گویش سمنانی ،ماندگار یا فراموش شده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خبرنگار مرآت نیوز ، زبان سمنانی گویشی که روز به روز کمرنگ تر  می شود. کسی نمی داند جامعه مقصر است ،تکنولوژی ،مهاجرت  افرادغیربومی  و.... وقتی بچه های نسل جدید در شهر سمنان با پدر و مادرشان که خود سمنانی حرف می زنند ،نیازهایشان را فارسی بیان می کنند این نگرانی دوچندان می شود .آیا واقعا زبان سمنانی در زندگی امروز ما جایگاهی دارد؟

به سادگی می توان تشخیص داد که سمنانی هایی که حدود نیم قرن گذشته در این شهر می زیسته اند و با این زبان تکلم داشته اند، بسیاری از لغات و قواعد این گویش را فراموش کرده و به کار نمی گیرند و به ندرت جوانانی یافت می شوند که توان به کارگیری این گویش را در حد پدران خویش نیز داشته باشند.      
 این زبان سرمایه فرهنگی محسوب شده و کمترین مزیت آن، شناخت و بررسی گویش های باستانی ایران و کشف روند تکامل زبان فارسی می باشد.    
از سویی دیگر گویش های قدیمی می تواند چون موزه ای قدیمی به آداب و رسوم، باورها، اندیشه ها، آمال، اعمال و کردار نسل های گذشته بپردازد و زمینه خود شناسی را فراهم آورد.

 محمدحسن جواهری یکی از گویش پژوهان و گویش وران سمنانی در گفتگو با خبرنگار ما درباره اهمیت گویش سمنانی با توجه به قدمت 2400 ساله آن اظهار داشت: گویش ها، از عوامل ارتباطی برای انتقال مفاهیم مردمی و زبانی هستند.
   

 جواهری با اشاره به حفظ، ثبت و ضبط گویش ها، ادامه داد: با این کار می توانیم گویش ها را به عنوان یک میراث برای آیندگان باقی بگذاریم؛ بنابراین مسوولان فرهنگی ما، باید به این مساله توجه داشته باشند.

وی درباره اهمیت گویش سمنانی معتقد است: گویش سمنانی در میان گویش های منطقه کویری ایران، در راس آنها قرار دارد و مسوولان فرهنگی ما برای احیای این گویش کهن می توانند با بسته های فرهنگی، کتاب ها، نوارها و پوسترها، گویش سمنانی را به مردم سراسر ایران معرفی کنند و سمنان را به ایرانیان بشناسانند.
   

 به گفته جواهری، هم اکنون اهمیت گویش سمنانی از سطح جامعه فراتر رفته و به دانشگاه ها نیز کشیده شده است. وی با اشاره به نقش مهم خانواده ها در حفظ این میراث کهن می گوید: اگر در خانواده ها، به گویش سمنانی و گویش های دیگر تکلم شود، در احیای این گویش و گویش های دیگر کمک شایانی خواهد شد.

به نظر می رسد در حال حاضر نه تنها گویش سمنانی، بلکه اغلب گویش های محلی در سطح کشور، به علت بی اعتبار جلوه دادن گویش محلی از سوی خانواده ها ، به خصوص جوانان، سیر نزولی شدیدی را طی می کنند و علت آن نیز کم توجهی به فرهنگ اصیل بومی و کم بها» دادن به اصالت های محلی از سوی اغلب خانواده هاست، در این زمینه با تاسف، رسانه های گروهی محلی نیز به این آشفتگی و پریشانی اصالت ها ، از جمله گویش های محلی دامن می زنند و به جای نشر و ترویج زبان های بومی در نشریات محلی حتی در رسانه های تصویری از زبان رسمی کشور به طور کامل استفاده می شود و این مسئله به تدریج موجب افت اصالت های بومی از جمله گویش محلی خواهد شد و چون خانواده ها نیز در کاربرد زبان های محلی کمتر علاقه ای نشان می دهند بالاجبار گویش محلی کم کم در بوته فراموشی سپرده خواهد شد. مسلما به کارگیری زبان های محلی لااقل در بخشی از رسانه های صوتی و تصویری و نیز اشاعه آن در نشریات محلی در زنده نگاه داشتن این مهم نقش موثری ایفا خواهند کرد.

انتهای پیام/