به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سردبیر پایگاه خبری فاروج نوشت، خیلی دور نرویم در همین نزدیکی ها، در کوران ترکیه از توابع شهرستان فاروج، یکی از همین قدیمی ها در آن همچون نگینی می درخشد، استاد رضا کوهستانی، پیشکسوت موسیقی مقامی دوتار است که ٧٩ سال سن دارد و بیش از ٦٠ سال است که در این رشته فعالیت می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری فاروج,گوش های استاد سنگین شده است وبرای دیدن لبخند وشنیدن صحبت های شیرینش ناگزیرید حرف هایتان را فریاد کنید.
این استاد موسیقی مقامی شهرستان در روستای کوران ترکیه از توابع شهرستان فاروج با شغل آهنگری به رغم کهولت سن به سختی گذران زندگی می کند پیگیری های یکی از شاگردان وی برای بیمه شدن این هنرمند هنوز به نتیجه ای نرسیده است، وبا شرایط فعلی صندوق حمایت از هنرمندان و نویسندگان دیگر امیدی هم به عضویت در آن برای این هنرمند نیست، پرونده مستمری بگیری این هنرمندهم روی میز یا زیر میز باز مانده است.
اما این روزها استاد کوهستانی نه صدای پتک هایش را در کنارکوره آهنگریش می شنود، نه نوایی که از سر دلتنگی می نوازد.
استادی، که نگرانیش ریشه هاست، ودغدغه جدی اش، سطحی نگری ها به حوزه موسیقی مقامی است، کسی که هرآهنگی را که می نوازد، ریشه وقصه تاریخی ساخت آن را هم تعریف می کند ومعتقد است که علاقمندان موسیقی مقامی باید تاریخ را خوب بدانند چرا که آهنگ ها موسیقی مقامی برگرفته از تاریخ مردمان سرزمین مان است.
او که هنر موسیقی را برگرفته از روح وجان هنرمندان می داند.
نگاه همه دلسوزان عرصه فرهنگ به دست کسانی است که همتی بلند وسینه ای فراخ برای حفظ گنجینه های فرهنگی دارند، تا این هنرمند وصنعتگر با شنیدن نوای دلنشین سازش، گذر عمر داشته باشد.
کم نیستد استادان بی ادعایی که در گوشه وکنار شهر در عزلت وتنهایی روزگار سپری می کنند وکاش پیش ازاینکه ، تیترهایی همچون چارق دوز قدیمی استان را پررنگ کنیم شاهد تیترهایی از جمله،بهبود شرایط زندگی استادان قدیمی استان، ایجاد فرصت هایی برای انتقال داشته ها وتجربه های آنان به نسل جدید و... داشته باشیم.
انتهای پیام/رض
گوش های استاد سنگین شده است وبرای دیدن لبخند وشنیدن صحبت های شیرینش ناگزیرید حرف هایتان را فریاد کنید.
,این استاد موسیقی مقامی شهرستان در روستای کوران ترکیه از توابع شهرستان فاروج با شغل آهنگری به رغم کهولت سن به سختی گذران زندگی می کند پیگیری های یکی از شاگردان وی برای بیمه شدن این هنرمند هنوز به نتیجه ای نرسیده است، وبا شرایط فعلی صندوق حمایت از هنرمندان و نویسندگان دیگر امیدی هم به عضویت در آن برای این هنرمند نیست، پرونده مستمری بگیری این هنرمندهم روی میز یا زیر میز باز مانده است.
,اما این روزها استاد کوهستانی نه صدای پتک هایش را در کنارکوره آهنگریش می شنود، نه نوایی که از سر دلتنگی می نوازد.
,استادی، که نگرانیش ریشه هاست، ودغدغه جدی اش، سطحی نگری ها به حوزه موسیقی مقامی است، کسی که هرآهنگی را که می نوازد، ریشه وقصه تاریخی ساخت آن را هم تعریف می کند ومعتقد است که علاقمندان موسیقی مقامی باید تاریخ را خوب بدانند چرا که آهنگ ها موسیقی مقامی برگرفته از تاریخ مردمان سرزمین مان است.
,او که هنر موسیقی را برگرفته از روح وجان هنرمندان می داند.
,نگاه همه دلسوزان عرصه فرهنگ به دست کسانی است که همتی بلند وسینه ای فراخ برای حفظ گنجینه های فرهنگی دارند، تا این هنرمند وصنعتگر با شنیدن نوای دلنشین سازش، گذر عمر داشته باشد.
,کم نیستد استادان بی ادعایی که در گوشه وکنار شهر در عزلت وتنهایی روزگار سپری می کنند وکاش پیش ازاینکه ، تیترهایی همچون چارق دوز قدیمی استان را پررنگ کنیم شاهد تیترهایی از جمله،بهبود شرایط زندگی استادان قدیمی استان، ایجاد فرصت هایی برای انتقال داشته ها وتجربه های آنان به نسل جدید و... داشته باشیم.
,انتهای پیام/رض
,]
ارسال دیدگاه