به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، هرمز، جزیره‌ای به مساحت ۴۲ کیلومتر مربع در ورودی خلیج فارس در ۸ کیلومتری بندرعباس است. این جزیره را به علت موقعیت جغرافیایی آن و مجاورت با تنگه هرمز، کلید خلیج فارس می‌دانند. همین موقعیت است که آن را در طول تاریخ، از نظر راهبردی و بازرگانی از اهمیت خاصی برخوردار ساخته‌است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,هرمز نام بندری معتبر در مصب رود میناب با خلیج فارس بوده است. شهر میناب کنونی برروی خرابه‌های این بندر ساخته شده است. هرمز قدیم در اوایل عهد مغول تجارت پر رونقی داشته است. با هجوم مغولان در حدود سال ۷۰۰ هجری، مردم شهر هرمز ابتدا به جزیره قشم و سپس به جزیره هرمز که در آن زمان زرون (معرب آن جرون که بعدها نام بندری در محل بندرعباس کنونی شد و به تلفظ پرتغالی بندر گمبرون خوانده شد) نام داشت کوچ نمودند و شهری در آن بنا کردند و نام آنرا به یاد شهر قدیم خود هرمز گزاردند.
,خلیج فارس جزایر متعددی دارد اما هرمز منحصر به فرد ترین آنهاست و این را به خاک رنگین کمانی اش مدیون است. شاه کلید ورودی خلیج فارس که در مجاورت تنگه هرمز قرار دارد. این خاک انواع کانی ها را که شکل دهنده سنگ ها هستند در خود جای داده تا خاک رنگارنگی به وجود آید و جزیره هرمز نام بگیرد. البته نام این جزیره، یادگار روزگاری است که مردمانش هنوز به خاطر هجوم مغولان، بندر معتبر هرمز و یا هرمزد را در مصب رود میناب با خلیج فارس ترک نکرده بودند و اینجا ساکن نشده بودند اما قدمت به وجود آمدن این جزیره بیش از اینهاست؛ زمانی که هنوز انسان پا به این کره خاکی نگذاشته بود.
,
جزیره هرمز در میان زمین شناسان به علت این که از انواع خاک‌های مختلف تشکیل شده و تنوع بالایی دارد به بهشت زمین‌شناسی مشهور شده است. جزیره هرمز به ساحل های رنگی معروف است و در این جزیره کوه هایی به رنگ زرد و سفید و قرمز دیده می شود که بین این ها کوهی به رنگ قرمز وجود دارد که مردم هرمز به اون گِلک می گویند. خاک این کوه خوراکی است و مردم محلی از آن به عنوان ادویه برای پختن ماهی، نان، ترشی، مربا و سس استفاده می کنند. البته از این خاک در صنایع سرامیک سازی و رنگ سازی هم استفاده می شود. استخراج و صدور خاک سرخ این جزیره یکی از مهم ترین منابع درآمد اهالی این جزیره است.
این جزیره زیبا کنار خاک و ساحل های رنگی اش، جاذبه های گردشگری زیادی دارد مثل دره مجسمه ها، قلعه پرتغالی ها، سیاه چال قلعه و ...
جزیره هرمز آب شیرین ندارد و آب آشامیدنی مردم از بندرعباس تامین می شود. به دلیل بارش های اندک جوی و نمکی بودن خاک و شور بودن آب، هیچ نوع گیاهی در این جزیره وجود ندارد.
,
,
مکان های دیدنی جزیره هرمز:
,- جاذبه های اکوتوریستی
- آب سنگهای مرجانی
- جنگل های مانگرو
- لاک پشتان دریایی
- پرندگان آبزی
- جوامع جلبکی
- جاذبه های زمین شناسی
- پهنه های گلی جزر و مدی
- سواحل شنی و ماسه ای
- کرانه های سنگی
- زیستگاه های خشکی
- قلعه پرتغالی‌ها
به تدریج و طی قرون بعد این شهر نام خود را به همه جزیره داد و بندر جرون (گمبرون بعدی) نام خود را از آن وام گرفت. عظمت شهر و جزیره هرمز به قدری شد که دو قرن بعد و تا زمانی که توسط پرتغالی‌ها اشغال شد مرکز ولایات خلیج فارس از جمله بحرین بوده است. شاه عباس در سال ۱۶۲۲ میلادی جزیره هرمز و سواحل جنوبی ایران در خلیج فارس را از اشغال پرتغالی‌ها خارج ساخت و شهرهای هرمز و گمبرون را تخریب نمود و بندر عباس فعلی را بر خرابه‌های گمبرون استوار کرد. هرمز امروز به هیچ عنوان رونق گذشته را ندارد.
,جزیره رنگارنگ هرمز برای خود جعبه مداد رنگی کاملی است و رنگ های متنوع آن هر چشمی را خیره می کند. جزیره هرمز، یک جزیره معمولی نیست؛ توده گنبدی بیضی شکل نمک است که از سطح آب بیرون آمده. اگر چه همه سوی هرمز همانند همه جزیره ها به آب می رسد اما خشکی برآمده اش توده بزرگ نمکی است؛ نه سنگ و خاک.
,,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه