نهال باور «ما می توانیم» را جوانمرگ نکنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کارمندشمال، بحث خرید ایرباس از فرانسه مدتی است که توسط برخی به اصطلاح حامیان توافق هسته‌ای بارها و بارها مطرح می شود.

از طرفی همین منتقدان بحث خرید سنگ پا از چین را با خرید ایرباس مقایسه می کنند و سعی دارند که خرید هواپیما از فرانسه برجسته جلوه دهند.

احدی مخالف خرید تکنولوژی نو و جدید نیست، ولی نکته ای که این وسط برخی‌ها فقط تلاش دارند آن را برجسته کنند، فقط بحث خرید هواپیما است، چرا در کنار بحث خرید از هواپیما برنامه‌ای برای طرح ساخت هواپیما را نداشته باشیم.

حامیان رفع تحریم این نکته را مد نظر قرار دهند که ایران در قبال رفع تحریم از امتیاز داشتن فعالیت هسته‌ای محروم کردند، اقدامی که نباید به راحتی از کنار آن گذشت.

داشتن فعالیت هسته‌ای ایران، برای غرب بسیار دارای اهمیت بود که کشورهای غربی متفق‌القول بحث برچیدن تاسیسات هسته ای را در دستور کار قرار دادند.

باید بدانیم و آگاه باشیم که فرانسه دلش برای ما نسوخت بیشتر از آنکه به فکر کمک به ما باشد، تلاش دارد که زمینه توسعه فعالیت اقتصادی و تولیدی خویش را رونق ببخشد.

این روزها برخی از مسئولان ذوق زده از رفع تحریم در مباحث خویش به صورت یک پارچه اعلام می کنند که امروز ایران هست که تعیین می کند با کدام کشور ارتباط اقتصادی داشته باشد، زهی خیال باطل! این کشورها در این مدتی که بحث تحریم در قبال ایران را مطرح کردند بیشتر خودشان متضرر زدند.

با بحث حضور پژو در کشور، خبر گوینده خبر ساعت مختلف از رسانه ملی از لابه لای ذهنم عبور کرد که پژو در زمان تحریم بسیاری از واحدهای تولید خویش در فرانسه را تعطیل کرد.

ایرباس هم در این چند مدت چندین بار با اعتصاب کارگران مواجه شده بود.
کشورهای اروپایی و آمریکایی پس از تحریم‌ها متوجه شدند که نمی توانند با ایران مقابله کنند، در رفع تحریم‌ها نقشه جدیدی را مطرح کردند.

با مطرح شدن بحث اقتصاد مقاومتی دشمن دست به کار شد و احساس خطر کرد، ایرانیان بارها و بارها ثابت کردند که در زمان تحریم بسیار اثر گذار تر از داشتن ارتباط عمل می کنند.

مهندسی معکوس برای ساخت موشک در زمان جنگ و پس از آن در دوران تحریم نشان داد که توانمندی ما بسیار بیشتر از چیزی است که خودمان در جریان باشیم ولی غربی‌ها به این موضوع پی بردند و بحث رفع تحریم و برچیدن تاسیسات هسته‌ای را پیش کشیدند که باب گفت و گویی باز کنند.

غربی‌ها بشتر از ما به توانمندی‌های ما پی بردند فهمیدن که ما می توانیم و این قدرت به آنها نشان داده شد.

در پسا تحریم باید به فکر خرید تاسیسات سرمایه‌ای باشیم نه مصرفی!
غربی‌ها با برداشتن تحریم‌ها فرصتی پیدا کردند که کالاها انباری خویش را در اختیار ما قرار دهند، کالاهای که طی چند سال نمی‌توانستند در زمان تحریم به ما بفروشند.

در مقابل خرید سنگ پا از چین هم مورد انتقاد جدی است، بسیاری از ظرفیت‌های تولیدی در کشور وجود دارد که از آن بی بهره هستیم، چینی‌ها هم خوب ما را شناختند، بیشتر از آنکه خودمان بدانیم به چه چیزی احتیاج داریم آنها برای ما تعیین تکلیف می کنند.

اتفاقا برای واردات کالای غیر ضرور نیز باید فکر اساسی و برنامه مدونی تدوین شود، واردات جارو، مهر، تسبیح، بسیاری از وسائل تزینی، بسیاری از لوازم خانگی که کارایی مناسب ندارند باید گرفته شود.

رفع مشکلات اقتصادی کشور توجه به اقتصاد مقاومتی است، حتی در ساخت هواپیما، کشور به این باور رسیده بود که می تواند بسیاری از نیازمندی‌های خویش را تامین کند، این باور در بین کودکان و نوجوانان و افراد تولید کننده در کشور ایجاد شد، نیایم با برجسته کردن واردات کالاها تیشه به ریشه اقتصاد کشور بزنیم، اجرای اقتصاد مقاومتی در هر زمینه عملیاتی می‌شود.

با رشد تکنولوژی و با بحث حضور اینترنت دسترسی به علوم مختلف نسبت به گذشته امکان پذیر هست، تامین نیازمندی‌های داخل کشور به باور عمومی تبدیل شد.

مسئولان دولتی ذوق زدگی خویش در ارتباط با کشورهای متختلف اروپایی را آنچنان برجسته می‌کنند و سعی دارند این ذوق زدگی را به لایه‌های مختلف اجتماعی منتقل کنند و تلاش دارند با برجسته کردن ارتباط با غرب و کشورهای غربی مدینه فاضله ما را در ارتباط با غرب جلوه دهند.

این در حالی است که در طی این سالها بدعهدی‌های زیادی از جانب غرب متوجه کشور ما شد.
مطئنا غربی‌ها پس از فروش کالاهای خودشان و رسیدن به اهداف از پیش تعین شده خویش دوباره به بدعهدی‌های خویش در قبال ما ادامه می‌دهند.

بحث واردات کالاها از غرب را چندان برجسته نکنیم و توجه به اقتصاد مقاومتی را سرلوحه کار خویش قرار دهیم و کلمه ما می توانیم را در لایه های مختلف اجتماعی نهادینه کنیم که تنها راه نجات ما توجه به اقتصاد مقاومتی و توجه به نیروی درونی خودمان است و بس.