خانه های مصادره شده و شغل های از دست رفته واقعیت زندگی آمریکایی ها است/عدم حل مشکل بیکاری در آمریکا قربانی کردن آینده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از رهیاب نیوز ،پل کروگمان برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 2008 ویکی از اقتصاددان برتر دنیا در سرمقاله ای که چندی پیش در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد نوشت : پنج سال و یازده ماه از رکود اقتصادی آمریکا می گذرد. مجامع رسمی کشور اعلام کرده اند که حالت رکود از نیمه سال 2009 به پایان رسید اما همه ما می دانیم که این وضعیت به پایان نرسیده است.

نرخ رسمی بیکاری هنوز درسطح بالایی قرار دارد و اگر نیروهایی را که از حیطه نیروی کار خارج شدند را هم در نظر بگیریم نرخ بیکاری بیشتر بود، بیکاری دراز مدت – تعداد افرادی که بیش از شش ماه بیکار مانده اند – نسبت به دوره قبل از رکود چهار برابر شده است.

نویسنده که موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد در سال 2008 شد  در ادامه می گوید : این آمار و ارقام خشک ورسمی را می توان کنار مشکلات و واقعیت هایی بگذاریم که بر سر آمریکاییها آمد ؛ خانه های مصادره شده، شغلهای از دست رفته و جوانانی که نمی توانند زندگی خود را شروع کنند. بسیا ری از مردم خواستار سیاست هایی هستند که اولویتشان ایجاد فرصتهای شغلی باشد.

با این وجود این نیازها و درخواست ها در هیاهوی عقل گرایی کلاسیک شنیده نشدند، این هیاهو بر این باور است که نمی توان بیشتر از این برای ایجاد فرصتهای شغلی هزینه کرد زیرا این کار منجر به افزایش بدهی ها می شود، نباید  کارگران بیکار را استخدام کرد و پس اندازهای بی ثمر در بانکها را صرف ساختن جاده و تونل و مدارس کرد، پس بدون توجه به نتایج کوتاه مدت باید به آینده بنگریم!

کروگمان می گوید : تناقض تلخ اینجاست که عدم حل مشکل بیکاری کنونی به معنای قربانی کردن آینده است، چیزی که برخی آن را سیاست سالم می پندارند در واقع تخریب اقتصاد است که پیشرفت آمریکا را در سالهای آینده با مشکل مواجه می کند و کارشناسان بانک مرکزی نیز آن را تایید می کنند.

وی که در پژوهشهای صندوق بین المللی پول حاضر بود به سه موضوع اصلی این همایش نیز اشاره کرد : این همایش بر محور بحرانهای اقتصادی و اسباب و نتایج آن قائم است و در ان مسائل مثبتی مانند استقرار اقتصاد آمریکای جنوبی و مسائل بدی مانند بحران اروپا بررسی می شود. اما اصلی ترین و بدترین موضوع این همایش عدم حل مشکل بیکاری در آمریکا و ضررهای حتمی ان در آینده می باشد.

پژوهش " وقایع اخیر و اثر آن در مدیریت سیاستهای مالی آمریکا " نشان می دهد رکودی که بنظر می رسید پایانی نداشته باشد خسارتهای فراوانی از کانالهای متعدد به اقتصاد آمریکا وارد کرد و نتایج ناگواری به بار آورد،افراد بیکار  برای تصدی شغل ها نامناسب تلقی شدند و کاهش سرمایه گذاری منجر به کاهش فروش شد، از طرف دیگر هیچ شرکت جدیدی تاسیس نشد و شرکتهای موجود هیچ سرمایه گذاری در امر تحقیق و توسعه انجام ندادند.

عدم ایجاد راه حل برای مشکل بیکاری نتایج اقتصادی هولناکی در بر داشته است،  رکود  امکانات اقتصادی آمریکا را هفت درصد کاهش داد و این یعنی اینکه ما سالیانه بیش از یک تریلیون دلار کسری خواهیم داشت.

توجه داشته باشید که این رقم برای یک سال نیست بلکه تا چند سال متوالی این رقم یک تریلیون دلار نقص باقی خواهد ماند.

این استاد اقتصاد علت اصلی عدم حل مشکل بیکاری را دولتمردانی می داند که ردای مسولیت را به دوش انداخته و دائما از کسری بودجه صحبت می کنند و آن را در ذهن مردم به کاهش بدهی دولت مرتبط می سازند.

اما این اصلا منطقی نیست زیرا بدهی حتی اگر مشکلاتی پدید آورد منجر به ازدیاد کسری بودجه نمی شود چرا که بدهی های ما به خودمان است؛ و هرکس ادعا کند که ما از نسلهای آینده قرض می گیریم کاملا در اشتباه است.

درست است که اگر کسری بودجه منجر به افزایش قیمتها شود سرمایه گذاری تولیدی مختل می شود اما این اتفاق هیچ وقت رخ نداد و کاهش سرمایه گذاری تولیدی ناشی از ضعف اقتصاد بود. و مهمترین دلیل ادامه ضعف اقتصاد کاهش سرمایه گذاری عمومی به بهانه جلوگیری از تهدید آینده بوسیله بدهی ها بود.

کروگمان در پایان می پرسد:  آیا زمانی برای جبران این خسارت بزرگ باقی مانده است؟ کارشناسان بانک مرکزی بدبین هستند و ممکن است که آمریکا سالهای زیادی مجبور باشد تاوان این اولویت بندی اشتباه در سیاستها را بپردازد.

انتهای پیام/