس از طی دوران طفولیت، در زادگاه خود به مدرسه رفت و با اخذ دیپلم متوسطه در سن 19سالگی در آزمون ورودی دانشکده افسری پذیرفته شد و به تحصیل علوم و فنون نظامی پرداخت. به حسب خلاقیت هایش، به جهت یک دوره تکمیلی، خلبانی عازم امریکا شد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی امیر به تمام آرزوهایش رسید

او که از یک خانواده مومن و متدین بود، نمازش را آنجا نیز ترک نکرد، در هنگام نماز بعضی آمریکاییها فکر می کردند او در حال ورزش کردن است و با حیرت به او می نگریستند، وقتی از امیر پرسیده شد، این چه نوع نیایشی است؟ گفت: من با ایستادن و تعظیم، رکوع و سجده در مقابل، خدای یکتا خود را نیست می بینم و هر چه هست اوست، که خدای زمین و آسمان هاست. نوع نگاهش به جهان هستی و به پروردگار، بصیرتی محمدی که از دین اسلام داشت، مورد انتقاد رژیم ستم شاهی قرار گرفت، پس از بازگشت از امریکا، بعد از فراغت از تحصیل و طی دوره مقدماتی، خدمت رسمی خود را در یگانهای نیروی زمینی آغاز نمود. در سال 1356 کم کم وارد عرصه مبارزه با شاه معدوم شد، به همین علت تحت کنترل ساواک قرار گرفت به طوری که یک بار ماموران ساواک به خانه اش حمله کرده بودند که با درایت امیر اعلامیه های حضرت امام پیدا نشد با این وجود ساواکی ها دیگر دست از سرش برنداشتند و مرتب او را مورد اذیت و آزار قرار می دادند.

پیروزی انقلاب اسلامی، پیروزی آرزوهای امیر هم بود چرا که او توانست خود را وقف خدمتگذاری به اسلام و جامعه و خاک وطنش کند.

شهید مرادقلی پس از بازگشت به ایران در خدمت نیروی هوایی قرار گرفت و در سال 1358 ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو فرزند دختر بود.

با آغاز جنگ تحمیلی، در«لشگر 55 هوابرد شیراز»عضو گروه تجسس(P3F) در کلیه ماموریت های محوله حضوری فعال داشت و به درجه سرلشکری نائل گردید.

تو متجاوزی برگرد به خانه ات ای آمریکائی...

  همرزمانش از خاطرات که با شهید داشتند، اینگونه می گویند: روزی امیر سرلشکر خلبان «امیر مردادقلی» هنگامی که بر فراز خلیج فارس پرواز می کند، چند هواپیمای آمریکائی هواپیمای امیر را احاطه می کنند، در تماسی با امیر می گویند: برو به خانه ات برگرد. امیر با صلابت و قاطیعت به آمریکائی ها می گوید: من در فضای خانه ام هستم، تو متجاوزی، برو به خانه ات که اینجا جای تو نیست، چند بار تکرار می کند، تو متجاوزی برگرد به خانه ات ای آمریکائی... برگرد ...

یکی دیگر از دوستان شهید نیز اینگونه از خاطرات شهید می گوید: در سالهای 1335 تا 1356 زمانی که شهید در آمریکا آموزش خلبانی می دید، یک روز که برای اولین بار به تنهایی پرواز می کرد، هواپیمایش دچار نقص فنی شد. از برج مراقبت به امیر اعلام کردند که هواپیما را رها کند و با چتر بپرد، ولی امیر توجهی به دستور برج مراقبت نکرد، آنروز همه نگران بودند. دستورات لازم جهت فرود اضطراری داده شد، باند را کف پاشی، ماشین آتش نشانی و آمبولانس را آماده کردند تا امیر هواپیما را بدون چرخ به زمین بنشاند، ولی امیر آنقدر در آسمان پرواز کرد تا سوخت هواپیما تمام شود و درحالی که می خواست بر زمین فرود آید و روی باند بنشیند، ناگهان چرخ های هواپیما باز شد و امیر هواپیما را صحیح و سالم بر زمین نشاند.

این کار امیر جسارت و رشادتهای دلیر مردی از خطه سیستان در کشور آمریکا بود که همه را شگفت زده کرد.

امیر اهل بصیرت بود و ولایت، شرافت اش، هویتش بود، هویت او مسلمان متعهد اسلامی بود، در ماموریت های زیادی علیه دشمن بعثی، شجاعانه جنگید و سرانجام در روز بیست و یکم بهمن ماه 1363 بر اثر سانحه هوایی در «شیراز » به شهادت رسید. آری عاقبت امیر سرلشکر به آرزوی قلبی اش، در آخرین پرواز از عمق آسمان لایتناهی به عز قدس الهی بال کشید و به جمع همرزمانش پیوست.

انتهای پیام/گ