راهکاری برای تقویت صنعت خودروی کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جهان، فارس نوشت: وضعیت صنعت خودروسازی کشور و راهکارهای برون رفت آن از چالش های موجود در راستای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی در دفتر مطالعات انرژی، صنعت و معدن مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی مورد بررسی قرار گرفت.

این دفتر در گزارش خود در این باره با اعلام این مطلب که هدف اصلی این مطالعه بررسی وضعیت صنعت خودرو، آسیب شناسی و ارزیابی و تحلیل استراتژی های برندهای معتبر و کشورهای مختلف و استفاده از تجارب آنها در شرایط پساتحریم و سال های برنامه ششم توسعه است، افزود: متدلوژی این تحقیق، کتابخانه‌ای و تحلیل محتوا بر اساس پایه آماری سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۳ می باشد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که از منظر شاخص های کلان از قبیل تولید ، ارزش افزوده، سرمایه گذاری، اشتغال، تراز تجاری و غیره، صنعت خودروسازی کشور از وضعیت مناسبی برخوردار نیست؛ رکود حاکم بر تولید و افت شدید تولید در سال های اخیر، کاهش به کارگیری ظرفیت تولید به سطح حدود ۴۰ درصد، روند نزولی سهم آن در ارزش افزوده بخش صنعت و تنزل آن از حدود ۲۰ درصد به ۱۰ درصد ، حجم پایین و غیرهدفمند تشکیل سرمایه عمدتا در دامنه ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ میلیارد ریال، اختصاص حدود ۶ درصد اشتغال بخش صنعت، افزایش حجم واردات خودرو به بیش از ۲/۴ میلیارد دلار و کاهش صادرات خودرو به حدود ۱۰۶ میلیون دلار در سال ۱۳۹۳ از مصادیق بارز آن است. ایران با تولید حدود یک میلیون دستگاه خودرو در سال ۲۰۱۴ در جایگاه هجدهم خودروسازی جهان قرار داشت و سهم آن از کل تولید جهانی خودرو حدود ۱/۲ درصد بود. کشورهای چین، آمریکا، ژاپن، آلمان، کره جنوبی و هند به ترتیب رتبه اول تا ششم تولید خودروی جهان را به خود اختصاص داده اند.

علاوه بر چالش اول و مهم صنعت خودرو مبنی بر دولتی بودن آن از لحاظ مالکیت و به خصوص مدیریت، یکی از چالش های اساسی که صنعت خودروی کشور با آن روبرو است مشکلات ساختاری و مدیریتی و دارا بودن شرکت های اقماری وابسته متعدد است که نه تنها باری را از دوش شرکت مادر و اصلی تولیدی برنمی دارد، بلکه با تحمیل فشار بر آن در قالب فروش خدمات و قطعات به صورت درصد اضافه بر قیمت تمام شده یا Cost Plus با نرخ های بسیاربالا به گونه ای عمل می کنند که به رغم زیانده بودن شرکت اصلی، دارای حاشیه سود بالا بوده و به نوعی تداعی کننده انتقال عمدی سود از شرکت اصلی به شرکت های تابعه وابسته است. همچنین هزینه های مالی زیاد شرکت های اصلی خودروسازی که در برخی مواقع به بیش از چند برابر سود خالص شرکت می رسند و عدم توازن بین تسهیلات دریافتی و سرمایه گذاری های انجام شده بر مشکلات شرکت های خودروسازی افزوده که رفع این مشکلات نیازمند اصلاحات ساختاری و مدیریتی است.

بررسی استراتژی و تجارب کشورهای مختلف نشان می دهد که استفاده از پلتفرم مشترک و توسعه آن در مقیاس جهانی ، ادغام خودروسازان با هدف ارتقای قدرت رقابت پذیری، تقویت و ارتقای صنعت قطعه سازی در مقیاس جهانی، توسعه همکاری های خارجی و توان تکنولوژی در تولید خودرو و در نهایت اتصال به شبکه تولید و توزیع جهانی از مهمترین جهتگیری های کشورهای موفق در زمینه صنعت خودرو می باشد. رویکرد کلی برندهای معتبر خودروسازی جهان طی سال های اخیر عمدتا به سمت تولید خودروهای دیزلی و هیبریدی با مشخصه های کاهش آلایندگی، کاهش مصرف سوخت و افزایش راحتی و ایمنی گرایش داشته که از مصادیق بارز آن تولید خودروهای دیزلی و هیبریدی به ترتیب در کشورهای اروپایی و ژاپن می باشد.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: خصوصی سازی واقعی با واگذاری کامل حاکمیت، مدیریت و سرمایه گذاری ، اصلاح ساختار تولید و بهبود در مدیریت منابع، کاهش هزینه های مالی و سربار، استفاده از رویکرد صادرات خودرو و قطعه ، افزایش سرمایه گذاری در مراکز تحقیق و توسعه، افزایش قدرت رقابت پذیری و توسعه همکاری های خارجی، استفاده از تکنولوژی های روز دنیا، تولید خودروهای کم مصرف در چارچوب موازین اصلاح الگوی مصرف انرژی و طراحی و تقویت سیستم های نظارت دقیق بر استاندارد خودروهای تولیدی از مهمترین راهکارهای تقویت صنعت خودروسازی کشور از طریق اجرای بندهای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی می باشد.

انتهای پیام/