نسخه طلایی امام حسین(ع) برای جلوگیری از هلاکت انسان/ با فخر فروشی خدا فراموش می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود همه این ها از یک میل فطری ناشی می شود و آن میل به بقا و جاودانگی است. اما چیزی که مورد غفلت واقع شده و لابه لای تبلیغات مادی رنگ باخته، رنگ مادی گرفتن جاودانگی است در حالی که آنچه فطرت انسان به آن گوشه چشم داشته و دارد با جسم امکان پذیر نیست و باید به سراغ روح ملکوتی معنوی رفت.

امام حسین (ع) طبق روایتی که در بحارالأنوار جلد 75، صفحه 54، حدیث 96 آمده فرمودند:« أَهْلَکَ النّاسَ إثْنانِ: خَوْفُ الْفَقْرِ، وَ طَلَبُ الْفَخْرِ» دو چیز مردم را هلاک و بیچاره گردانده است: یکى ترس از این که مبادا در آینده فقیر و نیازمند دیگران گردند و دیگرى فخر کردن ـ در مسائل مختلف ـ و مباهات بر دیگران است.

ترس از فقر عامل اصلی مشکلات رایج اجتماعی امروز جامعه

با دقت در سخن این امام شهید به خوبی می توان این دو عامل را در نابودی بسیاری از بزرگان تاریخ دخیل دید. بسیاری از امرای طول تاریخ برای ثروت اندوزی و دستیابی به مخازن طلا و منابع ارزشمند سایر کشورها دست به جنگ های کشنده و خونین زده اند تا این ترس از فقر را از بین ببرند. اما آنچه هرگز از بین نمی رود همین ترس است چرا که هرچه انسان دارایی بیشتری داشته باشد به داشتن مال بیشتر حریص تر می شود و به قول شاعر:

چشم تنگ مرد دنیا دار            را یا قناعت پر کند یا خاک گور

متاسفانه همین ترس از فقر این روزها دامن جامعه را گرفته و مردم از ترس فقیر شدن حاضر نیستند به زیر دست خود کمک کنند، پول خود را قرض حسنه بدهند، ازدواج کنند، تولید نسل داشته باشند و .... ولی این ترس را در غالب مسائل دیگر پنهان می دارند. مثلا فرزند نمی آورند در دل می دانند به خاطر ترس از مخارج است ولی می گویند تربیت فرزند سخت است، ازدواج نمی کنند در دل می دانند به خاطر عدم توانایی در تهیه مخارج زندگی مشترک است اما بهانه عدم اعتماد به طرف مقابل را می آورند.

همین ترس ها زندگی فردی و اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده و باعث بروز مشکلات زیادی میان خانواده ها و جوانان شده است. قرض حسنه از جامعه برداشته شده و همه به دنبال بهره برداری چندین برابری ظاهری از پول خود هستند، همه تلاش می کنند برای فقیر نشدن سر دیگری کلاه بگذارند و بر ثروت خود بیفزایند، به بهانه ترس از فقر ازدواج نمی کنند و رابطه های نامشروع افزایش می یابد، نسل حلال زاده ندارند و سقط جنین های نامشروع گسترش می یابد.

از همین روست که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند :« مَنِ اقْتَصَدَ اَغْناهُ اللّهُ وَ مَنْ بَذَّرَ اَفْقَرَهُ اللّه‏ وَ مَنْ تَواضَعَ رَفَعَهُ اللّه‏ وَ مَنْ تَجَبَّرَ قَصَمَهُ اللّه‏» هر کس میانه ‏روى کند، خداوند بى ‏نیازش سازد و هر کس ریخت و پاش نماید، خداوند فقیرش کند، هر کس فروتنى پیشه کند، خداوند بلندش نماید و هر کس بزرگى کند، خداوند خُردش نماید. (نهج الفصاحه ص 755 ، ح 2939)

پُز دادن همان فخر فروشی است که زندگی انسان را به نابودی می کشاند

اما مسئله دوم که امام مطرح می فرمایند طلب فخر کردن است به اصطلاح معروف و مشهور امروزی و خودمانی پُز دادن، یعنی انسان با چیزی که دارد یا ندارد پز می دهد، این ویژگی مخصوص همه انسان هاست، فقیر و پولدار هم نمی شناسد، یکی با ثروتش فخر می فروشد، یکی با زیباییش، یکی با سلامتش، یکی با زندگی ساده اش، اگر در مکالمات روزمره خودمان واطرافیانمان دقت کنیم، می بینیم خیلی از ما گرفتار این خصیصه هستیم و امام به صراحت فرمودند این ویژگی موجب هلاکت می شود.

به همین دلیل است که پیامبر(ص) به ابوذر فرمودند:« یَا أَبَاذَرٍّ الْبَسِ الْخَشِنَ مِنَ اللِّبَاسِ وَ الصَّفِیقَ مِنَ الثِّیَابِ لِئَلَّا یَجِدَ الْفَخْرُ فِیکَ مَسْلَکَهُ»(مکارم‏الأخلاق، ص‏115) لباس خشن بپوش تا فخر در تو راه پیدا نکند یا وقتی خیلی ها سلمان را تحقیر می کردند و به عرب بودن خود فخر می فروختند پیامبر(ص) خطاب به آنها فرمود:«لا فخر لعربی علی عجمی».

در قرآن کریم درباره فخر فروشی آمده «إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ»( لقمان/18) افتخارگر را خداوند دوست  ندارد. وقتی دو قبیله سر تعداد جمعیتشان اختلاف پیدا کردند، آن که جمعیتش کمتر بود گفت بایدزن های حامله را هم دو نفر حساب کنید، باز هم جمعیتشان کمتر بود، زیر بار نرفتند گفتند قبرهای مرده هایمان را هم بشماریم که آیه نازل شد:« «أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ» (تکاثر/2-1) به غفلت افتادید تا آنجا که افتادید به مقبره شماری. ببیند فخر فروشی انسان را به کجا می رساند که به استخوان پوسیده پدرانش افتخار می‌کند.

هر زمان که خواستید فخر کنید ببیند چیزی که به آن فخر می فروشید چیست؟ خانم ها به طلاهایشان، رنگ ابرو و مش موهایشان، متراژ خانه هایشان، آقایان به سواد علمیشان، به پولدار شدنشان، به ماشین باکلاس زیر پایشان، به منبر خوبشان، آیا این ارزش است، آیا این ارزش شما مشکلی را حل می کند، شما را به کمالی می رساند؟ آیا باعث رشد و تقرب شما به سوی خدا می شود؟ هر زمانی به چیزی فخر می فروشند، زمان جاهلیت آن گونه امروز این گونه در حالی که قرآن می فرماید:« «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ» (حجرات/13)

هر زمان که تفاخر در قلب انسان افزایش یابد خدا بیشتر رو به فراموشی می رود و انسان را از مسیر فروتنی و تسلیم بودن در مقابل اوامر و نواهی الهی منحرف می کند و نعمت های خدا و مالکیت او در زندگیش را فراموش می کند.

کسی که فخر فروشی می کند حتی در دلش و به خودش نه این که بر زبان آورد و به دیگران بگوید، فراموش کرده هر آنچه دارد از خداوند متعال است و باید شکرگزار او باشد و همین فراموشی مایه ضعف دین و معنویت انسان شده و او را از مسیر تقرب باز می دارد.

الهام صادقی کارشناس  و مشاور مذهبی

پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود

انتهای پیام/ج