به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، مازندران دارای بیشترین تراکم جمعیتی در کشور است و جمعیت 3میلیون و 300هزار نفری خود را در 22 شهرستان و 52 شهر اسکان داده و این یعنی، استان به معنای کامل کلمه، کلانشهر مازندران.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,در چنین استانی که فاصله شهرهای آن گاهی کمتر از 5 کیلومتر و حداکثر 20 کیلومتر است، سخن گفتن تعصب‌آمیز از شهر خود و تقاضای تجمیع امکانات در آن، سخن منطقی و قابل قبولی نیست و آهنگ ناموزنی است که هرازچندگاه حتی از سوی مسئولان ارشد این استان ساز می‌شود که ای کاش مسئولان مازندران، مسولانه‌تر در این زمینه رفتار می‌کردند.
نباید با دامن‌زدن به این بخشی‌نگری جغرافیایی، تنش بوجود آورد و تعصبات دیگران را برانگیخت.
اینکه می‌فرمایند باید شأن و شخصیت مرکز استان را حفظ کرد، درست، اما آیا براستی حفظ شخصیت مرکز استان به این است که همه امکانات و امتیازات را باید برای این شهر خواست یا اینکه در جهت توزیع صحیح این فرصت‌ها بین شهرهای دارای ظرفیت پاسخگویی، مدیریت کرد و اتفاقاً، صیانت از شخصیت مرکز استان، به رعایت این مراتب منصفانه و بزرگ‌منشانه است.
رویداد بزرگ فرهنگی مازندران که همان نمایشگاه کتاب است و با تلاش مسئولان اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران امسال به‌صورت بین‌المللی!! دایر شده، نیازمند نگرش کلان و فارغ از بخشی‌نگری‌هایی مانند ساروی ـ بابلی؛ غربی ـ شرقی است.
نمایشگاه کتاب مازندران امسال در حالی بین‌المللی!! برگزار می‌شود که تداوم برپایی این رویداد فرهنگی منهای بین‌المللی بودنش در یک سوله بخش خصوصی همچنان ادامه دارد و مکانی که به‌عنوان نمایشگاه دائمی بین‌المللی انتخاب شده بود، در ذیل همین نگرش‌های بخشی‌نگرانه، همچنان خاک می‌خورد.
برپایی نمایشگاه کتاب آن هم در قامت بین‌المللی، نیازمند ساز و کار ویژه و اعتبارات و هزینه‌های خاص خود است و بقول علماء، باید مقتضیات موجود و موانع مفقود شود تا بتوان به نمایشگاه حداقلی با نام "بین‌المللی" دست یافت.
برپایی نمایشگاه کتاب در مکانی که موقت است و متأسفانه تدوام در برپایی این نمایشگاه بزرگ در کیلومتر هفت جاده ساری به نکا و تأکید بر برگزاری نمایشگاه کتاب در این مکان به‌دلیل آنکه باید نمایشگاه مازندران در مرکز استان برگزار شود حتی به قیمت هدررفت بودجه فرهنگی استان برای آماده‌سازی مکانی نامناسب، اصلاً خوشایند مازندران یکپارچه و استانی که بیشتر باید یک کلانشهر به‌دلیل پیوستگی شهرهایش دیده شود، نیست.
تأکید بیش از اندازه و البته شاید غیرمنطقی بر اینکه فلان مکان یا فلان رویداد باید در مرکز، شرق و یا غرب مازندران بدون درنظر گرفتن امکانات، ظرفیت و حتی موقعیت جغرافیایی، می‌تواند طبلی باشد برای کوبیدن جداسازی و بخشی‌نگری‌ها در مازندران که البته این دیدگاه نه نخستین باری است که در استان رخ می‌نمایاند و نه آخرین باری است که دیده می‌شود.
نمونه‌های آن را به وفور در مازندران دیده‌ایم، تأکید بر نام‌گذاری فرودگاه دشت‌ناز به نام ساری با توجه به قرار داشتن در محدوده جغرافیایی میاندورود بعد از شهرستان شدن این منطقه، درگیری‌های رسانه‌ای مبنی بر اینکه بابل یا ساری فقط یک کدام‌شان شهر بهارنارنج ثبت شود.
دیدگاه بابلی و آملی و یا غرب مازندران و شرق مازندران گفتن همه و همه سازهای ناکوکی است که شنیده می‌شود و این بار نیز شاید در گشایش نمایشگاه بین‌المللی کتاب مازندران به‌جای دایر شدن در خانه اصلی و مناسب خود، در مکانی که قامت نمایشگاه را ندارد اما گشایش آن را در این مکان هرسال شاهد هستیم و البته امسال با وعده‌ای که مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران داد، سال آینده این نمایشگاه در خانه خودش دایر می‌شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه