ارتباط دانشجویان با روحانیون بیشتر از قبل شده است/ طلبه و دانشجو باید برای خدمت تلاش کنند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان بیدار؛ یکی از خجسته ترین پیامدهای انقلاب اسلامی، وحدت حوزه و دانشگاه است که به دلیل شهادت آیت اللّه مفتح در بیست و هفتم آذرماه، این روز به نام روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گذاری شده است. این طرح و آرمان بلند دانشگاه و حوزه را برای تلاش مشترک به سوی هم کشاند و در فضای سیاسی آن زمان، باب مشارکت و وحدت حوزه و دانشگاه را باز کرد.

حجت الاسلام والمسلمین علیرضا محبی یکی از طلاب جوان مدرسه صدر بازار اصفهان است که برای ترویج و تبلیغ معارف اهل بیت علیهم السلام این روزها در سطح یک حوزه درس می خواند. او بر منبر وعظ و خطابه می نشیند و در امور فرهنگی مساجد پیش قدم است. به مناسبت روز وحدت حوزه و دانشگاه گفتگویی با این طلبه جوان بسیجی داشتیم که در ادامه خواهید خواند:

 ۲۷ آذرماه برای شما تداعی کننده چه روزی است؟
برای پیشرفت جامعه دو بال لازم است که اگر در کنار یکدیگر قرار بگیرند اثرگذاری بیشتری خواهند داشت. حوزه و دانشگاه این دو بال هستند. قبل از پیروزی انقلاب دانشگاه ها تنها به مباحث علمی می پرداختند و از اخلاق در دانشگاه خبری نبود اما مباحث اخلاقی به خوبی در حوزه آموزش داده می شد و علاوه بر این در آن زمان دانشگاهیان، حوزه را قبول نداشتند و به همین ترتیب روحانیون از جامعه دانشگاهی دور بودند تا اینکه پس از پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی به دلیل شهادت آیت الله مفتح در ۲۷ آذر سال ۱۳۵۸ این روز عنوان روز وحدت حوزه و دانشگاه نامیده شد و پس از آن حوزویان توانستند در دانشگاه ها ورود پیدا کنند و معارف اسلامی را برای دانشجویان بازگو کنند.

برای حفظ این وحدت چه باید کرد؟
راهکارهای حفظ وحدت حوزه و دانشگاه زیاد است و برای رسیدن به این مهم لازم است تا از پتانسیل نسل جوان در ترویج معارف استفاده شود و همچنین مطالب دینی در اختیار دانشجویان قرار گیرد تا آن ها با روح تعالیم دینی بیشتر از پیش آشنا گردند.

به نظر شما آیا این وحدت در شرایط کنونی جامعه کمرنگ نشده است؟
خیر، به نظر من وحدت حوزه و دانشگاه با کتاب هایی از قبیل کتب شهید مطهری بیشتر هم شده است، اگر نیک بنگریم درخواهیم یافت که بیشترین ملاقات ها و دیدارهای رهبر معظم انقلاب طی سال های اخیر با دانشجویان بوده است و امروزه نسل جوان دانشجو تعامل خوبی با روحانیون دارند کما اینکه در حال حاضر ارتباط روحانیون با نسل جوان و دانشجو بیشتر از گذشته است چرا که وقتی شبهات زیادتر می شوند نیاز به متخصص دینی برای پاسخگویی بیشتر خواهد شد و جوانان برای رفع شبهات خود به طور فراگیری به کارشناسان دینی مراجعه می کنند.

به نظر شما رسالت یک دانشجو و رسالت یک طلبه کدامند؟
هر کس بر اساس استعداد و ظرفیت خود در جامعه اثرگذار است، دانشجو باید متخصص شود تا امر دنیای مردم را سازماندهی کند و طلبه پزشک روح است تا درمان مریضی های روحی مردم و امر دنیا و اخرت مردم را اصلاح کند؛ در واقع کسی که بتواند امر آخرت مردم را اصلاح کند می تواند امر دنیایی آن ها را نیز اصلاح کند و به طور کلی رسالت دانشجو و طلبه یکی است. هر دو برای خدمت باید تلاش کنند.

امروزه نسل جوان و به ویژه دانشجو چقدر به نصایح روحانیون دلسوز و آگاه عمل می کنند؟
برخی از مردم جامعه ما رب انار را نشناخته و از خاصیت آن بی خبرند و بنا بر این از این ماده غذایی استفاده نمی کنند؛ در همین رابطه برخی از مردم و به ویژه نسل جوان از تاثیر و کار روحانیون بی خبر و نا آگاهند و لذا کمتر به سراغ ان ها می روند. اما بهترین روش این است که طلبه خود به سمت دانشجو برود مانند طبیبی که خود برای دوای درد بیمار می شتابد.

در زندگی طلبگی چه چیزهایی برای شما مهمترند؟ در کنار طلبگی به چه کارهایی مشغولید؟
برای من تربیت نسل جوان اهمیت دارد و برای جلسات پرسش و پاسخ دانشجویی حاضر می شوم و به دانشجویان مشاوره می دهم. یک پای ثابتم در دانشگاه های غیرانتفاعی و پیام نور خوراسگان است اما در دانشگاه های دولتی نیز چند باری برای مشاوره دادن و پاسخ به پرسش های دانشجویان رشته مهندسی رفته ام. در ارتباطات خودم و دانشجویان سعی می کنم که برای بار اول با آن ها دوست شوم و کم کم با شنیدن انتقادات و گلایه های آن ها به سراغ پاسخ دادن به سوالات و شبهاتشان بروم.
البته بعضی جوانان سراغ روحانیون نمی آیند چون تصویر درستی از طلبه و روحانی در ذهنشان نیست اما تعداد قابل توجهی از آن ها که عمدتا مذهبی تر هستند با روحانیون ارتباط خوبی دارند؛ عده ای هم در گروه خاکستری ها هستند و لازم است که آن ها را از چالش های ذهنیشان رها کرده و به سمت دین جذب کنیم که این دسته افراد غالبا اهل متلک انداختن به روحانیون نیز هستند.

برنامه شما برای آینده چیست؟
اهداف کلی و جزیی دارم اما اهداف جزیی همان نشر معارف اهل بیت علیهم السلام است تا حقیقت موجود در عالم را به گوش همه برسانیم. برای تبلیغ دینی گاهی وظیفه انسان اقتضا می کند که در مسئولیت های کلان خدمت کند و گاهی اقتضا می کند که یک طلبه معمولی در مسجد بماند.

یکی از شیرین ترین و یکی از تلخترین خاطرات خود را در طول مدت طلبگی برایمان نقل کنید؟
خاطراتی که من در این مدت دارم همه شیرین هستند اما شیرین ترین آن ها مربوط به جوانی می شود که در دانشگاه با روحانیت ارتباط مثبتی نداشت اما به لطف خدا با او آشنا شدم که اهل پارتی رفتن و مجالس مختلط بود و معتقد به هیچ چیزی نبود، او شبهات خود را برای من مطرح می کرد و گاها توهین هم به من و بزرگان حوزه می کرد اما من با صبوری به او پاسخ می دادم و او رفته رفته نمازخوان شد. من از اینکه بتوانم کسی را به راه مستقیم هدایت کنم بسیار خشنود می شود و به این نتیجه رسیده ام که همه انسان ها به دنبال خوبی و خیر هستند اما برخی راه را اشتباه می روند و کسی را ندارند که آن ها را راهنمایی کند؛ باید در نظر گرفت که در این عالم کسی نیست که عاقبت به شری را علاقه مند باشد.

اگر سخنی از قلم افتاده است، آن را بیان کنید؟
گاهی در خیابان به افرادی برخورد می کنیم که فکر می کنیم اعتقاد به هیچ چیزی ندارند اما برخی از همین جوان ها در مجالس و هیئات مذهبی برای اهل بیت کار می کنند.
انسان ها فطرتا دین را دوست دارند اما باید درست دین را به ان ها آموخت و در همین رابطه امام رضا علیه السلام فرموده اند که خدا رحمت کند کسی را که امر ما را احیا کند و فرمودند امر ما معارف ما را یاد بگیرد و به دیگران نیز بیاموزد چرا که مردم اگر زیبایی کلام ما را بفهمند تبعیت می کنند.

از اینکه وقتتان را در اختیارمان قرار دادید سپاسگزاریم.

انتهای پیام/