به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود بدون شک پیشرفت علمی از شرایط اصلی و مهم در توسعه اجتماعی، اقتصادی و تمدنی است و همه سیاست مداران و اهل علم نیز به آن اعتراف می کنند. اما در چگونگی این پیشرفت و ملاک و معیارها و شاخص های آن اتفاق نظری وجود ندارد. وقتی اصطلاح تولید علم در زبانها افتاد یکی از محققان کشور فریاد برآورد و گفت: تمرکز بر تولید علم فواید فراوانی دارد اما من می ترسم که پیشرفت علم را با تولید بیشتر مقاله اشتباه بگیرید و تمام هم خود را مصروف افزایش تعداد مقالات و پرداختن به شرایط صوری و ظاهری و تشریفاتی چاپ و انتشار آنها کنید. پیشرفت علم با تولید علم یکی نیست!!!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود ,محمد عبد السلام در کتاب شکوفایی علم در جهان اسلام نوشته است: « ... حداقل تا جایی که به فیزیک مربوط می شود، سهم جامعه اسلامی در مقایسه با معیارهای بین المللی در حدود یک دهم از لحاظ کمیت و یک صدم از لحاظ خلاقیت علمی در تولیدات پژوهشی است ». آنچه در این مقایسه بسیار مهم می نماید تنها عقب ماندگی علمی جامعه اسلامی نیست، بلکه تفاوت فاحش میان درصد کمی و کیفی تولیدات علمی و پژوهشی است.
,رشد چشمگیر وضعیت علمی ایران در دهه گذشته نسبت به جامعه اسلامی
, رشد چشمگیر وضعیت علمی ایران در دهه گذشته نسبت به جامعه اسلامی ,اگر چه وضعیت علمی ایران در دهه گذشته نسبت به جامعه اسلامی رشد چشمگیری کرده است اما باید بپذیریم که هنوز در ابتدای راهی بس طولانی و سخت قرار داریم و در صورت اهمال کاری و بی توجهی خسارات زیانباری برای آینده کشور رقم خواهد خورد.
,بی توجهی به سیاست گذاری علمی و سیاسی کردن علم و دانشگاه آینده کشور را به مخاطره اندازد
, بی توجهی به سیاست گذاری علمی و سیاسی کردن علم و دانشگاه آینده کشور را به مخاطره اندازد,بی توجهی به سیاست گذاری علمی از سویی و سیاسی کردن علم و دانشگاه شاید بیشتر از تمامی خسارات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آینده کشور را به مخاطره اندازد.
,چندی پیش در جلسه ملاقات مسؤولان دانشگاه ها و پژوهشگاه ها با رهبر معظم انقلاب، محمد فرهادی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت یازدهم گزارشی را از پیشرفت علمی در حضور حضار قرائت نمود و پس از پایان گزارشِ وی، رهبر معظم انقلاب تذکراتی را فرمودند که به سه مورد آن در ذیل اشاره شده است:
,الف)البتّه گزارشهایی که آقایان دادند، بخصوص گزارشی که آقای دکتر فرهادی دادند، گویا این جور از این گزارش، انسان استفاده میکند که همه‌ی آن چیزهایی که جزو آرزوها و مطالبات ما است، اینها در دانشگاه تحقّق پیدا کرده؛ ... منتها باید خروجی‌ها را نگاه کرد. بنده بتدریج آدم با تجربه‌ای شده‌ام در این مسائل گزارش‌گیری؛ گزارشها صرفاً آن چیزی که در گزارش به بنده یا به مدیر ارشد ارائه میشود، نیست؛ ... اگر ما بخواهیم واقعیّتها را درست بفهمیم، بایستی برویم میدانی نگاه کنیم؛ یعنی مثلاً فرض کنید [گزارشی که] آقای دکتر فرهادی در زمینه‌ی علم و در زمینه‌ی تحقیق و پژوهش و پارک [فنّاوری] و کارهای دینی و ارزشی و مانند اینها ذکر کردند؛ واقعاً بروند میدانی نگاه کنند؛ ببینند چقدر از این آرزوها و این گزارشها روی زمین وجود دارد؛.... همین ها بایستی تحقّق پیدا کند؛ امّا صِرف اینکه «میخواهیم بکنیم» یا « دستور داده‌ایم که بشود» یا « گزارش شده است که این شده است»، کافی نیست. اگر به این جور گزارشی انسان دل‌خوش بکند، بعد یک وقت چشم باز میکنیم می‌بینیم که فاصله ی واقعیّت با آنچه ما خواسته‌ایم زیاد شده.
,ب) ایشان در ادامه با تأکید بر مسئله تحقیقات علمی نافع و لازم برای امروز و آینده کشور بر تشخیص نیازمندی علمی برای سالهای آینده و ضرورت شروع پژوهش های مورد نیاز برای آن از امروز تأکید می نمید و بیان می دارد: الان به من گزارش میدهند که بسیاری از همین مقالاتی که گفته شد -که خب تعداد مقالات زیاد است- به درد کشور نمیخورد؛ یعنی کار تحقیقی‌ای مقاله‌نویس انجام داده امّا مفیدِ برای کشور نیست؛ یا مفیدِ برای هیچ‌کس نیست، یامفیدِ برای آن شرکت خارجی‌ای است که به نحوی سفارش‌دهنده‌ی این مقاله است؛ شاید خود صاحب مقاله هم نداند که سفارش دهنده‌ی این مقاله کیست! به نفع او است. این فایده ندارد. حتّی پایان‌نامه‌های دکتری -این‌جور که به من گزارش کرده‌اند؛ من نمیخواهم تکیه کنم و حتماً بگویم این جور است- به من این‌جور گزارش کرده‌اند که با نگاه خوش‌بینانه، ده درصد پایان‌نامه‌های دکتری به درد مسائل کشور میخورد!!!
,ج) یک موضوع دیگری که عرض بکنیم، مسئله‌ی کیفیّت آموزش عالی است. ما از لحاظ کمیّت پیشرفتهای خوبی داشتیم [ولی] از لحاظ کیفیّت نقایصی وجود دارد؛ شاخص باید معیّن بشود برای کیفیّت. البتّه در دنیا شاخصهایی هست، منتها این شاخصها لزوماً منطبق با نیازهای ما نیست؛ بعضی از شاخصهایشان خوب است، بعضی از شاخصهایشان منطبق با نیازهای ما یا با واقعیّات کشور ما نیست. باید مسئولین وزارت علوم بنشینند و خودشان شاخصهایی را برای پیشرفت کیفیّت مشخّص کنند.
,در پایان این نوشتار را با ذکر چند سوال به پایان می برم:
,1- مسؤولیت سامان بخشی به مسایل و مشکلات در حوزه پیشرفت علمی کشور با کیست؟
,2- نسبت به رکود علمی کشور ( برابر آمار بین المللی) در دوسال اخیر چه کسی پاسخگوست؟
,3- چه زمانی سیاست های علمی مطرح شده توسط رهبری جای علم سیاست زده را خواهد گرفت؟
,یادداشت از حسین رجبی
,پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود
, پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود ,انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه