به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از موج رسا, به مناسبت زاد روز ماه غزل ایران، حسین منزوی، شاعر زنجانی، علاقه مندان و شعرای زنجانی امروز در مزار این شاعربزرگ و غزلسرای ایران اسلامی گرد هم می آیند تا یاد و خاطره این شاعر بزرگ را گرامی بدارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج رسا,حسین منزوی در یکم مهر ماه سال ۱۳۲۵ در زنجان دیده به جهان گشود، پدرش محمد به آذری شعر می سرود، حسین در زادگاه خود دوران دبستان و دبیرستان را سپری کرد و پس از اخذ دیپلم از دبیرستان صدرجهان زنجان، در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد، سپس این رشته را رها کرد و به جامعه شناسی روی آورد اما این رشته را نیز ناتمام گذاشت، اما در سال ۱۳۵۸ با گذراندن واحدهای باقیمانده توانست مدرک کارشناسی خود را بگیرد. وی نخستین دفتر شعرش با عنوان «حنجره زخمی تغزل» را در سال ۱۳۵۰ با همکاری انتشارات بامداد به چاپ رساند و با این مجموعه به عنوان بهترین شاعر جوان دوره شعر فروغ برگزیده شد وی سپس وارد رادیو و تلویزیون ملی ایران شد و در گروه ادب امروز در کنار نادر نادرپور شروع به فعالیت کرد.
,وی در زمان فعالیتش در رادیو، مسئولیت نویسندگی و اجرای برنامه هایی چون «کتاب روز»، «یک شعر و یک شاعر»، «شعر ما و شاعران ما»، «آیینه و ترازو»، «کمربند سبز» و «آیینه آدینه» را به عهده داشت،وی چندی نیز مسئول صفحه شعر مجله ادبی رودکی بود. حسین منزوی در سال ۱۳۵۴ ازدواج کرد، عمر این ازدواج چندان طولانی نبود و در سال ۱۳۶۰ به جدایی انجامید،حاصل این ازدواج دختری به نام غزل است. حسین منزوی دستی هم در ترانه سرایی داشت، منزوی در ترانه هایش هم به مانند اشعارش نگاه و توجه اصلیش به عشق است و به قول خودش عشق هویت اصلی آثارش است. پس از انقلاب در سال نخست انتشار مجله سروش نیز با این مجله و به عنوان مسئول صفحه شعر همکاری داشت، در سال های پایانی عمر به زادگاه خود بازگشت و تا زمان مرگ در این شهر باقی ماند.
,
وی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳ بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران درگذشت،او که بیشتر به عنوان شاعری غزل سرا شناخته شده است، در سرودن شعر نیمایی و شعر سپید هم تبحر داشت. منزوی در سال ۱۳۸۳ بر اثر آمبولی ریوی در تهران درگذشت و در کنار آرامگاه پدرش در زنجان به خاک سپرده شد.
,
, *آثار منزوی
,با عشق در حوالی فاجعه- مجموعه غزلی سروده شده از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۲،این ترک پارسی‌گوی (بررسی شعر شهریار)،از شوکران و شکر، مجموعه غزلی سروده شده از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۶۷،با سیاوش از آتش،از ترمه و تغزل؛ گزیده اشعار، ۱۳۷۶،از کهربا و کافور،با عشق تاب می‌آورم؛ شامل اشعار سپید و آزاد سروده شده از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۷۲،به همین سادگی (مجموعه شعرهای سپید)،این کاغذین جامه؛ مجموعه برگزیده اشعار کلاسیک،از خاموشی ها و فراموشی ها،حنجرهٔ زخمی تغزل؛ دفتری از شعرهای آزاد و غزل های سروده شده از ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۹،مجموعه اشعار حسین منزوی، انتشارات آفرینش و نگاه، ۱۳۸۸،حیدر بابا ترجمه نیمایی از منظومه «حیدر بابایه سلام» سروده «شهریار»،مجموعه شعر ((دومان)) شامل اشعار ترکی حسین منزوی محسوب می شوند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه