کشاورزان چشم به راه دست های دولت/لزوم دادن بسته حمایتی به کشاورزان قبل از کاشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، برهمین اساس برخی تولیدات زمینی و باغی ایران در سطح جهان دارای رتبه های برتر است.

پتانسیل های برتر ایران در زمینه کشت و کشاورزی با توجه به آب، خاک، هوا و تنوع زیستی که وجود دارد منحصر به فرد بوده و بر همین مبنا هر نقطه از خاک کشور ما برای کشت یک نوع از محصولات شاخص و دارای ارزش است.

شمال تا جنوب، غرب تا شرق ایران را چهار فصل آب و هوایی و خاکی متنوع تشکیل داده است که زمینه مناسبی برای کشت و برداشت انواع محصولات غذایی و دارویی است.

از کاشت انواع مرکبات، طلای سرخ، غلات، گندم، گردو، توت فرنگی گرفته تا محصولات زیرخاکی مثل سیب زمینی همگی ارمغانی از دل خاک های غنی ایران زمین است که در کل تنها 12 درصد از خاک کشور را هم به خود اختصاص داده اند.

کم آبی و بی برنامگی دولت در اهدای بسته پیشنهادی به کشاورزان همه و همه از جمله مواردی است که سالیان اخیر منجر به از رونق افتادن بازار کشت و کال کشاورزان شده و در نهایت هیچ سودی برای کشاورز به جای نمی گذارد.

خشکسالی های پیاپی، آفات و امراض گیاهی، عدم توزان عرضه و تقاضا، نبود بازار مناسب همراه با افزایش قیمت برق کشاورزی، هزینه های خرید و تعمیر ادوات و افزایش نجومی قیمت نهاده های کشاورزی بدون هیچ بسته حمایتی و بدون اختصاص هیچ یارانه ای به این بخش مولد، از مهم ترین چالش ها و مشکلات کشاورزان ایرانی است.

دادن برنامه و بسته های کشاورزی در راستای تعیین نوع کشت، مقدار و شرایط نگهداری بر اساس خاک و زمین کشاورزان در راستای اهداف و نیازهای کشور، برنامه های مناسب برای تهیه و کاشت محصولات مورد نیاز و سودآور که باید قبل از صرف هزینه های زیاد به کشاورزان داده شود تا در نهایت خسارات بخش کشاورزی را کاهش دهد.

کردستان از جمله استان‌هایی است که علیرغم دارا بودن ظرفیت‌های کافی، نتوانسته است کشاورزی خود را تا حد ممکن رونق بخشد، و کشاورزان در صورت توان لازم است که با حمایت های که از دولت می گیرند برای رونق دادن به بخش کشاورزی خود همت کنند.

تلاش برای جلوگیری از خسارات و زیان به کشاورزان کاری جهادی است که باید دولتمردان تدبیر و امید در راستای آن همت و تلاش واقف داشته باشند.

برنامه ریزی برای جلوگیری از خسارت به کشاورزان تنها با دادن برنامه مناسب قبل از شروع زمان کشت امکان پذیر است.

در کشور ایران علیرغم اینکه سرمایه انسانی تحصیلکرده و زیادی وجود دارد اما تاکنون در سرمایه گذاری بخش کشاورزی موفق نبوده است.

ایجاد زنجیره ی کامل و برنامه ریزی شده از تولید با در نظر گرفتن مزیت‌های نسبی و توجه به شرایط جغرافیایی، اقلیمی یکی از راه حل‌های پایدار کردن اقتصاد در بخش کشاورزی است که نیاز به توجه بیشتر دارد.

امروزه و با وجود دو سرمایه عظیم زمین و نیروی انسانی، کشاورزی در ایران نتوانسته موجب پایداری صرفه اقتصادی در این بخش شود.

دست های خسته و پینه بسته و جیب خالی کشاورزان همچنان کماکان سابق بر جای خود باقی است.

در صورت رفع یا حتی کاهش معضلات این بخش، به برکت وجود اراضی و دشت های وسیع و حاصلخیز در سرزمین و جغرافیای این کشور، بی تردید می توانیم با تکیه بر توانایی ها و ظرفیت های موجود و تبدیل آنها به پتانسیل های قوی به یکی از کشورهای صادر کننده ی محصولات کشاورزی و باغی تبدیل شویم.

با دادن بسته حمایتی و برنامه ریزی شده برای کاشت محصول از سوی دولت به کشاورزان قطعا اتفاقا ناگواری چون مازاد محصولات کشاورزی به وجود نخواهد آمد و 1700 تن مواد غذایی از محصولات کشاورزی به دلیل تنظیم بازار امحا نمی شود که در نهایت جزء تخریب روحیه اسلامی مدیران و مسئولان کشوری و به تاراج رفتن مال کشاورزان هیچ سود دیگری نداشت.

قطعا یکی از مزایا و از بهترین نتایج اجرای این برنامه از سوی کارشناسان بخش های مختلف در دولت تدبیر و امید، سود دهی به بخش اقتصادی کشور و جبران دست رنج کشاورز خواهد بود.

انتهای پیام/