یک روز زندگی با ویلچر یا عصا را تصور کنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  پایگاه خبری فاروج،  فاطمه، فهیمه و.. زیادی هستند که شاید ماه ها، وحتی سال هاست که جز رنگ دیوار اتاقشان رنگ دیگری را ندیده اند.

بیایید پیش از هر سخنی راجع به مناسب سازی فضاهای شهری جهت استفاده معلولان، تنها دقایقی روی یک ویلچر بنشینیم و در خیابان نزدیک محل سکونت یا کار خود حرکت کنیم یا فقط برای چند لحظه چشمان خود را ببندیم و در پیاده رو قدم بزنیم. همین چند دقیقه و ثانیه کافیست تا متوجه سختی رفت وآمد معلولان و جانبازان در گوشه و کنار این شهر شویم.

برای شهروندان دارای محدودیت های حرکتی از یک سو موانع داخل پیاده روها زیاد است و از سوی دیگر دسترسی و یکپارچگی میان معابر وجود ندارد. ساختمان های شهرمان فقط برای افراد فاقد معلولیت احداث شده وارتفاع دستگاه های عابربانک با شرایط یک ویلچرنشین همخوانی ندارد.

راه زیادی برای تبدیل کردن شهر و ساختمانهایش به شهری مناسب برای معلولان در پیش داریم و این استاندارد سازی کار پیچیده ای نیست.

بیائید با هم تلاش کنیم تا مناسب سازی برای معلولان به پیوست اجتماعی و فرهنگی تمامی پروژه ها تبدیل شود و بدانیم که تا این اتفاق نیفتد، کاری پیش نخواهد رفت.

معلولیت و کم توانی، سرنوشت محتوم کهنسالی است و همه به آن دچار می شویم. فاصله میان یک فرد عادی با معلول تنها یک ثانیه است آن هم در کشور پرتصادف ما. پس باید نگاهمان از وضعیت عادی شهروندان به غیرعادی تغییرکند.وظیفه ماست که شهرمان را "دسترس پذیر" بسازیم. خصوصیات این شهر فراتر از مناسب سازی است و آیِتم های فراوانی در ساخت آن دخیل هستند.

فضاهای شهری، فضاهای زندگی اجتماعی شهروندان است و باید قابلیت استفاده برای تمامی گروه‌های اجتماعی، سنی و جسمی جامعه را داشته باشد.

 افراد معلول و کم توان یکی از گروه‌هایی هستند که در جوامع از دیرباز وجود داشته و یک ضرورت در طراحی شهر‌ها محسوب شده که نیاز بیشتری را به حمایت اجتماعی دارند.

سیاست‌ها و برنامه‌هایی که می‌توان برای مناسب‌سازی فضاهای شهری برای معلولین و کم‌توانان جسمی و حرکتی پیشنهاد کرد عبارتند از تقویت سطح دانش و آگاهی برنامه‌ریزان، طراحان، مجریان و ناظران، تقویت و اصلاح سازوکارهای نظارت و پایش، جامعیت بخشی به ضوابط و مقررات مناسب‌سازی برای تمام معلولین و مستندسازی تجارب و انتقال آن به دستگاه‌های اجرایی مرتبط است.

برای مناسب‌سازی محیط‌های شهری ابتدا بایست یکپارچگی و انسجام لازم در برنامه‌ریزی، اجرا، بهره‌برداری، نظارت و کنترل ضوابط و مقررات مناسب‌سازی بین سازمان‌ها و دستگاه‌های مسئول به وجود بیاید.

معلولیت را به دیده محرومیت دیدن، حکم به حبس آنان در چهاردیواری خانه می دهد و دنیای زیبا و معصوم آنان را کوچک و کوچکتر می کند و این، به مفهوم راکد ماندن استعدادها و محروم ماندن از ثمرات آن ها است که به نوبه خود، می تواند به بخشی از جامعه پویایی و تحرک ارزانی دارد...

امروز، 12آذر، روز جهانی معلولان است و ما در حالی این روز را گرامی می داریم که امید به بهبود شرایط زندگی معلولان، همچنان روشنی بخش اذهانی است که دغدغه شان، کمک به انسانهایی با محدودیت های مختلف، اما توانمند و با اراده است.

انتهای پیام/رض