به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، در تاریخ این مرز و بوم همواره می‌توان نام و نشانی از زنانی فداکار یافت که در راه اعتلا و سربلندی اسلام عمر خود را صرف کرده‌اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن,در آران و بیدگل شاید در این عرصه، نامی والاتر از حاجیه خانم منیره یوسفیان نتوان سراغ گرفت. کسی که با صرف عمر خود در ترویج کلمه‌ی حق، پایه گذار بنایی رفیع شد که هنوز مهد تربیت شاگردان مکتب حضرت زینب(س) است.
,حاجیه خانم منیره یوسفیان در سال ۱۳۳۲ در شهرستان آران و بیدگل به دنیا آمد. وی در شش سالگی فراگیری قرآن را آغاز کرد. در سال ۱۳۴۸ با حسین صانعی ازدواج کرد. سنگینی بار اداره‌ی خانواده سبب شد وی تحصیلات حوزوی خود را ناتمام بگذارد، هرچند تحصیل علم را رها نکرد و تا پایان عمر مطالعات دینی خود را ادامه داد.
,قبل از پیروزی انقلاب، ورود به عرصه‌های تبلیغی بسیار دشوار بود. با این حال حاجیه خانم یوسفیان به این عرصه قدم گذاشت و با تلاش‌هایی پی‌گیرانه، شش ماه قبل از پیروزی انقلاب با خرید قطعه زمینی مقدمات ساخت مرکزی برای برگزاری جلسات دینی خواهران را فراهم کرد. بدین ترتیب آرزوی دیرین وی در تاسیس مرکزی تربیتی برای بانوان شهر محقق شد و پایه‌های اولیه‌ی تاسیس موسسه فرهنگی زینبیه بنیان نهاده شد.
,این مرکز در سال ۱۳۶۳ به صورت رسمی به نخستین مرکز تخصصی فعالیتهای مذهبی بانوان در آران و بیدگل تبدیل شد. حاجیه خانم یوسفیان همواره می‌گفت: «در عالم رویا پیشرفت کار [مجموعه‌ی زینبیه] را به من نشان دادند و گفتند در آینده مرکز مهمی خواهد شد، حتی مهم تر از آن چه اکنون هست.»
,با وجود آن که در اوایل کار مجموعه‌ی زینبیه، روضه خوانی زنان به دلایل عرفی کار مرسومی نبود، حاجیه خانم یوسفیان در جلسات هفتگی دوشنبه‌ها به ذکر مصیبت اهل بیت(ع) می‌پرداخت و این کار را افتخاری برای خود عنوان می‌کرد.
,در زمان دفاع مقدس و پس از آن، حاجیه خانم با برگزاری جلساتی در گرامیداشت یاد و خاطره‌ی شهدا، موجبات تسکین مادران و همسران شهدا را فراهم می‌کرد و نقش عمده‌ای در پشتیبانی زنان فداکار آران و بیدگل از مردان غیور این خطه داشت. بی دلیل نبود که پس از سال‌های دفاع مقدس، آران و بیدگل از دیگر شهرهای کشور در تقدیم شهدای سرافراز پیشی گرفت و صاحب رتبه‌ی نخست ایثارگری شد.
,پس از سال‌های جنگ تحمیلی، حاجیه خانم یوسفیان گسترش مجموعه‌ی زینبیه را هدف اصلی خود قرار داد و با تلاش‌های پی‌گیر و مداوم موفق شد در سال ۱۳۷۳ موسسه‌ی فرهنگی عبادی زینبیه را به عنوان مرکزی برای هدایت و برنامه ریزی فعالیتهای فرهنگی بانوان شهرستان بنیان نهد. ۱۰ سال پایانی عمر پربرکت حاجیه خانم یوسفیان صحنه‌ی تلاش‌های جهادگونه برای اعتلای فرهنگ اسلامی در بین بانوان آران و بیدگل بود.
,تأسیس درمانگاه زینبیه به منظور گسترش فعالیتهای درمانی و مردمی در سال ۱۳۷۲، تأسیس حوزه علمیه خواهران به منظور تربیت شاگردانی تحصیل کرده و مؤمنه برای نشر معارف اسلامی در سال ۱۳۷۳، تأسیس شرکت تعاونی فرهنگی خدماتی زینبیه در راستای خدمات چاپ و نشر در سال ۱۳۷۴، تأسیس مهد قرآن کریم در سال ۱۳۷۵ و پایه گذاری ۸ پایگاه مذهبی در سطح شهرستان و روستاهای اطراف از جمله تاسیس مجتمع فرهنگی مذهبی فاطمیه خواهران و درمانگاه خیریه‌ی فاطمیه از جمله اقدامات وی بود.
,در سال‌های پایانی عمر ایشان، رنج بیماری نیز بر دشواری‌های اداره‌ی موسسات فرهنگی افزوده شد. با این حال این بانوی فرهیخته و مخلص، همواره بیماری را از الطاف الهی بر می‌شمرد که موجب رابطه‌ای قوی تر با پروردگار و اولیای الهی می‌شود. در نهایت حاجیه خانم یوسفیان در حالی که با وجود شدت درد در حال ذکر صلوات بود دعوت حق را لبیک گفت و در نوزدهم رمضان ۱۴۲۰ ق.، مصادف با هفتم دی ماه ۱۳۷۸ خورشیدی به دیار باقی شتافت.
,مراسم تشییع پیکر این بانوی بزرگوار به یکی از باشکوه ترین خاطرات تاریخ شهر تبدیل شد. در این مراسم هزاران تن از مردم شهرستان که سوگوار شهادت امیرالمومنین بودند حضور یافتند تا از زحمات این بانوی فداکار در اعتلای حق قدردانی کنند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه