به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سراب روانسر، انتخابات یکی از حساس ترین و شاید اصلی ترین رویدادهای سیاسی جامعه ایران اسلامی است، رویدادی سیاسی که عامه مردم جدای از محدودیت سنی می توانند به دور از هر نوع قومیت و اقلیت، در سرنوشت آینده ی خود تأثیر داشته باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سراب روانسر,هدف اصلی از انتخابات سیاسی، انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند، اما نامزد شدن در انتخابات برای برخی از کاندیداها تنها نیتی را که دنبال نمی کند همان نماینده شدن است.
برخی از نامزدها میدان انتخابات را تریبون آزادی برای نشان دادن خود می دانند، همان هایی که پا را فراتر می نهند و انگشت اشارت را به روی خود نگاه می دارند، و بعد از تبِ داغ برای نام نویسی به یکباره از این میدان، پا پَس می کشند.
روزهای اول ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی، افرادی پا به عرصه این راه پرپیچ و خم می گذارند که می خواهند با ثبت نام اولیه در این انتخابات، خود را در چشم افراد و دیگران بزرگ جلوه داده و چند روزی نامِ خود را با رفتارهای خرق عادت و تقلیدی که دیگران و شخصیت های مشهور، از قبل به آن متوسل شده اند در سرتیتر اخبار و رسانه ها قرار دهند.
رفتار این افراد به نوعی مصداق همان اعتماد به نفس کاذب بالا می باشد که در واقع همان اعتماد به نفس پایین است، با این تفاوت که فرد خود را بالاتر از آنچه که هست نشان می دهد.
این افراد با وجود آنکه می دانند توانایی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند ولی تلاش می کند با بزرگ و توانا جلوه دادن خود، نظر دیگران و اذهان را به خود جلب کند. به گونه ای هم رفتار می کنند که علاوه بر بزرگ نمایی، گویی از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و این اعتماد به نفس از توانایی های آنان ناشی شده است ولی درواقع اینگونه نیست.
این دوگانگی در تظاهر رفتار بعضی از نامزدهای ثبت نامی نشان می دهد که شخصیت و توانایی آنها با هم، همخوان نیست و این افراد به نوعی می خواهند خود را آن گونه که نیستند نشان دهند، فقط بدلیل اینکه دیگران آن ها را ببینند و باور کنند.
و در پایان باید گفت که، شایسته است کسانی وارد صحنه انتخابات شوند که علاوه بر دارا بودن قابلیت های علمی و عملی، توانایی و جسارت خاصی در زمینه احقاق خواسته ها و مطالبات مردم داشته باشند، چرا که نامزد شدن و انصراف دادن از ابتدا موفقیت و اعتباری را بهمراه نخواهد داشت.
هدف اصلی از انتخابات سیاسی، انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند، اما نامزد شدن در انتخابات برای برخی از کاندیداها تنها نیتی را که دنبال نمی کند همان نماینده شدن است.
برخی از نامزدها میدان انتخابات را تریبون آزادی برای نشان دادن خود می دانند، همان هایی که پا را فراتر می نهند و انگشت اشارت را به روی خود نگاه می دارند، و بعد از تبِ داغ برای نام نویسی به یکباره از این میدان، پا پَس می کشند.
روزهای اول ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی، افرادی پا به عرصه این راه پرپیچ و خم می گذارند که می خواهند با ثبت نام اولیه در این انتخابات، خود را در چشم افراد و دیگران بزرگ جلوه داده و چند روزی نامِ خود را با رفتارهای خرق عادت و تقلیدی که دیگران و شخصیت های مشهور، از قبل به آن متوسل شده اند در سرتیتر اخبار و رسانه ها قرار دهند.
رفتار این افراد به نوعی مصداق همان اعتماد به نفس کاذب بالا می باشد که در واقع همان اعتماد به نفس پایین است، با این تفاوت که فرد خود را بالاتر از آنچه که هست نشان می دهد.
این افراد با وجود آنکه می دانند توانایی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند ولی تلاش می کند با بزرگ و توانا جلوه دادن خود، نظر دیگران و اذهان را به خود جلب کند. به گونه ای هم رفتار می کنند که علاوه بر بزرگ نمایی، گویی از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و این اعتماد به نفس از توانایی های آنان ناشی شده است ولی درواقع اینگونه نیست.
این دوگانگی در تظاهر رفتار بعضی از نامزدهای ثبت نامی نشان می دهد که شخصیت و توانایی آنها با هم، همخوان نیست و این افراد به نوعی می خواهند خود را آن گونه که نیستند نشان دهند، فقط بدلیل اینکه دیگران آن ها را ببینند و باور کنند.
و در پایان باید گفت که، شایسته است کسانی وارد صحنه انتخابات شوند که علاوه بر دارا بودن قابلیت های علمی و عملی، توانایی و جسارت خاصی در زمینه احقاق خواسته ها و مطالبات مردم داشته باشند، چرا که نامزد شدن و انصراف دادن از ابتدا موفقیت و اعتباری را بهمراه نخواهد داشت.
هدف اصلی از انتخابات سیاسی، انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند، اما نامزد شدن در انتخابات برای برخی از کاندیداها تنها نیتی را که دنبال نمی کند همان نماینده شدن است.
برخی از نامزدها میدان انتخابات را تریبون آزادی برای نشان دادن خود می دانند، همان هایی که پا را فراتر می نهند و انگشت اشارت را به روی خود نگاه می دارند، و بعد از تبِ داغ برای نام نویسی به یکباره از این میدان، پا پَس می کشند.
روزهای اول ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی، افرادی پا به عرصه این راه پرپیچ و خم می گذارند که می خواهند با ثبت نام اولیه در این انتخابات، خود را در چشم افراد و دیگران بزرگ جلوه داده و چند روزی نامِ خود را با رفتارهای خرق عادت و تقلیدی که دیگران و شخصیت های مشهور، از قبل به آن متوسل شده اند در سرتیتر اخبار و رسانه ها قرار دهند.
رفتار این افراد به نوعی مصداق همان اعتماد به نفس کاذب بالا می باشد که در واقع همان اعتماد به نفس پایین است، با این تفاوت که فرد خود را بالاتر از آنچه که هست نشان می دهد.
این افراد با وجود آنکه می دانند توانایی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند ولی تلاش می کند با بزرگ و توانا جلوه دادن خود، نظر دیگران و اذهان را به خود جلب کند. به گونه ای هم رفتار می کنند که علاوه بر بزرگ نمایی، گویی از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و این اعتماد به نفس از توانایی های آنان ناشی شده است ولی درواقع اینگونه نیست.
این دوگانگی در تظاهر رفتار بعضی از نامزدهای ثبت نامی نشان می دهد که شخصیت و توانایی آنها با هم، همخوان نیست و این افراد به نوعی می خواهند خود را آن گونه که نیستند نشان دهند، فقط بدلیل اینکه دیگران آن ها را ببینند و باور کنند.
و در پایان باید گفت که، شایسته است کسانی وارد صحنه انتخابات شوند که علاوه بر دارا بودن قابلیت های علمی و عملی، توانایی و جسارت خاصی در زمینه احقاق خواسته ها و مطالبات مردم داشته باشند، چرا که نامزد شدن و انصراف دادن از ابتدا موفقیت و اعتباری را بهمراه نخواهد داشت.
هدف اصلی از انتخابات سیاسی، انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند، اما نامزد شدن در انتخابات برای برخی از کاندیداها تنها نیتی را که دنبال نمی کند همان نماینده شدن است.
برخی از نامزدها میدان انتخابات را تریبون آزادی برای نشان دادن خود می دانند، همان هایی که پا را فراتر می نهند و انگشت اشارت را به روی خود نگاه می دارند، و بعد از تبِ داغ برای نام نویسی به یکباره از این میدان، پا پَس می کشند.
روزهای اول ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی، افرادی پا به عرصه این راه پرپیچ و خم می گذارند که می خواهند با ثبت نام اولیه در این انتخابات، خود را در چشم افراد و دیگران بزرگ جلوه داده و چند روزی نامِ خود را با رفتارهای خرق عادت و تقلیدی که دیگران و شخصیت های مشهور، از قبل به آن متوسل شده اند در سرتیتر اخبار و رسانه ها قرار دهند.
رفتار این افراد به نوعی مصداق همان اعتماد به نفس کاذب بالا می باشد که در واقع همان اعتماد به نفس پایین است، با این تفاوت که فرد خود را بالاتر از آنچه که هست نشان می دهد.
این افراد با وجود آنکه می دانند توانایی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند ولی تلاش می کند با بزرگ و توانا جلوه دادن خود، نظر دیگران و اذهان را به خود جلب کند. به گونه ای هم رفتار می کنند که علاوه بر بزرگ نمایی، گویی از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و این اعتماد به نفس از توانایی های آنان ناشی شده است ولی درواقع اینگونه نیست.
این دوگانگی در تظاهر رفتار بعضی از نامزدهای ثبت نامی نشان می دهد که شخصیت و توانایی آنها با هم، همخوان نیست و این افراد به نوعی می خواهند خود را آن گونه که نیستند نشان دهند، فقط بدلیل اینکه دیگران آن ها را ببینند و باور کنند.
و در پایان باید گفت که، شایسته است کسانی وارد صحنه انتخابات شوند که علاوه بر دارا بودن قابلیت های علمی و عملی، توانایی و جسارت خاصی در زمینه احقاق خواسته ها و مطالبات مردم داشته باشند، چرا که نامزد شدن و انصراف دادن از ابتدا موفقیت و اعتباری را بهمراه نخواهد داشت.
هدف اصلی از انتخابات سیاسی، انتخاب نمایندگان مردم می‌باشد که به آن دموکراسی نمایندگی می گویند، اما نامزد شدن در انتخابات برای برخی از کاندیداها تنها نیتی را که دنبال نمی کند همان نماینده شدن است.
,برخی از نامزدها میدان انتخابات را تریبون آزادی برای نشان دادن خود می دانند، همان هایی که پا را فراتر می نهند و انگشت اشارت را به روی خود نگاه می دارند، و بعد از تبِ داغ برای نام نویسی به یکباره از این میدان، پا پَس می کشند.
,روزهای اول ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی، افرادی پا به عرصه این راه پرپیچ و خم می گذارند که می خواهند با ثبت نام اولیه در این انتخابات، خود را در چشم افراد و دیگران بزرگ جلوه داده و چند روزی نامِ خود را با رفتارهای خرق عادت و تقلیدی که دیگران و شخصیت های مشهور، از قبل به آن متوسل شده اند در سرتیتر اخبار و رسانه ها قرار دهند.
,رفتار این افراد به نوعی مصداق همان اعتماد به نفس کاذب بالا می باشد که در واقع همان اعتماد به نفس پایین است، با این تفاوت که فرد خود را بالاتر از آنچه که هست نشان می دهد.
,این افراد با وجود آنکه می دانند توانایی لازم را برای ورود به این عرصه ندارند ولی تلاش می کند با بزرگ و توانا جلوه دادن خود، نظر دیگران و اذهان را به خود جلب کند. به گونه ای هم رفتار می کنند که علاوه بر بزرگ نمایی، گویی از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و این اعتماد به نفس از توانایی های آنان ناشی شده است ولی درواقع اینگونه نیست.
,این دوگانگی در تظاهر رفتار بعضی از نامزدهای ثبت نامی نشان می دهد که شخصیت و توانایی آنها با هم، همخوان نیست و این افراد به نوعی می خواهند خود را آن گونه که نیستند نشان دهند، فقط بدلیل اینکه دیگران آن ها را ببینند و باور کنند.
,و در پایان باید گفت که، شایسته است کسانی وارد صحنه انتخابات شوند که علاوه بر دارا بودن قابلیت های علمی و عملی، توانایی و جسارت خاصی در زمینه احقاق خواسته ها و مطالبات مردم داشته باشند، چرا که نامزد شدن و انصراف دادن از ابتدا موفقیت و اعتباری را بهمراه نخواهد داشت.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه