محرم فصل شروع حماسه های عاشورایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  هنرما، صدای پای کاروانی شنیده می شود که باید در رنج و تعب روزهای بیقراری کودکان و زنان عطشان را به نظاره بنشیند.
صدای پای کاروانی شنیده می شود که مفهوم سرخ کربلا را به تصویر کشید و در سال ۶۱ هجری قمری تاکنون زمین و آسمان را به اعجاز فراخواند.
« لبیک یا ثارالله» و این صدای عاشقانی است که به فریاد امامشان حسین ابن علی(ع) لبیک می گویند و سیاه پوش می شوند. تکایا، حسینیه ها و مساجد سیاه پوش روزهای خونین کربلا می شوند و با داغداران حسین ابن علی(ع) همنوا.
چگونه می توان به تصویر کشید واقعه روزهایی را که در ذهن نمی گنجد. آن هنگام که کودکان و زنان اهل حرم پابرهنه می شدند و در صحرای تفدیده کربلا به جستجوی آب.
آب آب آب چه واژه نابی که همچنان ما را بی تاب حسین ابن علی(ع) و اهل بیتش می کند. نگاه که به آب می اندازی یادت نرود که مهریه مادش حضرت زهرا سلام الله علیهاست و یزدیان اینگونه آب را بر رویش بستند تا ناب ترین مرگ¬ها را به بستر زمان حک کند.
شهادت شهد شور و شیدایی است که خداوند متعال تنها به بنگانی می دهد که در حریمش محرم شده اند و محرم این است که تو محرم خالقت شوی.
زنگار از دل بزدایی و در خلوتی عزلت گزینی و با خود بیندیشی که چند محرم آمد و محرم نشدم. با خود بیندیشی که چند محرم آمد و محروم شدم از اینکه به کودکان یتیم کمک کنم و مرهمی باشم بر زخم-های دل های بزرگ آنها. آنگاه که نداری و فقر در کوله باری است که هر روز با خود به مدرسه می برند و بر گرده آنها سنگینی می کند.
با خود می اندیشم که چند محرم آمد و فراموش کردم که سیره مولایم حسین ابن علی(ع) را بیاموزم. بیاموزم که تن به مذلت و خاری ندهم و با عزت و سربلندی زندگی کنم. بیاموزم که کمر پیش بی صفتان جاه طلب خم نکنم و به این بیندیشم که ستایش مخصوص ذات اقدس الهی است.
روزها از پی هم می گذرد. محرم می آید و من هنوز غیبت می کنم، تهمت می زنم و نیاموخته ام که همچون مولایم حسین ابن علی(ع) مومن واقعی باشم. زخم های کهنه با محرم باز می شود. زخم هزار و اندی سال که هر سال تازه تر می شود. زخم تازیانه های دشنام سپاه کفر که بر اهل بیت امام حسین (ع) نشست و التیامی نداشت.
تو می توانی التیام بخش تازیانه های دشنام بر پیکر قبیله پاکان باشی اگر آزاده زندگی کنی و آزاد مرد باشی. اگر نماز اول وقت را فراموش نکنی. اگر حق یتیمان و مظلومان را نخوری. اگر به والدینت احترام بگذاری. اگر کاری کنی که خدا و خلق خدا از تو راضی باشند. اکنون ببین چند مرده حلاجی. می توانی اینگونه باشی.
محرم هر سال که از راه می رسد به تو یادآوری می کند که باید بگذاری و بروی. پس تا فرصت داری سیره امامان و اهل بیت طاهرینش را در پیش گیر که پشیمان نشوی.
سلام بر کاروان خسته از راه رسیده.
سلام بر محرم ماه محرم شدن با خدا.
«السلام علیک یا قتیل العبرات یا معین البرکات یا امام الحسنات یا حسین ابن علی».
« تفسیر حماسه حضور است حسین
در ظهر عطش تشنه نور است حسین
او قبله عشق است و طنین اعجاز
بی شک بخدا جلوه طور است».

زهره قندهاری

انتهای پیام/