باران و داستان پر قصه تاکسی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت زنان قم ،فصل سرما  آرام آرام در حال خودنمایی است، در روزهای اخیر  دربهای رحمت الهی بر زمین باز شده و ما شاهد بارش باران و کاهش شدید دمای هوا تا نزدیک صفر درجه بوده ایم؛ سرمایی که چند وقت پیش در مورد بروز آن اخطار هایی داده شده بود و از آن به عنوان پدیده "ال نینو" نام برده اند.

در روزهای گذشته بارش باران در استان قم  شدت گرفته و آب گرفتگی در معابر و سطح شهر دوباره زوایای پنهان معماری قدیمی و کهنه را به رخ کشیده که هر لحظه احتمال آسیب را دارد.

اما یکی از مواردی که در این بارندگی ها زیاد به چشم می خورد برای کسانی است که وسیله نقیله شخصی ندارند و مجبورند برای طی کردن مسیر خود پیاده روی و یا از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند.

روز گذشته با توجه به بارش باران از خیابان امام خمینی(ره) که محل کارم بود تصمیم گرفتم به شهرک قدس محل سکونتم بروم و مجبور به استفاده از وسایل نقلیه عمومی شدم و تازه متوجه مشکلاتی که در این چند ساله بارها گفته شده بود  افتادم.

خوشبختانه خیابان امام با توجه به حجم بالای ترددها مشکل خاصی جزء افزایش نرخ کرایه نبود به طوری که این مسیر همیشگی که هزار تومان بابت آن می پرداختم این بار به علت باران مجبور به پرداخت 1500 تومان شده بودم؛ البته پرداخت این رقم چنان آزرده خاطرم نکرده بود.

اما داستان پر غصه از خیابان های اطراف حرم مطهر شروع می شود جایی که با نگاه به تاکسی های خالی زرد رنگ فقط حسرت می خوردم که چرا مردم شهرمان اینقدر پولکی شده اند و نقش وجدان در برخی از آن ها چگونه است.

تاکسی ها یکی پس از دیگری خالی از مقابل من و مردم مانده در باران عبور می کردند و در صورتی توقف می کردند که کلمه "دربست " از زبان یکی از مردم دربیاید و جالب آنجاست زمانی هم که توقف می کردند با پیشنهاد نرخی روبرو می شدی که مقداری دور از ذهن بود.

البته این راهم باید بگویم که برخی رانندگان تاکسی برای مسیرهای نزدیک مشکلی برای سوار کردن مردم نداشتند ولی برای مسیرهای طولانی فقط منتظر بیان کلمه "دربست" بودند تا توقف کنند.

دقایق طولانی در زیر باران توقف کردم تا بالاخره راننده ای پیدا شد که آن هم از قضا تاکسی نبود گفت تا ابتدای شهرک می برم ولی نه با قیمت همیشگی بلکه با کرایه 3000 هزار تومانی و من هم چون چاره ای نداشتم مجبور به استفاده شدم ولی به خودم می گفتم همین که سوارم کرده است جای شکرش باقی است.

در طول مسیر با خودم فکر می کردم چرا هر سال موقع بارش باران و برف مردم باید این میزان در مذیقه باشند و چرا هیچگونه نظارتی بر عملکرد تاکسی هانمی شود، و آیا نظارت فقط باید در زمان مساعد بودن آب و هوا باشد؟

آیا رانندگان تاکسی به این فکر نمی کنند که شاید روزی خود دچار چنین شرایطی شوند؟البته یکی از دلایل این کار را باید در محدود سازی تردد خودرو های شخصی در اطراف حرم دانست چرا که زمانی که رقابت در هر عرصه ای نباشد جولانگاه یک عده خاص می شود و این اتفاق به نظر برای تاکسی ها افتاده است.

به هر حال امید است این قبیل رفتارها که به راستی به مصداق ماهی گرفتن از آب گل آلود است در جامعه کاهش یابد و هر کسی برای هم نوع خود در شرایط سخت دلسوزی داشته باشد.