ما باختیم، فاتحه ای نثار نظام اسلامی کنید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ، امیر مهدوی در  آناج نوشت:

 حتی در فوتبال هم یک گل در زمین حریف دو گل محسوب می شود. این یعنی گل زدن در زمین طرف مقابل دو بار سخت تر از گل زدن در زمین خودی است. البته که سیاست دشوار تر از فوتبال است و صد البته وقتی در بازی سیاست در زمین حریف باشی از اول شکست خورده ای حتی اگر بیشتر از حریف گل بزنی. این هم جزو قواعد بازی سیاست است. اگر می خواهی برنده شوی و یا بهتر بگویم اگر میخواهی بازنده نشوی باید زمین بازی را تو طراحی کنی.

مذاکرات هسته ای زمین بازی آمریکا بود. فشار آمریکا بود که ایران را بر سر میز مذاکره نشاند. یک معادله ساده که همه درک می کنند. مردم تحت فشار اقتصادی به شعارهای یک کاندیدا رای دادند و مذاکرات هسته ای توسط این رئیس جمهور جدید آغاز شد. این آغاز یعنی آغاز باخت ایران در مقابل حریف. زمین بازی توسط آمریکایی ها طراحی شد و ما درگیر این زمین بازی شدیم. حتی اگر ژست پیروزی هم بگیریم از ابتدا به ساز آمریکایی ها رقصیده ایم و این یک معنی بیشتر ندارد و آن باخت ایران در زمین بازی آمریکا بود.

حتی اگر تمام گفته های مسئولین درست باشد و به قول آنها ما در قبال پذیرش برخی محدودیت ها امتیازاتی نیز به دست آورده باشیم باز هم به خواست آمریکایی ها تن داده ایم.

به آخرین خبری که در این باره در خبرگزاری ها منتشر شده توجه کنید:

یوکیا آمانو، مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، بامداد چهارشنبه با بیان اینکه این نهاد نظارتی سازمان‌ ملل در حال نهایی کردن گزارش مربوط به موضوع ادعایی «ابعاد نظامی احتمالی (PMD) برنامه هسته‌ای ایران است وعده داد این گزارش «واقع‌گرا، عینی و بی‌طرف» خواهد بود. 

آمانو اضافه کرد: همان‌طور که گفتم در ماه جولای ایران و 1+5 بر سر برنامه مشترک اقدام به توافق رسیدند. شورای امنیت از آژانس خواست راستی‌آزمایی و نظارت بر تعهدات ایران در سند برجام را بر عهده بگیرد و شورای حکام ما مجوز این کار را به ما داد.

وی با بیان اینکه ایران با اجرای برخی اقدامات شفاف‌ساز اضافی هم موافقت کرده تصریح کرد این اقدامات فراتر از پروتکل الحاقی هستند و به آژانس در درک بهتر فعالیت‌های هسته‌ای ایران کمک خواهد کرد.

نکات مهمی در این سخنان است. اگر خیال کنید مهم ترین مسئله عدم حل موضوع پی ام دی ( ابعاد نظامی هسته ای) و یا پذیرش بازرسی های فراتر از پروتکل الحاقی است سخت در اشتباه هستید. هرچند این دو همان مسائلی بودند که تحریم ها را رقم زدند و ما مذاکره کردیم تا این دو مسئله حل شود و به طبع آنها تحریم ها نیز برداشته شود اما مهم تر از این دو روح غالب بر مسئله هسته ای ایران است. به قول وزیر محترم امورخارجه کشورمان روح توافق!. روح توافق مهم تر از خود توافق است. حتی اگر در بند بند توافق، ما نتوانسته باشیم به اهدافمان برسیم و حتی اگر پس از توافق رئیس سازمان ملل بگوید ایران بازرسی های ویژه ( همان بازرسی های فراتر از پروتکل ) را پذیرفته است و حتی اگر تحریم ها لغو یا تعلیق نشود هیچ کدام به اندازه روح توافق مهم نیست.

این همان واقعیتی است که در دنیای سیاست وجود دارد. در سراسر این خبر یک نکته وجود دارد و آن نکته مهم این است: ما (غربیها=آمریکا و ...) قاضی جهان هستیم.

این همان روح توافق است. ما پذیرفتیم در زمین بازی آمریکا بازی کنیم و بپذیریم که خارج از قواعد آنها اقدامی انجام ندهیم. این همان اصل سیاسی است که در ابتدا گفتم. یعنی ما باختیم.

خیلی ها قلم به دست گرفته اند و مطالب زیادی در باب مذاکرات هسته ای نوشته اند. بسیاری از عواقب خطرناک مذاکرات و توافق هسته ای نوشته شده است. از پذیرش بازرسی های سرزده از مناطق نظامی که حقا و انصافا خفت بار است تا برچیدن سانتریفویژهای فردو و نطنز. اما هیچ کدام به اندازه فرهنگی که برجام برجامعه ما غالب خواهد کرد خطرناک نیست. اگر پذیرش زمین بازی غرب برای ما به فرهنگ تبدیل شود باید فاتحه ای زود هنگام نثار نظام اسلامی و انقلاب اسلامی بکنیم.