به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اورامانات، روستای بیساران با جمعیتی بالغ بر 10 هزار نفر و بیش از 5000 خانوار یکی از بزرگترین روستاهای کشور و از روستاهای توابع شهرستان سروآباد می باشد. سالهای سال است که مردم این روستا هر مسئول دولتی را که نزد آنها می رود قول و وعده سریع و زود هنگام تکمیل جاده افتضاح و نابسامان بیساران را از او میگیرند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اورامانات,داستان جاده بیساران سالهای مدیدی است که شنیده می شود و بسیاری از مسئولین درباره آن بحث، تصمیم گیری و قول مساعد داده اند،ولی دریغ از یک نفس راحت برای اهالی این روستای پرجمعیت که وضعیت جاده آنها کم کم در حال تبدیل شدن به دلیلی برای مهاجرت مردمانش می شود.
,طی دوره های مختلفی کاندیداها و نمایندگان متنوعی در میان این مردم پاک و ساده حضور یافته و و وقتی با اعتراض مردم این روستا از وضعیت اسفناک و پرخطر جاده ای که خود این مسئولین از آن عبور کرده و قابل لمس بوده است مواجه میشوند بی درنگ وعده ای در تکمیل زود هنگام این جاده به آنها داده و در بوق کرنا و دهل می کوبند اما انگار راحتی و خوشی به این مردم زحمت کش و محروم نیامده است.
,یکی از اهالی این روستا میگوید: طی 20 سال گذشته من به یاد دارم که همه مسئولان دولتی برای این امر مهم قول مساعد دادند از استاندار استان گرفته تا نمایندگان مجلس، فرمانداران مختلف... اما شاید فقط برای ساکت کردن مردم در آن لحظه که با آنها روبرو شده اند قول مساعد می دهند چون وقتی که از صحنه دور میشوند این جمله در ذهن آنها تداعی میشود« هر آنچه از دیده برفت از دل برود» .
,وی در ادامه از پیگیری های زیاد از طرف محمد رئوف ذبیحی که یکی از اهاالی خیر و متعهد این روستا بوده است میگوید:رئوف ذبیحی حتی تا ملاقات حضوری با وزیر راه و معاون مجلس پیش رفت تا بالاخره پروژه جاده بیساران چند ماهی است که شروع به کار کرده و باعث خوشحالی مردم این روستا شد.
,
, یکی دیگر از اهالی که از تاخیر در تکمیل گلایه دارد میگوید: مردم این بار باور کرده بودند که قرار است جاده بیساران به زودی تکمیل شود اما یکی دو ماه که از شروع به کار پروژه گذشته بود با تعطیلی های مداوم و کندی پیشرفت آن مواجه شدیم
,این راننده ادامه میدهد: در طول این سالها هربار که اقدام به آسفالت نموده اند اینقدر با تاخیر انجام شده که زیر سازی انجام شده که نصف بیشتر اعتبار و بودجه را مصرف میکند از بین رفته و مجبور به زیر سازی مجدد و صرف هزینه های اضافی شده اند که وقتی به آسفالت میرسد با کمبود بودجه مواجه میشوند.
,این راننده ی می نی بوس روستا در ادامه از خطرناکی جاده ای که هر روز آن را طی میکند میگوید: من هرروز باید این مسیر را با دلهره و اضطراب طی کنم و جان چنین نفر را هم با خودم به خطر بیاندازم و این تجهیزاتی هم که آورده اند برای تکمیل جاده اگر زودتر تمام نشود خواستار جمع کردن بساطشان میشویم.
,اما در پایان اینکه مقصر این ماجرا اداره راه و شهرسازی است یا کم کاری پیمانکار بماند، مهم اینجاست که بی توجهی چنیدین ساله مسئولین به مردم انقلابی و همیشه در صحنه و فرهنگی بیساران که فرهنگ و تاریخ کهن آن ثابت کرده که برای اسلام و انقلاب چه فداکاری ها و جان فشانی هایی کرده اند جای بسی تاسف است.
,
, , , , , , انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه