تفکیک جنسیتی دانشگاه‌ها؛ پلکان ترقی علمی دانشجویان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، پیشرفت ارتباطات در جامعه بر روی روابط دختران و پسران تاثیر بسزایی گذاشته است بطوریکه این روابط در دانشگاه ها نسبت به گذشته دچار تحولات اساسی شده است.

نیاز جوانان به ارتباط اجتماعی غیر قابل انکار است و در مواقعی که پای جنسیت به میان می آید نیاز به سازماندهی و هدایت درست آن به منظور جلوگیری از انحرافات و ایجاد یک رابطه سالم ضرورت می یابد.

جوان بر اساس شور و هیجانی که در وی وجود دارد به دنبال این است که با برقراری ارتباط با افراد جامعه، شخصیت خود را در جامعه مطرح کنند و البته هرگاه طرح این شخصیت نزد جنسیتی دیگر صورت گیرد، این ارتباط تحت تاثیر درگیری های عاطفی، برخوردهای خانوادگی تقابل های فرهنگی و سنتی، چالش های اقتصادی می شود.

در این میان در یک دهه اخیر حضور زنان و دختران در جامعه افزایش پیدا کرده است بطوریکه بیش از نیمی از جمعیت دانشگاهی کشور را دختران تشکیل داده اند.

بنابراین مسئله اینجا از اهمیت ویژه ای برخوردار است که اگر ارتباط با دختر و پسر در محیط دانشگاه نهادینه نباشد و یا به سمت فرهنگ غرب پیش برود و یا به روابط پنهانی کشانده شود مطمئنا منجر به آسیب هایی خواهد شد.

برای رسیدن به معیارهایی برای برقراری ارتباط درست بین دختران و پسران، باید پارامترهای شرع، قانون و عرف را در نظر گرفت و تنها با تعادل برقرار کردن بین این این سه مورد می توان به رابطه سالم و ثمربخش دست یافت.

نگاه اسلامی به مرد و زن، نگاهی در درون اصالت فرد و جامعه است، این در حالی است که در فرهنگ غربی که پس از نهضت بیداری پدید آمده، اصالت فرد و لیبرالیسم در کنار اومانیسم (انسان محوری)، موجب شده تا فردیت، معنا و مفهوم دیگری پیدا کند و شخص و شخصیت زن و یا مرد در جامعه به دور از نقش واقعی آن، مورد ارزیابی قرار گیرد.

محیط های دانشگاهی، مجموعه های فرهنگی و ادارات، محیط هایی هستند که ارتباطات مصنوعی میان زن و مرد را فراهم آورده اند اما باید به این نکته توجه داشته باشیم که این محیط ها قابل تفکیک هستند و برنامه ریزی آن مستقیما به دست نظام و حکومت است.

 این بر عهده ی نظام اسلامی است که محل کار را با برنامه ریزی حساب شده به نحوی طراحی کند که کمترین رویارویی ممکن و تماس بین زن و مرد پدید آید.

اختلاط حاصل در محیط دانشگاه و سایر مراکز، نتیجه ی برنامه و اختیار ماست نه امری قهری، بنابراین در این محیط ها باید جداسازی را در حد معقولی اعمال کرد.

نکته ی حائز اهمیت این است که برخورد مرد و زن در کوچه، خیابان، پارک و سینما در حد یکی دو بار و گذراست و قابل قیاس با همنشینی دو دانشجو در طی چهار یا پنج سال یا دو کارمند و کارگر در طول سالیان زیاد و نزدیکی بیش از حد آنان نیست و این چیزی است که نظام اسلامی از روی عمد و اختیار نباید به آن اقدام کند یا رضایت دهد.

اهمیت ارتباط دانشجویان با جنس مخالف در دانشگاه ها که مهم ترین نهاد علمی و آموزشی کشورمان محسوب می شود، از آن جهت ضرورت دارد که گاه اخبار نگران کننده موجب تشدید دلواپسی ها می شود و گاه انتظاراتی که در تولید علم و جنبش نرم افزاری داریم، زیر سایه ی دل مشغولی های بی هدف و مخرب، محو می شود.

وضعیت مطلوب در دانشگاه‏هاى کشور اسلامى آن است که سیاست‏هاى نظام اسلامى در جهتى حرکت کند که دانشجویان دختر و پسر در درازمدت بتوانند به آسانى و با آرامش خاطر در دانشگاه‏ها و فضاهاى مجزا به تحصیل بپردازند.

البته تا تحقق این آرمان و تا آنجا که ظرفیت اجتماعى در دانشگاه‏ها اجازه دهد، مى‏توان براى جلوگیرى از اختلاط دختران و پسران تلاش نمود، اما هرگونه برنامه در این زمینه باید حساسیت‏برانگیز نبوده و بازتاب منفى در دانشگاه نداشته باشد.

انتهای پیام/