ترور نافرجام شاه و شهبانو

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از گام نیوز ، مسأله سفر شاه و فرح به استان های فارس و بوشهر در سال 1356 موضوع مهمی بود که رخداد هایی را در پی داشت قرار بود در این سال آن ها علاوه بر شیراز، به شهرستان های جهرم، کازرون، بوشهر و دهکهنه(شبانکاره) برازجان هم سفر نمایند. هدف از سفر به دهکهنه افتتاح شهرک جدیدی بود که در مدخل ورودی دهکهنه ساخته شده بود، دوستان ما در شهرستان جهرم طاق نصرت هایی را که در شهر، به افتخار ورود شاه و شهبانو بر پا شده بود، آتش زدند در کازرون هم باند فرودگاهی که قرار بود هواپیمای آن ها فرود آید، را تخریب نمودند.

ما در دشتستان تصمیم گرفتیم کار را یکسره کنیم و هلی کوپتر حامل شاه و شهربانو را در مسیر بوشهر- دهکهنه سرنگون سازیم. بدین قرار با دوستان در منطقه آبپخش قرار ملاقات گذاشتیم و در یک یا چند جلسه محرمانه، نقطه ای مناسب که از استتارکامل برخوردار باشد، تعیین کردیم. ضمنآ تمرینات لازم را انجام دادیم تا کارمان با موفقیت همراه شود چند جلسه با حضور دوستان انقلابی و مبارز، که برخی از آنها دیگر در میان ما نیستند و برخی زنده اند، در جنگل های بین آبپخش تا دشتی شبانکاره برپا کردیم.

نقطه مناسبی حوالی روستای چهار برج (بخش آبپخش) پیدا کردیم. برای اطمینان بیشتر و توفیق حتمی، نقطه دیگری را هم برای سرنگونی هلی کوپتر یافتیم.آن نقطه منطقه استراتژیک( دشت گور) و (میلک) بود. دوستان در دهکهنه اعلام کردند اگر هر زمان در آبپخش موفق نشدند، ما در این نقطه وارد عمل می شویم. برای اطمینان از انجام این کار بزرگ، ناچار شدم چند بار به آن منطقه سفر کنم. درمیلک و کوه های اطراف (که اکنون سد رئیسعلی بنا گشته) چندین نشست با دوستان داشتم. به هر حال نقطه مناسب را پیدا کردیم.

این در حالی بود که تا آن روز ما سلاح خودکار نداشتیم و فقط تفنگ های " برنو" ، "ام یک" و "ده تیر" تهیه کرده بودیم و در اختیار داشتیم . با برخی از اقوامی که در نیروی دریایی بوشهر داشتیم، تماس گرفتیم. به صورت غیر مستقیم از آن ها اطلاعاتی راجع به نقطه آسیب پذیر هلی کوپتر سوال کردم.

آن ها ناخود آگاه اطلاعات ذی قیمتی به ما دادند. زمانی که همه چیز، از جمله دو گروه کاری در منطقه آبپخش و دهکهنه را آماده کرده بودیم، اعلام شد که سفر شاه و شهربانو به استان های فارس و بوشهر لغو شده است. ظاهرا ساواک فارس و بوشهر به تهران اعلام خطر کرده بودند که مصلحت نیست این سفر صورت بگیرد.

بدبختانه ما در اقدام انقلابی و سرنوشت ساز خود ناکام ماندیم. بعد از انقلاب روشن شد که خبرچین های ساواک، رفت و آمد های مرا به آبپخش و دهکهنه و نشست هایمان را گزارش کرده اند، که البته منجر به بازداشت من شد. لیکن قرار ما این بود که اگر جلسات ما لو رفت، در بازجویی بگوییم به منظور تفریح و خوش گذرانی دور هم جمع شده بودیم.

برگرفته از کتاب (دشتستان در نهضت ملی و انقلاب اسلامی ) نوشته حاج ماشاالله کازرونی

انتهای پیام/